اتوار 18 اکتوبر، 2026
ویکھو میں دنیا دے اخیرتیکر تیرے نال واں۔ “ _مسیح یسوع۔
“Lo, I am with you alway, even unto the end of the world. Amen.”— Christ Jesus
1۔اے خداوند!تْوں مینوں پرکھ لیا تے پچھان لیا۔
2۔تْوں میرا اْٹھنا بیٹھنا جان دا ایں۔تْوں میرے خیال نوں دور وں سمجھ لینا ایں۔
3۔توں میری راہ دی تے میری خوابگاہ دی چھان بین کردا ایں۔ تے میریاں ساریاں عادتاں توں واقف ایں۔
4۔ویکھ! میری زبان اْتے کوئی اجیہی گل نئیں جنہوں تْوں اے خداوند! پورے طور تے نہ جان دا ہونویں۔
7۔مَیں تیری روح توں بچ کے کتھے جانواں۔یا تیری حضوری توں کتھے نساں؟
8۔اسماں اْتے چڑھ جانواں تے توں اوتھے ایں۔ جے مَیں پاتال وچ بسترا وچھانواں تے ویکھ! توں اوتھے وی ایں۔
9۔جے مَیں صبح دے پر لا کے سمندر دی انتہا وچ وَساں۔
10۔تے اوتھے وی تیرا ہتھ میری رہنمائی کرے گا۔تے تیرا سَجا ہتھ مینوں سنبھال لووے گا۔
1. O Lord, thou hast searched me, and known me.
2. Thou knowest my downsitting and mine uprising, thou understandest my thought afar off.
3. Thou compassest my path and my lying down, and art acquainted with all my ways.
4. For there is not a word in my tongue, but, lo, O Lord, thou knowest it altogether.
7. Whither shall I go from thy spirit? or whither shall I flee from thy presence?
8. If I ascend up into heaven, thou art there: if I make my bed in hell, behold, thou art there.
9. If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea;
10. Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me.
درسی وعظ
10۔توں نہ ڈر کیوں جے مَیں تیرے نال آں۔ہراساں نہ ہو کیوں جے مَیں تیرا رب واں۔مَیں تینوں زور دیواں گا۔ مَیں یقیناً تیری مدد کراں گا تے مَیں اپنی صداقت دے سجے ہتھ نال تینوں سنبھالاں گا۔
10 Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of my righteousness.
10۔ تے یعقوب بیرسبح وچوں نکل کے حاران ول ٹر گیا۔
11۔ تے اک تھاں تے اپڑ کے ساری رات اوتھے ای رہیا کیوں جے سورج ڈْب گیا سی تے اوہنے اوس تھاں دے پتھراں وچوں اک چْک کے اپنے سرہانے دھر لیا تے اوسے تھاں سون نوں لمے پے گیا۔
12۔ تے سْفنے وچ کیہ ویکھدا اے پئی اک پوڑھی دھرتی اْتے کھلوتی اے۔ تے اوہدا سِرا اسمان تیکر اپڑیا ہوئیا اے تے رب دے فرشتے اوہدے اْتوں چڑھدے تے اْتردے نیں۔
13۔ تے خداوند اوہدے اْتے کھلوتا آکھ رہیا اے پئی مَیں خداوند تیرے پیو ابراہام دا رب تے اضحاق دا رب واں۔ مَیں ایہہ دھرتی جیدے اْتے توں لمے پیا ں ایں تینوں تے تیری نسل نوں دینواں گا۔
15۔ تے ویکھ مَیں تیرے نال آں تے ہر تھاں جتھے کِتے توں جانویں مَیں تیری حفاظت کراں گا تے تینوں ایس دیس وچ فیر لیانواں گا تے جو مَیں تینوں آکھیا اے جد تیکر اوہ پورا نہ کر لواں تینوں نئیں چھڈاں گا۔
16۔ تد یعقوب جاگ گیا تے آکھن لگیا پئی یقیناً خداوند ایس تھاں اْتے اے تے مینوں پتا نئیں سی۔
17۔ تے اوہنے ڈر کے آکھیا پئی ایہہ کیسی عجیب تھاں اے! تے ایہہ رب دے گھر تے اسمان دے آستانے دے سوا ہو کجھ نئیں ہووے گا۔
18۔تے یعقوب سویرے سویرے اٹھیا تے اوس پتھر نوں جیہڑا اوہنے اپنے سرہانے دھریا سی لے کے تھملے وانگر کھڑا کیتا تے اوہدے سِرے اْتے تیل لایا۔
19۔ تے اوس تھاں دا ناں بیت ایل رکھیا پر پہلاں اوس وَستی دا ناں لْوز سی۔
