اتوار 14 جون ، 2026
خداوند دی شفقت اوہدے توں ڈرن والیاں اْتے ہمیشہ توں ہمیشہ تیکر اے۔ اوہناں اْتے جیہڑے اوہدے عہد اْتے قائم رہندے نیں۔ تے اوہدے قانوناں اْتے عمل کرنا یاد رکھدے نیں۔۔
“The mercy of the Lord is from everlasting to everlasting upon them that fear him, To such as keep his covenant, and to those that remember his commandments to do them.”
9۔پر تْو اے خداوند!میری پناہ ایں !تْو حق تعالیٰ نوں اپنا مسکن بنا لیا اے۔
10۔تیرے اْتے کوئی آفت نہ آوے گی۔ تے کوئی وبا تیرے خیمے دے کول نہ اپڑے گی۔
11۔کیوں جے اوہ تیرے بارے اپنے فرشتیاں نوں حکم دیوے گا پئی تیریاں ساریاں راہواں وچ تیری راکھی کرن۔
12۔اوہ تینوں اپنے ہتھاں اْتے چْک لین گے تاں جو اینج نہ ہووے پئی تیرے پیراں نوں پتھر نال سَٹ لگے۔
14۔کیوں جے اوہنے میرے نال دل لایا اے۔ایس لئی مَیں اوہنوں چھڑاواں گا۔مَیں اوہنوں سرفراز کراں گا۔کیوں جے اوہنے میرا ناں پچھانیا اے۔
9. Because thou hast made the Lord, which is my refuge, even the most High, thy habitation;
10. There shall no evil befall thee, neither shall any plague come nigh thy dwelling.
11. For he shall give his angels charge over thee, to keep thee in all thy ways.
12. They shall bear thee up in their hands, lest thou dash thy foot against a stone.
14. Because he hath set his love upon me, therefore will I deliver him: I will set him on high, because he hath known my name.
درسی وعظ
23۔خداوند نال پیار کرو اے اوہدے سارے مقدسو! خداوند ایمانداراں نوں سلامت رکھدا اے۔ تے مغروراں نوں واواہ بدلہ دیندا اے۔
24۔اے خداوند اْتے آس رکھن والیو! سارے دلیر ہو وتے تہاڈا دل مضبوط رہوے۔
23 O love the Lord, all ye his saints: for the Lord preserveth the faithful,
24 Be of good courage, and he shall strengthen your heart, all ye that hope in the Lord.
7۔میری جوانی دیاں خطاواں تے میرے پاپاں نوں یاد نہ کر۔اے خداوند! اپنی نیکی دی خاطر اپنی شفقت دے مطابق مینوں یاد فرما۔
8۔ خداوند نیک تے راست اے۔ ایس لئی اوہ پاپیاں نوں راہِ حق دی تعلیم دیوے گا۔
14۔خداوند دے راز نوں اوہ ای جان دے نیں جیہڑے اوہدے توں ڈر دے نیں تے اوہ اپنا عہد اوہناں نوں دسے گا۔
7 Remember not the sins of my youth, nor my transgressions: according to thy mercy remember thou me for thy goodness’ sake, O Lord.
8 Good and upright is the Lord: therefore will he teach sinners in the way.
14 The secret of the Lord is with them that fear him; and he will shew them his covenant.
1۔رب ساڈی پناہ تے طاقت اے۔مصیبت وچ مْستعد مددگار۔
2۔ایس لئی ساہنوں کجھ خوف نئیں بھانویں دھرتی اْلٹ جاوے۔تے پہاڑ سمندر دی تہہ وچ سْٹ دِتے جان۔
