اتوار 25 اکتوبر، 2026
سب توں پچھلا ویری جیہڑا نیست کیتا جاووے گا اوہ موت اے۔۔
“The last enemy that shall be destroyed is death.”
1۔ فیر اوہنے مینوں بلور وانگر چمکدا ہوئیا حیاتی دے پانی دا اک دریا وکھایا جیہڑا رب تے برے دے تخت وچوں نکل کے اوس شہر دی سڑک دے وچ وگدا سی۔
2۔ تے دریا دے آر پار حیاتی دا رْکھ سی۔ اوہدے اْتے بارہ طراں دے پھل لگدے سی تے ہر مہینے وچ اوہ پھل دیندا سی تے اوس رْکھ دے پتیاں نال قوماں نوں شفا ہندی سی۔
3۔ تے فیر لعنت نہ ہووے گی تے رب تے برے دا تخت اوس شہر وچ ہووے گا تے اوہدے بندے اوہدی عبادت کرن گے۔
8۔ مَیں اوہ ای یوحنا واں جیہڑا ایہناں گلاں نوں سن دا تے ویکھدا سی تے جد مَیں سنیا تے ویکھیا تے جیس فرشتے نے مینوں ایہہ گلاں وکھایاں مَیں اوہدے پیراں وچ سجدہ کرن نوں ڈِگیا۔
9۔ اوہنے مینوں آکھیا۔۔۔ رب نوں ای سجدہ کر۔
14۔ دھن نیں اوہ جیہڑے اپنے جامے دھوندے نیں کیوں جے حیاتی دے رْکھ دے کول آؤن دا اختیار پاؤن گے تے اوہناں بوہیاں وچوں شہر وچ داخل ہوون گے۔
1. And he shewed me a pure river of water of life, clear as crystal, proceeding out of the throne of God and of the Lamb.
2. In the midst of the street of it, and on either side of the river, was there the tree of life, which bare twelve manner of fruits, and yielded her fruit every month: and the leaves of the tree were for the healing of the nations.
3. And there shall be no more curse: but the throne of God and of the Lamb shall be in it; and his servants shall serve him.
8. And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which shewed me these things.
9. Then saith he unto me, … worship God.
14. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city.
درسی وعظ
23۔اے خداوند تْوں مینوں جانچ تے میرے دل نوں پچھان۔مینوں آزما تے میرے خیالاں نوں جان لے۔
24۔تے ویکھ پئی میرے وچ کوئی بری روش تے نئیں تے مینوں ہمیشہ دی راہ وچ لے ٹْر۔
23 Search me, O God, and know my heart: try me, and know my thoughts:
24 And see if there be any wicked way in me, and lead me in the way everlasting.
16۔ کیہ تسی نئیں جان دے پئی جیدی وفاداری لئی اپنے آپ نوں غلاماں وانگر حوالے کر دیندے او اوہدے ای غلام او جیدے فرمانبردار او بھانویں پاپ دے جیدا انجام موت اے تے بھانویں فرمانبرداری دے جیدا انجام راستبازی اے۔
17۔پر رب دا شکر اے پئی بھانویں تسی پاپ دے غلام سی فیر وی دلوں اوہدی تعلیم دے فرمانبردار ہوگئے جیدے سانچے وچ تسی ڈھالے گئے سی۔
18۔ تے پاپ توں آزاد ہو کے راستبازی دے غلام ہو گئے۔
22۔پر ہْن پاپ توں آزاد تے رب دے غلام ہو کے تہانوں اپنا پھل ملیا جیدے توں پاکیزگی حاصل ہْندی اے تے ایہدا انجام ہمیشہ دی حیاتی اے۔
23۔کیوں جے پاپ دی مزدوری موت اے پر رب دی بخشش ساڈے خداوند یسوع مسیح وچ ہمیشہ دی حیاتی اے۔
16 Know ye not, that to whom ye yield yourselves servants to obey, his servants ye are to whom ye obey; whether of sin unto death, or of obedience unto righteousness?
17 But God be thanked, that ye were the servants of sin, but ye have obeyed from the heart that form of doctrine which was delivered you.
18 Being then made free from sin, ye became the servants of righteousness.
22 But now being made free from sin, and become servants to God, ye have your fruit unto holiness, and the end everlasting life.