20۔ تے یعقوب نے منت منی تے آکھیا پئی جے رب میرے نال رہووے تے جیہڑا سفر مَیں کر رہیا واں اوہدے وچ میری راکھی کرے تے مینوں کھان نوں روٹی تے پان نوں کپڑے تیار رکھے۔
21۔ تے مَیں اپنے پیو دے گھر سلامت پرت کے آجانواں تے خداوند میرا رب ہووے گا۔
10 And Jacob went out from Beer-sheba, and went toward Haran.
11 And he lighted upon a certain place, and tarried there all night, because the sun was set; and he took of the stones of that place, and put them for his pillows, and lay down in that place to sleep.
12 And he dreamed, and behold a ladder set up on the earth, and the top of it reached to heaven: and behold the angels of God ascending and descending on it.
13 And, behold, the Lord stood above it, and said, I am the Lord God of Abraham thy father, and the God of Isaac:
15 And, behold, I am with thee, and will keep thee in all places whither thou goest, and will bring thee again into this land; for I will not leave thee, until I have done that which I have spoken to thee of.
16 And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not.
17 And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven.
18 And Jacob rose up early in the morning, and took the stone that he had put for his pillows, and set it up for a pillar, and poured oil upon the top of it.
19 And he called the name of that place Beth-el:
20 And Jacob vowed a vow, saying, If God will be with me, and will keep me in this way that I go, and will give me bread to eat, and raiment to put on,
21 So that I come again to my father’s house in peace; then shall the Lord be my God:
1۔تے یعقوب نے وی اپنی راہ لئی تے رب دے فرشتے اوہنوں ملے۔
2۔ تے یعقوب نے اوہناں نوں ویکھ کے آکھیا پئی ایہہ رب دا لشکر اے۔
3۔تے یعقوب نے اپنے اَگے اَگے قاصداں نوں ادوم دے ملک وچ جیہڑا شعیر دی دھرتی اْتے اے اپنے بَھرا عیسو دے کول گھلیا۔
6۔ایس لئی قاصد یعقوب دے کول پرت کے آئے تے آکھن لگے پئی اسی تیرے بَھرا عیسو دے کول گئے سی۔اوہ چار سو بندیاں نوں نال لے کے تینوں ملن نوں آ رہیااے۔
7۔فیر یعقوب بوہت ڈر گیا تے پریشان ہوئیا۔
24۔تے یعقوب کّلا رہ گیا تے پو پھٹن دے ویلے تیکر اک بندہ اوتھے اوہدے نال کشتی لڑدا رہیا۔
25۔اوہنے ویکھیا پئی اوہ اوہدے اْتے غالب نئیں ہندا تے اوہدی ران نوں اندروں چھوئیا تے یعقوب دی ران دی نس اوہدے نال کشتی کرن نال چڑھ گئی۔
26۔تے اوہنے آکھیا مینوں جان دے کیوں جے پو پھٹ چلی۔یعقوب نے آکھیا پئی جد تیکر تْوں مینوں برکت نہ دیویں میں تینوں جان نئیں دیواں گا۔
27۔فیر اوہنے اوہنوں پْچھیاپئی تیرا کیہ ناں اے؟اوہنے جواب دِتا یعقوب۔
28۔اوہنے آکھیا پئی تیرا ناں اَگے توں یعقوب نئیں بلکہ اسرائیل ہووے گا کیوں جے تْوں رب تے بندیاں دے نال زور آزمائی کیتی تے غالب ہوئیا۔
29۔فیر یعقوب نے اوہنوں آکھیا پئی میں تیری منت کرداں واں تْوں مینوں اپنا ناں دَس دے۔اوہنے آکھیا پئی تْوں میرا ناں کیوں پْچھدا ایں؟تے اوہنے اوہنوں اوتھے برکت دِتی۔
30۔تے یعقوب نے اوس تھاں دا ناں فنی ایل رکھیا تے آکھیا پئی میں رب نوں روبرو ویکھیا تے فیر وی میری جان بچی رہئی۔