5۔رب اوہدے وچ اے۔اوہنوں کدی جْنبش نہ ہووے گی۔رب صبح سویرے اوہدی کْمک کرے گا۔
10۔ چپ ہو جاوو تے جان لوو پئی میں رب واں۔میں قوماں دے وچکار سر بلند ہونواں گا۔
1 God is our refuge and strength, a very present help in trouble.
2 Therefore will not we fear, though the earth be removed, and though the mountains be carried into the midst of the sea;
5 God is in the midst of her; she shall not be moved: God shall help her, and that right early.
10 Be still, and know that I am God:
29۔تے شاہ یہوداہ آسا دے اٹھّتی ورھیاں توں عمری دا پتر اخی اب ہن اسرائیل اْتے بادشاہی کرن لگیا۔
29 And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel:
1۔ تے ایلیاہ تشبی نے جیہڑا جلعاد دے پردیسیاں وچوں سی اخی اب نوں آکھیا پئی خداوند اسرائیل دے رب دی حیاتی دی قسم جیدے سامنے میں کھڑا آں ایہناں ورَھیاں وچ نہ تریل پئے گی نہ مینہ ورھے گا جدوں تیکر مَیں نہ آکھاں۔
2۔تے خداوند دا ایہہ کلام اوہدے اْتے نازل ہوئیا پئی
3۔ ایتھوں ٹرچل تے مشرق ول اپنا رْخ کر کے کریت دے نالے دے کول جیہڑا یردن دے سامنے اے لْک جا۔
4۔ تے توں اوسے نالے وچوں پیویں تے مَیں کانواں نوں حکم دِتا اے پئی اور تیری پرورش کرن۔
7 ۔ تے کجھ چِر بعد اوہ نالہ سْک گیا ایس لئی پئی اوس دیس وچ مینہ نہ پیا سی۔
8۔ فیر رب دا ایہہ کلام اوہدے اْتے نازل ہوئیا۔
9۔ پئی اْٹھ تے صیدا دی صارپت نوں جا تے اوتھے ای رہ۔ ویکھ مَیں اک بیوہ نوں حکم دِتا اے پئی تیری پرورش کرے۔
10۔ تے اوہ اْٹھ کے صارپت نوں گیا تے جدوں اوہ شہر دے پھاٹک اْتے اپڑیا تے ویکھیا پئی اک بیوہ اوتھے لکڑاں اکٹھیاں کر رہی اے۔ تے اوہنے اوہنوں آواز دے کے بلْایا تے آکھیا مینوں تھوڑا جیہا پانی کسے پانڈے وچ لیا کے دے کہ مَیں پِیواں۔
11۔ تے جدوں اوہ جان لگی تے اوہنے بلا کے آکھیا پئی اپنے ہتھ وچ اک ٹکڑا روٹی وی میرے لئی لیندی آئیں۔
12۔ اوہنے آکھیا پئی خداوند تیرے رب دی حیاتی دی قسم میرے کول روٹی نئیں اے۔ بس اک مْٹھ جِنہاں آٹا اک مٹکے وچ تے تھوڑا جیہا تیل اک کْپی وچ اے تے ویکھ میں لکڑاں اکٹھیاں کر رہئی آں پئی جا کے گھر اپنے لئی تے اپنے مْنڈے لئی ایہہ پکانواں تے اسی کھایئے۔ تے فیر مر جائیے۔
13۔ تے ایلیاہ نے اوہنوں آکھیا ڈر نہ۔ جا تے جیویں توں آکھدی اے کر پر پہلاں میرے لئی ٹکی اوہدے وچوں بنا کے میرے کول لیا۔ اوہدے بعد اپنے لئی تے اپنے پْتر لئی بنا لویں۔
14۔ کیوں جے خداوند اسرائیل دا رب ایہہ آکھدا اے پئی اوس دن تیکر جدوں تیکر رب دھرتی اْتے مینہ نہ ورھائے نہ تے تیرا آٹے والا مٹکا خالی ہووے گا تے نہ ای تیل دی کْپی کدی مْکے گی۔
15۔ تے اوہنے جا کے ایلیاہ دے آکھن اْتے کیتاتے ایہہ تے اوہدا سارا خانوادہ کئی دِناں تیکر کھاندے رہئے۔
16۔ تے رب دے کلام دے مطابق جیہڑا اوہنے ایلیاہ دے راہیں آکھیا سی نہ تے آٹے دا مٹکا کدی خالی ہوئیا نہ تیل دی کْپی کدی مْکی۔
17۔اوہناں گلاں توں بعد اوس بْڈھی دا پتر جیہڑی اوس گھر دی مالک سی بیمار ہو گیا تے اوہدی بیماری اجیہی سخت ہوگئی پئی اوہدے ساہ باقی نہ رہئے۔
19۔اوہنے اوہنوں آکھیا اپنا پتر مینوں دے تے اوہ اوہنوں اوہدی چولّی چوں لے کے اوہنوں اْتلے کمرے وچ جتھے اوہ رہندا سی لے گیا تے اوہنوں پلنگ اْتے لمے پایا۔
20۔تے اوہنے رب اگے فریاد کیتی۔