23 For the wages of sin is death; but the gift of God is eternal life through Jesus Christ our Lord.
1۔ فیر یسوع پاک روح نال بھریا ہوئیا یردن توں پرتیا۔
1 And Jesus being full of the Holy Ghost returned from Jordan,
11۔تھوڑے چِر بعد اینج ہوئیا پئی اوہ نائین ناں دے اک شہر نوں گیا تے اوہدے چیلے تے بوہت سارے لوکی اوہدے نال سی۔
12۔جدوں اوہ شہر دے پھاٹک دے کول اپڑیا تے ویکھو اک مردے نوں باہر لے جا رہئے سی۔ اوہ اپنی ماں دا اکلوتا پْتر سی تے اوہ بیوہ سی تے شہر دے بوہت سارے لوکی اوہدے نال سی۔
13۔اوہنوں ویکھ کے خداوند نوں ترس آیا تے اوہنوں آکھیا نہ رو۔
14۔فیر اوہنے کول آکے جنازے نوں چھْوئیا تے چْکن والے کھلو گئے تے اوہنے آکھیا اے جوان! مَیں تینوں آکھدا واں اْٹھ۔
15۔اوہ مردہ اْٹھ گیا تے بولن لگیا تے اوہنے اوہنوں اوہدی ماں دے حوالے کر دِتا۔
16۔تے ساریاں اْتے دہشت چھا گئی تے رب دی وڈیائی کرکے آکھن لگے پئی اک وڈھا نبی ساڈے وچ آیا اے تے رب نے اپنی امت ول دھیان کیتا اے۔
11 And it came to pass the day after, that he went into a city called Nain; and many of his disciples went with him, and much people.
12 Now when he came nigh to the gate of the city, behold, there was a dead man carried out, the only son of his mother, and she was a widow: and much people of the city was with her.
13 And when the Lord saw her, he had compassion on her, and said unto her, Weep not.
14 And he came and touched the bier: and they that bare him stood still. And he said, Young man, I say unto thee, Arise.
15 And he that was dead sat up, and began to speak. And he delivered him to his mother.
16 And there came a fear on all: and they glorified God, saying, That a great prophet is risen up among us; and, That God hath visited his people.
16۔ یسوع نے آکھیا۔۔۔
16 Jesus saith …
24۔مَیں تہانوں سچ آکھدا واں پئی جیہڑا میرا کلام سْن دا اے تے میرے گھلن والے دا یقین کردا اے ہمیشہ دی حیاتی اوہدی اے تے اوہدے اْتے سزا دا حکم نئیں ہْندا بلکہ اوہ موت توں نکل کے حیاتی وچ وڑھ گیا اے۔
25۔مَیں تہانوں سچ آکھدا واں پئی اوہ ویلہ آؤندا اے بلکہ ہْنے ای اے پئی مْردے رب دے پتر دی آواز سْنن گے تے جیہڑے سنن گے اوہ جین گے۔
28۔ایہدے توں حیران نہ ہوو و پئی اوہ ویلہ آؤندا اے کہ جنہے قبراں وچ نیں اوہدی آواز سن کے نکلن گے۔
29۔جنہاں نے نیکی کیتی اے حیاتی دی قیامت واسطے۔
30۔مَیں اپنے کولوں کجھ نئیں کر سکدا۔جیویں سْن دا واں عدالت کرداواں تے میری عدالت راست اے کیوں جے مَیں اپنی مرضی نئیں بلکہ اپنے گھلن والے دی مرضی چاؤنا واں۔
24 Verily, verily, I say unto you, He that heareth my word, and believeth on him that sent me, hath everlasting life, and shall not come into condemnation; but is passed from death unto life.
25 Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live.
28 Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice,
29 And shall come forth;
30 I can of mine own self do nothing: as I hear, I judge: and my judgment is just; because I seek not mine own will, but the will of the Father which hath sent me.