1 And Jacob went on his way, and the angels of God met him.
2 And when Jacob saw them, he said, This is God’s host:
3 And Jacob sent messengers before him to Esau his brother unto the land of Seir, the country of Edom.
6 And the messengers returned to Jacob, saying, We came to thy brother Esau, and also he cometh to meet thee, and four hundred men with him.
7 Then Jacob was greatly afraid and distressed:
24 And Jacob was left alone; and there wrestled a man with him until the breaking of the day.
25 And when he saw that he prevailed not against him, he touched the hollow of his thigh; and the hollow of Jacob’s thigh was out of joint, as he wrestled with him.
26 And he said, Let me go, for the day breaketh. And he said, I will not let thee go, except thou bless me.
27 And he said unto him, What is thy name? And he said, Jacob.
28 And he said, Thy name shall be called no more Jacob, but Israel: for as a prince hast thou power with God and with men, and hast prevailed.
29 And Jacob asked him, and said, Tell me, I pray thee, thy name. And he said, Wherefore is it that thou dost ask after my name? And he blessed him there.
30 And Jacob called the name of the place Peniel: for I have seen God face to face, and my life is preserved.
76۔ اوس کلام دے مطابق جیہڑا توں اپنے بندیاں نال کیتا تیری شفقت میری تسلی دا باعث ہووے۔
77۔ تیری رحمت مینوں نصیب ہووے تاں جو مَیں جیوندہ رہواں۔ کیوں جے تیری شریعت میری خوشنودی اے۔
80۔ میرا دل تیرے آئین منن وچ کامل رہووے تاں جو مینوں شرمندگی نہ ہووے۔
76 Let, I pray thee, thy merciful kindness be for my comfort, according to thy word unto thy servant.
77 Let thy tender mercies come unto me, that I may live: for thy law is my delight.
80 Let my heart be sound in thy statutes; that I be not ashamed.
9۔ کیوں جے اسی رب دے نال کلام کرن والے آں۔ تسی رب دی کھیتی تے رب دی عمارت او۔
10۔ مَیں اوس توفیق دے مطابق جیہڑی رب نے مینوں دتی اے سیانے مِستری وانگر نیوں رکھی تے دوجا اوہدے اْتے عمارت چْکدا اے۔ ایس لئی ہر کوئی خبردار رہووے پئی اوہ کینج دی عمارت چْکدا اے۔
11۔ کیوں جے اوس نیوں دے سوا جیہڑی پئی ہوئی اے، تے اوہ یسوع مسیح اے، کوئی بندہ دوجی نئیں رکھ سکدا۔
16۔ کیہ تسی نئیں جا ن دے پئی تسی رب دے مقدس او تے رب دا روح تہاڈے اندر وسیا ہوئیا اے؟
21۔ ایس لئی بندیاں اْتے کوئی فخر نہ کرے کیوں جے ساریاں شیواں تہاڈیاں نیں۔
23۔ تے تسی مسیح دے او تے مسیح رب دا اے۔
9 For we are labourers together with God: ye are God’s husbandry, ye are God’s building.
10 According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon.
11 For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.
16 Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you?