21۔ تے اوہنے اپنے آپ نوں تِن واری اوس مْنڈے دے اْتے وچھا کے خداوند توں فریاد کیتی تے آکھیا اے خداوند میرے رب مَیں تیری منت کردا واں پئی ایس منڈے دی جان اوہدے وچ فیر آجاووے۔
22۔تے خداوند نے ایلیاہ دی فریاد سنی تے اوس منڈے دی جان فیر اوہدے وچ آگئی تے اوہ جی اٹھیا۔
23۔تد ایلیاہ اوس منڈے نوں چْک کے اْتلے کمرے وچوں ہیٹھاں گھر دے اندر لے گیا تے اوہنوں اوہدی ماں دے حوالے کیتا تے ایلیاہ نے آکھیا ویکھ تیرا پتر جیوندہ اے۔
24۔تد اوس بْڈھی نے ایلیاہ نوں آکھیا ہْن میں جان گئی آں پئی توں رب دا بندہ ایں تے رب دا جیہڑا کلام تیرے مونہہ وچ اے اوہ سچا اے۔
1 And Elijah the Tishbite, … said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word.
2 And the word of the Lord came unto him, saying,
3 Get thee hence, and turn thee eastward, and hide thyself by the brook Cherith,
4 And it shall be, that thou shalt drink of the brook; and I have commanded the ravens to feed thee there.
7 And it came to pass after a while, that the brook dried up,
8 And the word of the Lord came unto him, saying,
9 Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee.
10 And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink.
11 And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand.
12 And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die.
13 And Elijah said unto her, Fear not; go and do as thou hast said: but make me thereof a little cake first, and bring it unto me, and after make for thee and for thy son.
14 For thus saith the Lord God of Israel, The barrel of meal shall not waste, neither shall the cruse of oil fail, until the day that the Lord sendeth rain upon the earth.
15 And she went and did according to the saying of Elijah: and she, and he, and her house, did eat many days.
16 And the barrel of meal wasted not, neither did the cruse of oil fail,
17 And it came to pass after these things, that the son of the woman, the mistress of the house, fell sick; and his sickness was so sore, that there was no breath left in him.
18 And she said unto Elijah, What have I to do with thee, O thou man of God? art thou come unto me to call my sin to remembrance, and to slay my son?
19 And he said unto her, Give me thy son. And he took him out of her bosom, and carried him up into a loft, where he abode, and laid him upon his own bed.
21 And he stretched himself upon the child three times, and cried unto the Lord, and said, O Lord my God, I pray thee, let this child’s soul come into him again.
22 And the Lord heard the voice of Elijah; and the soul of the child came into him again, and he revived.
23 And Elijah took the child, and brought him down out of the chamber into the house, and delivered him unto his mother: and Elijah said, See, thy son liveth.
24 And the woman said to Elijah, Now by this I know that thou art a man of God, and that the word of the Lord in thy mouth is truth.