1۔یسوع نے ایہہ گلاں آکھیاں تے اپنیاں اکھیاں اسمان ول چْک کے آکھیا پئی اے باپ! اوہ ویلہ آگیا اے۔ اپنے پتر دا جلال ظا ہر کر تاں جو پتر تیرا جلال ظاہر کرے۔
2۔ ایس لئی توں اوہنوں ہر بشر اْتے اختیار دِتا اے تاں جو جنہاں نوں توں اوہنوں بخشیا اے اوہناں ساریاں نوں ہمیشہ دی حیاتی دیوے۔
3۔ تے ہمیشہ دی حیاتی ایہہ اے پئی اوہ تینوں خدائے واحد تے بر حق نوں تے یسوع مسیح نوں جنہوں تْوں گھلیااے جانن۔
6۔مَیں تیرے ناں نوں اوہناں بندیاں اْتے ظاہر کیتا جنہاں نوں توں مینوں جگ وچوں دِتا اے۔ اوہ تیرے سی تے توں اوہناں نوں مینوں دِتا تے اوہناں نے تیرے کلام اْتے عمل کیتا۔
9۔مَیں اوہناں لئی درخواست کردا واں۔ مَیں جگ لئی درخواست نئیں کردا بلکہ اوہناں لئی جنہاں نوں توں مینوں دے دِتا اے کیوں جے اوہ تیرے نیں۔
20۔مَیں بس اوہناں لئی ای درخواست نئیں کردا بلکہ اوہناں لئی وی جیہڑے ایہناں دے کلام دے راہیں میرے اْتے ایمان لیان گے۔
21۔تاں جو سب اک ہوون یعنی جیویں اے باپ! توں میرے وچ ایں تے مَیں تیرے وچ آں اوہ وی ساڈے وچ ہوون تے جگ ایمان لیائے پئی توں ای مینوں گھلیا اے۔
1 These words spake Jesus, and lifted up his eyes to heaven, and said, Father, the hour is come; glorify thy Son, that thy Son also may glorify thee:
2 As thou hast given him power over all flesh, that he should give eternal life to as many as thou hast given him.
3 And this is life eternal, that they might know thee the only true God, and Jesus Christ, whom thou hast sent.
6 I have manifested thy name unto the men which thou gavest me out of the world: thine they were, and thou gavest them me; and they have kept thy word.
9 I pray for them: I pray not for the world, but for them which thou hast given me; for they are thine.
20 Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word;
21 That they all may be one; as thou, Father, art in me, and I in thee, that they also may be one in us: that the world may believe that thou hast sent me.
28۔تے ساہنوں پتا اے پئی ساریاں شیواں رل کے رب دے نال پیار کرن والیاں لئی بھلیائی پیدا کردیاں نیں یعنی اوہناں لئی جیہڑے رب دے ارادے دے مطابق بلائے گئے نیں۔
31۔ایس لئی اسی ایہناں گلاں دے بارے کیہ آکھئے جے رب ساڈے ول اے تے کون ساڈا مخالف اے؟
38۔کیوں جے مینوں یقین اے پئی رب دا پیار جیہڑا ساڈے خداوند یسوع مسیح وچ اے اوہدے توں نہ ساہنوں موت وکھ کرسکے گی نہ حیاتی۔
39۔ نہ فرشتے نہ حکومتاں۔ نہ حال دیاں نہ آؤن والیاں شیواں۔ نہ قدرت نہ اْچیائی نہ پستی نہ کوئی ہور مخلوق۔
28 And we know that all things work together for good to them that love God, to them who are the called according to his purpose.
31 What shall we then say to these things? If God be for us, who can be against us?
38 For I am persuaded, that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor powers, nor things present, nor things to come,
39 Nor height, nor depth, nor any other creature, shall be able to separate us from the love of God, which is in Christ Jesus our Lord.