21 Therefore let no man glory in men. For all things are yours;
23 And ye are Christ’s; and Christ is God’s.
16۔تے رب دے مقدِس نو ں بْتاں نال کیہ مناسبت اے؟کیوں جے اَسی جیوندے رب دا مقدس آں۔ایس لئی رب نے آکھیا پئی مَیں اوہناں وچ وَساں گا تے اوہناں وچ ٹْراں پھراں گا تے مَیں اوہناں دا رب ہونواں گا تے اوہ میری اْمت ہوون گے۔
17۔ایس واسطے خداوند ااکھدا اے پئی اوہناں وچوں نکل کے وَکھرے رہوو و تے ناپاک شے نوں نہ چھوو وتے مَیں تہانوں قبول کر لواں گا۔
18۔تے تہاڈا پیو ہونواں گا تے تْسی میرے پْتر تے دھیاں ہووو گے۔ایہہ خداوند قادر مطلق دا اَکھا ن اے۔
16 And what agreement hath the temple of God with idols? for ye are the temple of the living God; as God hath said, I will dwell in them, and walk in them; and I will be their God, and they shall be my people.
17 Wherefore come out from among them, and be ye separate, saith the Lord, and touch not the unclean thing; and I will receive you,
18 And will be a Father unto you, and ye shall be my sons and daughters, saith the Lord Almighty.
1۔بھرا بندی دا پیار قائم رہووے۔
2۔مسافر پروری توں غافل نہ رہوو کیوں جے ایہدے پاروں ای کجھ لوکاں نے بے خبری وچ فرشتیاں دی مہمان نوازی کیتی اے۔
5۔ زر دی یاری توں خالی رہوو تے جو کجھ تہاڈے کول اے اوہدے اْتے قناعت کرو کیوں جے اوہنے آپ آکھیا اے پئی مَیں تیتھوں دست بردار نہ ہونواں گا تے تینوں کدی نہ چھڈاں گا۔
6۔ ایس لئی اسی دلیری نال آکھدے آں پئی خداوند میرا مددگار اے۔
20۔ رب اطمینان دا چشمہ جیہڑا وَڈھے چرواہے یعنی ساڈے خداوند یسوع مسیح نوں ابدی عہد دے خون دے پاروں مردیاں وچوں جیوندہ کر کے چْک لیایا۔
21۔تہانوں ہر نیک گل وچ کامل کرے تاں جو تْسی اوہدی مرضی پوری کرو تے جو کجھ اوہدے نیہڑے پسندیدہ اے یسوع مسیح دے پاروں ساڈے وچ پیدا کرے جیدی تمجید ابدالاآباد ہندی رہوے۔
1 Let brotherly love continue.
2 Be not forgetful to entertain strangers: for thereby some have entertained angels unawares.
5 Let your conversation be without covetousness; and be content with such things as ye have: for he hath said, I will never leave thee, nor forsake thee.
6 So that we may boldly say, The Lord is my helper, and I will not fear what man shall do unto me.
20 Now the God of peace, that brought again from the dead our Lord Jesus, that great shepherd of the sheep, through the blood of the everlasting covenant,
21 Make you perfect in every good work to do his will, working in you that which is wellpleasing in his sight, through Jesus Christ; to whom be glory for ever and ever. Amen.
رب دیاں خصلتاں انصاف، رحم، سیان، نیکی وغیرہ نیں۔
اصول تے اوہدا خیال اک اے،تے اوہ اک رب،قادرمطلق،ہمہ دانی تے ہمہ جائی ہستی اے،تے اوہدا پرچھانواں انسان تے سنسار اے۔ اومنی لاطینی اسمِ صفت توں اخذ کیتا گیا اے جیہڑا کْل ول اشارہ کردا اے۔ایس لئی رب کْل طاقت یا توانائی،کْل سائنس یا حقیقی علم، ہمہ جائیت نوں ملاؤندا اے۔
The attributes of God are justice, mercy, wisdom, goodness, and so on.