7۔رب ہر بلا توں تینوں محفوظ رکھے گا۔ تے تیری جند نوں محفوظ رکھے گا۔
8۔رب تیری آمد ورفت وچ ہن توں ہمیشہ تیکر تیری حفاظت کرے گا۔
7 The Lord shall preserve thee from all evil: he shall preserve thy soul.
8 The Lord shall preserve thy going out and thy coming in from this time forth, and even for evermore.
1۔خداوند میرا چوپان اے۔ مینوں گھاٹا نہ ہووے گا۔
2۔ اوہ مینوں ہریاں ہریاں چراگاہنواں وچ بٹھاؤندا اے۔ اوہ مینوں راحت دے چشمیاں کول لے جاندا اے۔
3۔ اوہ میری جند نوں بحال کردا اے۔ اوہ مینوں اپنے ناں دی خاطر سچیائی دیاں راہواں اْتے لے ٹردا اے۔
4۔ بلکہ بھانویں موت دے پرچھانویں دی وادی وچوں مینوں لنگناں پووے میں کسے بلا توں نئیں ڈراں گا کیوں جے توں میرے نال ایں۔ تیرے عصا تے تیری سوٹی نال مینوں تسلی اے۔
5۔توں میرے ویریاں دے سامنے میرے اگے دسترخوان وچھاؤناایں۔ توں میرے سِر اْتے تیل ملیا اے۔ میرا پیالہ بھر جاندا اے۔
6۔یقیناً بھلیائی تے رحمت ساری عمر میرے نال نال رہن گیاں تے میں ہمیشہ رب دے گھر وچ سکون کراں گا۔
1 The Lord is my shepherd; I shall not want.
2 He maketh me to lie down in green pastures: he leadeth me beside the still waters.
3 He restoreth my soul: he leadeth me in the paths of righteousness for his name’s sake.
4 Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me.
5 Thou preparest a table before me in the presence of mine enemies: thou anointest my head with oil; my cup runneth over.
6 Surely goodness and mercy shall follow me all the days of my life: and I will dwell in the house of the Lord for ever.
الٰہی پیار نے ہمیشہ انسان دی لوڑ نوں پورا کیتا اے تے ہمیشہ پورا کرے گی۔۔۔ الٰہی پیار سارے لوکاں لئی ہر ویلے سب کجھ دیندی اے۔
فضل دا معجزہ محبت لئی کوئی معجزہ نئیں اے۔۔۔ ٹھیک طراں ہدایت کیتی ہوئی وجہ جسمانی حس دی غلطی نوں سدھارن دا کم کردی اے، پر جدوں تیکر انسان دی ابدی ہم آہنگی دی سائنس سائنسی ہستی دی لگاتار اصلیت دے راہیں اوہناں دی فریب نظری نوں مکاؤندی نئیں پاپ، بیماری تے موت اصلی ای نظر آؤندے رہن گے (جیویں پئی سوندیاں ہوئے خواباں دے تجربے اصلی وکھالی دیندے نیں)۔
Divine Love always has met and always will meet every human need. … to all mankind and in every hour, divine Love supplies all good.
The miracle of grace is no miracle to Love. … Reason, rightly directed, serves to correct the errors of corporeal sense; but sin, sickness, and death will seem real (even as the experiences of the sleeping dream seem real) until the Science of man's eternal harmony breaks their illusion with the unbroken reality of scientific being.
مشکلاں انسان نوں مادی عصا،اک خستہ نرسل اْتے نہ جھکنا سکھاؤندیاں نیں،جیہڑا دل وچ کھْب جاؤندا اے۔خوشی تے خوشحالی دی دَھوپ وچ اسی اوہدی نیم خیالی نئیں رکھدے۔دکھ صحت بخش نیں۔وڈھیاں مصیبتاں دے پاروں اسی بادشاہت وچ داخل ہندے آں۔ آزمائشاں رب دی حفاظت دا ثبوت نیں۔روحانی ترقی مادی امیداں دی مٹی وچ پیدا ہوون والے بیج توں نمو نئیں پاؤندی،بلکہ جدوں ایہہ فنا ہو جاؤندے نیں،پیار نوے سرے توں روح دیاں اْچیاں خوشیاں نوں پروان چڑھاؤندااے،جیدے اْتے دھرتی دا کوئی داغ نئیں ہندا۔تجربے دا ہر کامیاب مرحلہ الٰہی چنگیائی تے پیاردے نوے نظریاں نوں کھولدا اے۔
Trials teach mortals not to lean on a material staff, — a broken reed, which pierces the heart. We do not half remember this in the sunshine of joy and prosperity. Sorrow is salutary. Through great tribulation we enter the kingdom. Trials are proofs of God's care. Spiritual development germinates not from seed sown in the soil of material hopes, but when these decay, Love propagates anew the higher joys of Spirit, which have no taint of earth. Each successive stage of experience unfolds new views of divine goodness and love.