1۔یسوع مسیح دا مکاشفہ جیہڑا اوہنوں رب ولوں ایس لئی ہوئیا پئی اپنے بندیاں نوں اوہ گلاں وکھاوئے جنہاں دا جلد ہونا ضرور اے تے اوہنے فرشتے نوں گھل کے اوہدی معرفت اوہناں نوں اپنے بندے یوحنا اْتے ظاہر کیتا۔
1 The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John:
1۔فیر میں اک نواں اَسمان تے نویں دھرتی نوں ویکھیاکیوں جے پہلا اَسمان تے پہلی دھرتی جاندی رہئی سی تے سمندر وی نہ رہیا۔
3۔فیر میں تخت وچوں کسے نوں اْچی آواز نال ایہہ آکھدیاں سنیا پئی ویکھ رب دا خیمہ بندیاں دے وچکار اے تے اوہ اوہناں دے نال سکونت کرے گا تے اوہ اوہدے لوک ہوون گے تے رب آپ اوہناں دے نال رہوے گا تے اوہناں دا رب ہووے گا۔
4۔تے اوہ اوہناں دیاں اکھیاں دے سارے اتھرو پونجھ دیوے گا۔ایہدے توں بعد نہ موت رہوے گی تے نہ وین رہوے گا۔نہ چیخ و پکار نہ پیڑ۔پہلیاں شیواں جاندیاں رہیاں۔
6۔فیر اوہنے مینوں آکھیا ایہہ گلاں پوریاں ہو گیاں۔مَیں الفا تے اومیگا یعنی شروع تے اَخیر واں۔مَیں تریائے نوں حیاتی دے پانی دے چشمے توں مفت پلانواں گا۔
7۔جیہڑا غالب آوے اوہ ای ایہناں شیوا ں دا وارث ہووے گا تے مَیں اوہدا رب ہونواں گا تے اوہ میرا پْتر ہووے گا۔
1 And I saw a new heaven and a new earth: for the first heaven and the first earth were passed away; and there was no more sea.
3 And I heard a great voice out of heaven saying, Behold, the tabernacle of God is with men, and he will dwell with them, and they shall be his people, and God himself shall be with them, and be their God.
4 And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former things are passed away.
6 And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely.
7 He that overcometh shall inherit all things; and I will be his God, and he shall be my son.
حیاتی ہمیشہ دی اے۔ ساہنوں ایہہ لبھنی چاہیدی اے تے ایہدے توں اظہار نوں شروع کرنا چاہیدا اے۔حیاتی تے چنگیائی لافانی نیں۔تے آؤ اسی وجودیت دے بارے اپنے خیالاں نوں عمر تے خوف دی بجائے پیار، تازگی تے لگاتاری دے نال بنایئے۔
Life is eternal. We should find this out, and begin the demonstration thereof. Life and goodness are immortal. Let us then shape our views of existence into loveliness, freshness, and continuity, rather than into age and blight.
الٰہی سائنس وچ انسان رب دی اصلی شبیہ اے۔ الٰہی فطرت نوں مسیح یسوع وچ بوہت چنگے طریقے نال بیان کیتا گیا اے، جنہے انساناں اْتے رب دی بوہت مناسب عکاسی ظاہر کیتی تے ماڑی سوچ دے نمونے توں وڈھی معیارِ زندگی فراہم کیتی، یعنی اجیہی سوچ جیہڑی انسان دے ڈِگن، بیماری، پاپ کرن تے مرن نوں ظاہر کردی اے۔ سائنسی ہستی تے الٰہی شفا دی مسیح ورگی سمجھ وچ کامل اصول تے خیال، کامل رب تے کامل انسان، سوچ تے اظہار دی نیو ں دے طور تے شامل ہوندے نیں۔
In divine Science, man is the true image of God. The divine nature was best expressed in Christ Jesus, who threw upon mortals the truer reflection of God and lifted their lives higher than their poor thought-models would allow, — thoughts which presented man as fallen, sick, sinning, and dying. The Christlike understanding of scientific being and divine healing includes a perfect Principle and idea, — perfect God and perfect man, — as the basis of thought and demonstration.
رب حیاتی یا ذہانت اے جیہڑا جانوراں تے ایہدے نال نال انساناں دی وی پچھان تے انفرادیت نوں بناؤندا تے بچا کے رکھدا اے۔ رب متناہی نئیں بن سکدا تے مادی حداں وچ محدود نئیں ہو سکدا۔ روح مادہ نئیں بن سکدی تے نہ ای روح اپنے مخالف دے راہیں ترقی کر سکدی اے۔ اوس بدنام مادی حیاتی دی تفتیش کرن نال کیہ ملے گا جیہڑی مک جاندی اے، بالکل اوسے طراں ای جیویں ایہہ بے نام عدم توں شروع ہْندی اے؟ ہستی دے سچے فہم تے ایہدی کاملیت نوں ہْن ظاہر ہونا چاہیدا اے، جیویں ایہہ ایہدے بعد ہووے گا۔
God is the Life, or intelligence, which forms and preserves the individuality and identity of animals as well as of men. God cannot become finite, and be limited within material bounds. Spirit cannot become matter, nor can Spirit be developed through its opposite. Of what avail is it to investigate what is miscalled material life, which ends, even as it begins, in nameless nothingness? The true sense of being and its eternal perfection should appear now, even as it will hereafter.