Principle and its idea is one, and this one is God, omnipotent, omniscient, and omnipresent Being, and His reflection is man and the universe. Omni is adopted from the Latin adjective signifying all. Hence God combines all-power or potency, all-science or true knowledge, all-presence.
اپنے آپ دی شکل و صورت توں بغیر رب عدم یا غیرظاہری سیّان ہندا۔اوہ اپنے آپ دی فطرت دے ثبوت یا گواہی تو خالی ہندا۔روحانی انسان رب دی شکل یا خیال اے،اجیہا خیال جیہڑا نہ گواچ سکدا تے نہ ای اپنے الٰہی اصول توں وکھ ہو سکدا اے۔جدوں گواہی نے مادی حساں دے سامنے روحانی فہم نوں قبول کیتا تے رسول نے ایہہ بیان دِتا پئی کوئی اوہنوں رب توں مِٹھے فہم تے حیاتی تے سچیائی دی حضوری توں وکھ نئیں کر سکدا۔
ایہہ مادی فہم دیاں شیواں اْتے قائم جہالت تے جوٹھا عقیدہ اے جیہڑا روحانی خوبصورتی تے چنگیائی نوں لکاؤندا اے۔ایہنوں سمجھدیاں ہوئے پولوس نے آکھیا،”رب دے پیار توں نہ ساہنوں موت،نہ حیاتی۔۔۔نہ فرشتے نہ حکومتاں،نہ حال دیاں نہ استقبال دیاں شیواں نہ قدرت نہ اْچیائی نہ پستی نہ کوئی ہور مخلوق وکھ کر سکے گی۔“ایہہ کرسچن سائنس دا عقیدہ اے:پئی الٰہی پیار اپنے اظہار یا موضوع توں عاری نئیں ہو سکدا،پئی خوشی دکھ وچ بدل نئیں سکدی کیوں جے دکھ خوشی دامالک نئیں اے؛پئی چنگیائی بریائی نوں کدی پیدا نئیں کر سکدی؛پئی مادا کدی سیّان نوں پیدا نئیں کر سکدانہ ای حیاتی کدی موت دا نتیجہ ہو سکدی اے۔سچا انسان،رب یعنی اپنے سچے اصولاں دے پاروں، پاپ توں پاک تے ابدی اے۔
God, without the image and likeness of Himself, would be a nonentity, or Mind unexpressed. He would be without a witness or proof of His own nature. Spiritual man is the image or idea of God, an idea which cannot be lost nor separated from its divine Principle. When the evidence before the material senses yielded to spiritual sense, the apostle declared that nothing could alienate him from God, from the sweet sense and presence of Life and Truth.
It is ignorance and false belief, based on a material sense of things, which hide spiritual beauty and goodness. Understanding this, Paul said: "Neither death, nor life, ... nor things present, nor things to come, nor height, nor depth, nor any other creature, shall be able to separate us from the love of God." This is the doctrine of Christian Science: that divine Love cannot be deprived of its manifestation, or object; that joy cannot be turned into sorrow, for sorrow is not the master of joy; that good can never produce evil; that matter can never produce mind nor life result in death. The perfect man — governed by God, his perfect Principle — is sinless and eternal.
رب انسان دا الٰہی اصول، تے رب دی شبیہ اْتے بنیا انسان غیر منفک، ہم آہنگ تے ابدی نیں۔ہستی دی سائنس کاملیت دے اصول نوں سجاؤندی اے تے لافانیت نوں لو وچ لیاؤندی اے۔ رب تے انسان اک جیسے نئیں بلکہ الٰہی سائنس دی ترتیت وچ، رب تے انسان اکٹھے رہندے نیں تے ابدی ہْندے نیں۔ رب ولدیت دی سیان اے تے انسان رب دی روحانی اولاد اے۔
God, the divine Principle of man, and man in God's likeness are inseparable, harmonious, and eternal. The Science of being furnishes the rule of perfection, and brings immortality to light. God and man are not the same, but in the order of divine Science, God and man coexist and are eternal. God is the parent Mind, and man is God's spiritual offspring.
ساہنوں ایہہ سکھناں چاہیدا اے پئی انسان کیویں بدن اْتے حکمرانی کردا اے، حفظان صحت یا دوائیاں اْتے بھروسہ کرن نال یا اپنی قوتِ ارادی دے پاروں۔ ساہنوں ایہہ سکھناں چاہیدا اے پئی کیہ اوہ، بیماری، پاپ، موت تے معافی دی لوڑ اْتے بھروسہ کرن نال حکمرانی کردے نیں یا اْچی سمجھ نال حکمرانی کردے نیں پئی الٰہی سیان کامل بناؤندی اے، سچیائی دے پاروں برائے نام انسان دی سوچ عمل کر دی اے، انسان دی سوچ نوں ساری غلطی نوں چھڈ دین دی ہدایت دیندی اے، تاں جو اوہ الٰہی سیان نوں ای کلّی سیان تے پاپ، بیماری تے موت توں شفا دین والا منے۔ اْچی روحانی سمجھ دا ایہہ مرحلہ انسان نوں سدھارے گا جدوں تیکر پئی غلطی غائب نہ ہو جاووے، تے اجیہا کجھ وی باقی نئیں بچ دا جنہوں ہلاک کیتا جاسکے یا سزا دِتی جا سکے۔
We must learn how mankind govern the body, — whether through faith in hygiene, in drugs, or in will-power. We should learn whether they govern the body through a belief in the necessity of sickness and death, sin and pardon, or govern it from the higher understanding that the divine Mind makes perfect, acts upon the so-called human mind through truth, leads the human mind to relinquish all error, to find the divine Mind to be the only Mind, and the healer of sin, disease, death. This process of higher spiritual understanding improves mankind until error disappears, and nothing is left which deserves to perish or to be punished.
جدوں اسی الٰہی دے نال اپنے رشتے نوں پوری طراں سمجھدے آں،تے اسی کوئی ہور سیّان نئیں رکھدے ماسوائے اوہدی سیّان دے،کوئی ہور محبت،حکمت یا سچیائی نئیں رکھدے،حیاتی دا کوئی ہور فہم نئیں رکھدے،تے مادے یا غلطی دی وجودیت دا کوئی ہور شعور نئیں رکھدے۔
When we fully understand our relation to the Divine, we can have no other Mind but His, — no other Love, wisdom, or Truth, no other sense of Life, and no consciousness of the existence of matter or error.
روح توں بھرے بزرگاں نے سچیائی دی آواز سنی، تے اوہناں نے رب دے نال اوسے طراں ای گل کیتی جیویں انسان انساناں دے نال گل کرد ااے۔
یعقوب کّلا غلطی نال لڑ رہیا سی،حیاتی،مواد تے ذہانت دی فانی حس دے نال کوشش کر رہیا سی،جیویں پئی ایہہ سارے مادے دے نال ایہدی جھوٹی تسکین تے تکلیف دے نال موجود ہندے نیں،جدوں اک فرشتہ،سچیائی تے محبت وَلوں اک سنیہا،اوہدے اْتے ظاہر ہوئیا تے اوہنے اوہنوں،یا اوہدی طاقت نوں یا اپنی غلطی نوں ماریا،جد تیکر پئی اوہنے ایہدی غیر اصلیت نوں نہ ویکھیا،تے اوتھے ادراک وچ آوندیاں ہوئے،سچیائی نے الٰہی سائنس دے ایس فنی ایل وچ اوہنوں روحانی طاقت بخشی۔
The Soul-inspired patriarchs heard the voice of Truth, and talked with God as consciously as man talks with man.