آؤ اسی ایس عقیدے توں جان چھڑائیے پئی انسان رب توں وکھرا اے تے بس الٰہی اصول، حیاتی تے پیار دی فرمانبرداری کرئیے۔ ایتھے پوری اصلی روحانی ترقی لئی روانگی دا وڈھا نقطہ آؤندا اے۔
Let us rid ourselves of the belief that man is separated from God, and obey only the divine Principle, Life and Love. Here is the great point of departure for all true spiritual growth.
جے انسانی ہستی دا اصول، قانون تے اظہار گھٹ و گھٹ وی ایس توں پہلاں سمجھے نئیں جاندے جد موت دی اصطلاح بشر نوں قابو کر لیندی اے تے اوہ ایس اک واقع دی نیوں اْتے وجودیت دے درجے وچ روحانی طور تے بوہتے اْچے نئیں ہوون گے، بلکہ اوہ اینج ای مادی رہن گے جیویں اوہ ایس تبدیلی توں پہلاں سی، جیہڑے ہلے وی حیاتی دے روحانی فہم دی بجائے مادے دے راہیں، تے خود غرض تے کمتر مقصداں دے راہیں خوشی لبھن گے۔
جے تبدیلی جنہوں موت آکھیا جاندا اے پاپ، بیماری تے موت دے یقین نوں تباہ کر دیندی اے تے ایس ہار دے ویلے خوشی جِت جاندی اے تے ہمیشہ لئی پکی ہو جاندی اے، پر اینج ہْند ا نئیں اے۔ کاملیت بس کاملیت نال ای حاصل ہْندی اے۔اوہ جیہڑے ناراست نیں اوس ویلے تیکر ناراست ای رہن گے جدوں تیکر الٰہی سائنس وچ مسیح یعنی سچیائی سارے پاپ تے جہالت نوں مکا نئیں دیندا۔
پاپ تے غلطی جیہڑے ساہنوں موت دے سرہانے کھڑا کر دیندے نیں اوس ویلے رْکدے نئیں،بلکہ ایہناں غلطیاں دی موت تیکر مستقل رہندے نیں۔پوری طراں روحانی بنن لئی انسان نوں بے عیب ہونا چاہیدا اے، تے ایہہ اوہ بس اوہدوں ای ہوسکدا اے جد او کاملیت تیکر اپڑدا اے۔
If the Principle, rule, and demonstration of man's being are not in the least understood before what is termed death overtakes mortals, they will rise no higher spiritually in the scale of existence on account of that single experience, but will remain as material as before the transition, still seeking happiness through a material, instead of through a spiritual sense of life, and from selfish and inferior motives.
If the change called death destroyed the belief in sin, sickness, and death, happiness would be won at the moment of dissolution, and be forever permanent; but this is not so. Perfection is gained only by perfection. They who are unrighteous shall be unrighteous still, until in divine Science Christ, Truth, removes all ignorance and sin.
The sin and error which possess us at the instant of death do not cease at that moment, but endure until the death of these errors. To be wholly spiritual, man must be sinless, and he becomes thus only when he reaches perfection.
عالمگیر مکتی ترقی تے امتحان اْتے مرکوز اے، تے ایہناں دے بغیر حاصل کرنی ناممکن اے۔ اسمان کوئی تھاں نئیں اے بلکہ سیان دی الٰہی حالت اے جیدے وچ سیان دے سارے ظہور ہم آہنگ تے فانی ہْندے نیں کیوں جے اوتھے پاپ نئیں اے تے انسان اوتھے اپنی راستبازی دے نال نئیں ”رب دی سوچ“ دی ملکیت وچ پایا جاندا اے جیویں پئی کلام ای ایہہ دس دا اے۔
”جتھے رْکھ ڈِگ پیندا اے اوتھے ای پیا رہندا اے۔“ اسی ایہہ گل واعظ وچ پڑھدے آں۔ ایس عبارت نوں اک مشہور محاورے وچ بدل دِتا گیا پئی، ”جیہو جیہا بووو گے اونج دا ای وڈھو گے۔“ جیویں انسان سوندا اے اونج ای اوہ جاگدا رہندا اے۔ جیویں فانی انسان نوں موت ملدی اے، اوہ مرن توں بعد اونج دا ای ہووے گا، جد تیکر پئی آزمائش تے ترقی کوئی ضروری تبدیلی نہ لیاووے۔
Universal salvation rests on progression and probation, and is unattainable without them. Heaven is not a locality, but a divine state of Mind in which all the manifestations of Mind are harmonious and immortal, because sin is not there and man is found having no righteousness of his own, but in possession of "the mind of the Lord," as the Scripture says.
"In the place where the tree falleth, there it shall be." So we read in Ecclesiastes. This text has been transformed into the popular proverb, "As the tree falls, so it must lie." As man falleth asleep, so shall he awake. As death findeth mortal man, so shall he be after death, until probation and growth shall effect the needed change.
انسان نوں اپنیاں توانائیاں تے کوششاں نوں نواں کرنا چاہیدا اے پئی بیماری حیاتی نوں تباہ نئیں کر سکدی، تے ایہہ پئی انسان موت دے راہیں پاپ یا بیماری توں بچائے نئیں جا سکدے تے ایہہ سمجھ حیاتی نوں نواں کرن وچ تیزی لیاوے گی۔ ایہدے نال ایہہ موت دی تاہنگ یا قبر دے ڈر وچ مہارت لیاووے گا تے اینج ایہہ ایس وڈھے ڈر نوں تباہ کرے گا جیہڑا فانی وجود نوں گھیردا اے۔
موت دے یقین تے ایس ڈنگ دے ڈر دا ضائع ہونا صحت تے اخلاقیات دے معیا ر نوں اوہدی ہْن والی اْچیائی توں کِتے اچا کرے گا تے رب، ابدی حیاتی اْتے غیر متزلزل ایمان دے نال ساہنوں مسیحت دے چنڈھے نوں اْچا رکھن دے قابل بنائے گا۔ پاپ موت نوں لیایا تے موت پاپ دے غائب ہوون نال آپ وی غائب ہوجاوے گی۔ انسان لافانی اے تے بدن ہلاک نئیں ہوسکدا، کیوں جے مادے وچ حوالے کرن نوں حیاتی ہے ای نئیں اے۔ انسانی نظریے یعنی مادا، موت، بیماری، عارضہ تے پاپ سب اوہ نیں جنہاں نوں فنا کیتا جا سکدا اے۔
When it is learned that disease cannot destroy life, and that mortals are not saved from sin or sickness by death, this understanding will quicken into newness of life. It will master either a desire to die or a dread of the grave, and thus destroy the great fear that besets mortal existence.
The relinquishment of all faith in death and also of the fear of its sting would raise the standard of health and morals far beyond its present elevation, and would enable us to hold the banner of Christianity aloft with unflinching faith in God, in Life eternal. Sin brought death, and death will disappear with the disappearance of sin. Man is immortal, and the body cannot die, because matter has no life to surrender. The human concepts named matter, death, disease, sickness, and sin are all that can be destroyed.