Jacob was alone, wrestling with error, — struggling with a mortal sense of life, substance, and intelligence as existent in matter with its false pleasures and pains, — when an angel, a message from Truth and Love, appeared to him and smote the sinew, or strength, of his error, till he saw its unreality; and Truth, being thereby understood, gave him spiritual strength in this Peniel of divine Science.
ایس لئی یعقوب دی کوشش دا نتیجہ نکلیا۔اوہنے روح تے روحانی قوت دے فہم دے نال مادی غلطی نوں جِتیا۔اوہنے اوس بندے نوں بدل کے رکھ دِتا۔اوہنوں فیر یعقوب نہ آکھیا گیا،بلکہ اسرائیل،رب دا شہزادہ،یا رب دا سپاہی آکھیا گیا جنہے چنگی لڑائی لڑی سی۔ اوہنے اوہناں دا پیو بننا سی، جیہڑے بوہت سنجیدہ کوششاں نال مادی حساں اْتے روح دی طاقت دے اظہار مگر ٹررہئے نیں؛ تے دھرتی دے اوہ بندے جیہڑے اوہدے نمونے مگر ٹردے رہئے اوہ اسرائیل دی پیڑی اکھوائے،جد تیکر مسیحا اوہناں نوں نواں ناں نہ دیندا۔
The result of Jacob's struggle thus appeared. He had conquered material error with the understanding of Spirit and of spiritual power. This changed the man. He was no longer called Jacob, but Israel, — a prince of God, or a soldier of God, who had fought a good fight. He was to become the father of those, who through earnest striving followed his demonstration of the power of Spirit over the material senses; and the children of earth who followed his example were to be called the children of Israel, until the Messiah should rename them.
ترقی تجربے نال پیدا ہْندی اے۔ ایہہ فانی انسان دی مضبوطی اے، جیدے راہیں لافانی دی خاطر فانی بندے نوں چھڈ دِتا جاندا اے۔ بھانویں ایتھے یا ایہدے بعد، تکلیفاں یا سائنس نوں حیاتی تے سیان دے بارے سارے بھرماں نوں مْکا دینا چاہیدا اے، تے مادی سیان تے خودی نوں نویں سرے توں پیدا کرنا چاہیدا اے۔پرانی انسانیت نوں اوہدے کماں دے نال منسوخ کر دینا چاہیدا اے۔ کوئی وی نفس پرستی یا پاپ آلود شے فانی نئیں اے۔ ایہہ مادے دی موت نئیں بلکہ جھوٹے مادی فہم تے پاپ دی موت ای اے جنہوں انسان تے حیاتی ہم آہنگ، اصلی تے ابدی ظاہر کردے نیں۔
مادے دیاں ناں دیاں لذتاں تے پیڑاں نیست ہو جاندیاں نیں تے اوہناں نوں سچیائی دے شعلے، روحانی سیان، تے ہستی دی اصلیت دے ہیٹھاں ٹرنا پووے گا۔ فانی عقیدے نوں پاپ تے غلطی توں چھٹکارہ پان لئی اوہناں وچ پائے جان والے سکون نوں مکاؤنا پئے گا۔
فانی سیان مادی حساں دی گواہی دا فیصلہ کردی اے، ایتھے تیکر پئی سائنس ایس جھوٹی گواہی نوں مٹا دیندی اے۔ اک چنگا عقیدہ غلطی وچوں نکلیا ہوئیا پہلا قدم اے، تے اگلا قدم چْکن تے کرسچن سائنس دی حالت نوں سمجھن وچ مدد کردا اے۔
Progress is born of experience. It is the ripening of mortal man, through which the mortal is dropped for the immortal.
The so-called pleasures and pains of matter perish, and they must go out under the blaze of Truth, spiritual sense, and the actuality of being. Mortal belief must lose all satisfaction in error and sin in order to part with them.
An improved belief is one step out of error, and aids in taking the next step and in understanding the situation in Christian Science.