انسان دی انفرادیت اپنے ضمیر وچ کدی مر سکدی اے نہ غائب ہو سکدی اے جیویں پئی جند ہو سکدی اے کیوں جے دونویں لافانی نیں۔ جے انسان ہْن موت اْتے یقین رکھدا اے تے تد اوہنوں ایہدے اْتے بھروسہ نئیں کرنا چاہیدا جد اوہ ایہہ جان لیندا اے پئی موت وچ کوئی اصلیت نئیں اے کیوں جے ہستی دی سچیائی موت توں بغیر اے۔ایس توں پہلاں پئی حیاتی نوں سمجھیا تے ہم آہنگی نوں حاصل کیتا جا سکے، ایس بھروسے اْتے سائنس دے پاروں مہارت حاصل ہونی چاہیدی اے پئی وجودیت مادے دا عارضی حصہ اے۔
موت سْفنے دا اک مرحلہ اے کیوں جے وجود مادی ہو سکدا اے۔ہستی دی ہم آہنگی وچ کوئی شے مداخلت نئیں کر سکدی تے نہ ای سائنس وچ انسان دی وجودیت نوں مکا سکدی اے۔ انسان اونج ای رہندا اے جیویں اوہ ہڈی ٹٹن یا سر لتھن توں پہلاں سی۔جے انسان نے کدی موت اْتے فتح مند نئیں ہونا تے کلام ایہہ کیوں آکھدا اے پئی، ”سب توں پہلا ویری جیہڑا نیست کیتا جاووے گا اوہ موت اے“؟ کلام دا ایہہ حصہ واضح کردا اے پئی اسی پاپ اْتے فتح پان دے تناسب وچ موت اْتے فتح حاصل کراں گے۔ زیادہ اوکھیائی ایس لاعلمی وچ پائی جاندی اے پئی رب کیہ اے۔ رب، حیاتی، سچیائی تے پیار انسان نوں امر بنا دیندے نیں۔ لافانی سیان نوں، جیہڑی ساریاں اْتے حکمرانی کردی اے، بدنی سلطنت ایہدے نال نال روحانی وچ وی سب توں اعلیٰ منیا جانا چاہیدا اے۔
ایتھے تے آخرت وچ موت دے سْفنے دی قیادت سیان کردی اے۔ اپنے آپ دے مادی اظہار توں سوچ ”میں مردہ آں“ پیدا ہْندی اے تاں جو سچیائی دے ایس چھنکن والے لفظ نوں پھڑ سکے، ”کوئی موت، بے عملی، بیماری والا عمل، رد عمل تے نہ ای شدید رد عمل اے۔“
حیاتی اصلی اے، تے موت وہم اے۔یسوع دی راہ وچ روح دیاں اصلیتاں دا اک اظہار مادی سیان دے ہنیر ادراک وچ ہم آہنگی تے لافانیت نوں حل کردا اے۔ایس مقتدر ویلے وچ انسان دی ترجیح اپنے مالک دے ایہناں لفظاں نوں ثابت کرنا اے: ”جے کوئی بندہ میرے کلام اْتے عمل کرے گا تے اوہ ہمیشہ تیکر کدی موت نوں نہ ویکھے گا۔“ جھوٹے بھروسیاں تے مادی ثبوتاں دے خیالاں نوں مْکان لئی، تاں جو شخصی روحانی حقیقتاں سامنے آؤن، ایہہ اک بوہت وڈھا حاصل کنندہ اے جیدے راہیں اسی غلط نوں مکا دیواں گے تے سچیائی نوں تھاں دیواں گے۔ ایس طراں اسی سچیائی دی اوس ہیکل یا بدن نوں بناؤندے آں، ”جیہدا مستری یا بناؤن والا رب اے“۔
Man's individual being can no more die nor disappear in unconsciousness than can Soul, for both are immortal. If man believes in death now, he must disbelieve in it when learning that there is no reality in death, since the truth of being is deathless. The belief that existence is contingent on matter must be met and mastered by Science, before Life can be understood and harmony obtained.
Death is but another phase of the dream that existence can be material. Nothing can interfere with the harmony of being nor end the existence of man in Science. Man is the same after as before a bone is broken or the body guillotined. If man is never to overcome death, why do the Scriptures say, "The last enemy that shall be destroyed is death"? The tenor of the Word shows that we shall obtain the victory over death in proportion as we overcome sin. The great difficulty lies in ignorance of what God is. God, Life, Truth, and Love make man undying. Immortal Mind, governing all, must be acknowledged as supreme in the physical realm, so-called, as well as in the spiritual.
The dream of death must be mastered by Mind here or hereafter. Thought will waken from its own material declaration, "I am dead," to catch this trumpet-word of Truth, "There is no death, no inaction, diseased action, overaction, nor reaction."
Life is real, and death is the illusion. A demonstration of the facts of Soul in Jesus' way resolves the dark visions of material sense into harmony and immortality. Man's privilege at this supreme moment is to prove the words of our Master: "If a man keep my saying, he shall never see death." To divest thought of false trusts and material evidences in order that the spiritual facts of being may appear, — this is the great attainment by means of which we shall sweep away the false and give place to the true. Thus we may establish in truth the temple, or body, "whose builder and maker is God."
روزانہ دے فر
میری بیکر ایڈی ولو
روز انہ دی دع
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س
مقصداں تے کماں دا اک اصول
نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔
فرض لئی چْستی
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