غلط عقیدہ سچیائی نال مٹ جاندا اے۔ ثبوت بدل جاووے تے اوہ شے غائب ہو جاندی اے جیہڑی ایس غلط عقیدے دے نیہڑے پہلاں اصلی لگدی سی، تے انسانی شعور اْچیائی وچ جا رہیا ہندا اے۔ایس طراں ہستی دی اصلیت حاصل ہندی اے تے انسان لافانی ثابت ہندا اے۔ کسے وی مادی خیال دے بارے وچ کلی اصلیت ایہہ اے پئی نہ تے اوہ سائنسی اے تے نہ ای ہمیشہ دی، بلکہ اوہ تبدیلی تے حل ہوون دے تابع اے۔
Erroneous belief is destroyed by truth. Change the evidence, and that disappears which before seemed real to this false belief, and the human consciousness rises higher. Thus the reality of being is attained and man found to be immortal. The only fact concerning any material concept is, that it is neither scientific nor eternal, but subject to change and dissolution.
ایہہ بدنی مادی ذہنیت سیّان دے ناں دا غلط استعمال،فانی اے۔ایس لئی انسان فناہو جاوے گا،جیہڑااصلی روحانی انسان دے اپنے رب دے نال ناقابل تسخیر رابطے وَل اشارہ اے جنہوں یسوع لو وچ لیا یا۔
This carnal material mentality, misnamed mind, is mortal. Therefore man would be annihilated, were it not for the spiritual real man's indissoluble connection with his God, which Jesus brought to light.
کرسچن سائنس سارے سبباں نوں بدنی نئیں بلکہ ذہنی قرا ر دیندی اے۔ایہہ جان تے بدن توں خفیہ پردہ ہٹاؤندی اے۔ایہہ انسان دا رب دے نال سائنسی تعلق دسدی اے، ہستی دے رلے ملے ابہام نوں وکھرا وکھرا کردی اے، تے غلامی دی سوچ نوں آزاد کردی اے۔ الٰہی سائنس وچ کائنات انسان نوں شامل کر کے روحانی، ہم آہنگ تے ابدی اے۔
Christian Science explains all cause and effect as mental, not physical. It lifts the veil of mystery from Soul and body. It shows the scientific relation of man to God, disentangles the interlaced ambiguities of being, and sets free the imprisoned thought. In divine Science, the universe, including man, is spiritual, harmonious, and eternal.
آؤ اسی ایس عقیدے توں جان چھڑائیے پئی انسان رب توں وکھرا اے تے بس الٰہی اصول، حیاتی تے پیار دی فرمانبرداری کرئیے۔ ایتھے پوری اصلی روحانی ترقی لئی روانگی دا وڈھا نقطہ آؤندا اے۔
Let us rid ourselves of the belief that man is separated from God, and obey only the divine Principle, Life and Love. Here is the great point of departure for all true spiritual growth.
حقیقی انسان دا سائنس دے پاروں اپنے خالق نال تعلق استوارکردیاں ہوئیاں،انسان نوں صرف پاپ توں دور ہوون تے مسیح، یعنی حقیقی انسان تے رب دے نال اوہدے تعلق نوں پاون تے الٰہی فرزندگی نوں پچھانن لئی فانی خودی توں نظر ہٹاون دی لوڑاے۔
The real man being linked by Science to his Maker, mortals need only turn from sin and lose sight of mortal selfhood to find Christ, the real man and his relation to God, and to recognize the divine sonship.
۔۔۔ انسان رب دا پرچھانواں اے تے انسان نوں اچانک رب توں وکھ نئیں کیتا جاسکدا۔ ایس لئی سائنس انسان دی وجودیت دے قائم ہون نوں ثابت کردی اے۔
…man cannot be separated for an instant from God, if man reflects God. Thus Science proves man's existence to be intact.
روزانہ دے فر
میری بیکر ایڈی ولو
روز انہ دی دع
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س
مقصداں تے کماں دا اک اصول
نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔
فرض لئی چْستی
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