چنگیائی انسان دے ہر لمحے دی مانگ کردی اے جیدے وچ ہستی دے مسئلے دا حل کڈھنا ہْندا اے۔ چنگیائی دی تقدیس رب اْتے انسان دے انحصار نوں گھٹ نئیں کردی بلکہ اوہنوں اْچا کردی اے۔ نہ ای تقدیس رب لئی انسان دے فرضاں نوں مکاؤندی اے، بلکہ اوہناں نوں پورا کرن لئی وڈھی لوڑ نوں ظاہر کردی اے۔کرسچن سائنس رب دی کاملیت توں کجھ نئیں لیندی، پر ایہہ پورا جلال اوہنوں ای منسوب کردی اے۔”اپنے چال چلن دی پرانی انسانیت“نوں لاؤندیاں ہوئے انسان ”لافانیت نوں پا لیندے نیں“۔
اسی فانی عقیدے دیاں کھائیاں وچ غوطہ کھان نال رب دی تخلیق دے معیار تے فطرت نوں نئیں ناپ سکدے۔ ساہنوں مادے وچ سچیائی تے حیاتی نوں لبھن لئی ساڈے کمزور اضطراب نوں پلٹناچاہیدا اے،تے مادی حواس دی شہادت توں اْچا،فانی خیال توں رب دے لافانی خیال تیکر اْچا اٹھناچاہیدا اے۔ایہہ واضح تر تے اْچے خیال رب دے بندے نوں اپنی ہستی دے احاطے تے مکمل مرکز تیکر اپڑن لئی حوصلہ افزائی دیندے نیں۔
Good demands of man every hour, in which to work out the problem of being. Consecration to good does not lessen man's dependence on God, but heightens it. Neither does consecration diminish man's obligations to God, but shows the paramount necessity of meeting them. Christian Science takes naught from the perfection of God, but it ascribes to Him the entire glory. By putting "off the old man with his deeds," mortals "put on immortality."
We cannot fathom the nature and quality of God's creation by diving into the shallows of mortal belief. We must reverse our feeble flutterings — our efforts to find life and truth in matter — and rise above the testimony of the material senses, above the mortal to the immortal idea of God. These clearer, higher views inspire the Godlike man to reach the absolute centre and circumference of his being.
انسانیت نوں ایہہ سِکھنا چاہیدا اے پئی بدی کوئی طاقت نئیں اے۔ایہدی ناں دی ای جبری حکومت عدم دے علاوہ کجھ نئیں۔کرسچن سائنس بدی دی سلطنت نوں لْٹ لیندی اے تے خانداناں،ایسے طراں معاشرے وچ امتیازی طور تے محبت تے نیکی نوں فروغ دیندی اے۔
Mankind must learn that evil is not power. Its so-called despotism is but a phase of nothingness. Christian Science despoils the kingdom of evil, and pre-eminently promotes affection and virtue in families and therefore in the community.
ہر دور تے ہر حال وچ،بدی اْتے چنگیائی دے نال قابو پاؤو۔اپنے آپ نوں جانو تے رب بدی اْتے فتح مندی لئی حکمت تے موقع دیوے گا۔ محبت دے لباس وچ ملبوس ہوو،تے انسانی نفرت تہاڈے تیکر نئیں اپڑسکدی۔
At all times and under all circumstances, overcome evil with good. Know thyself, and God will supply the wisdom and the occasion for a victory over evil. Clad in the panoply of Love, human hatred cannot reach you.
انساناں نوں دھندلیاں ہوون والیاں، متناہی شکلاں توں اگاں ویکھناچاہیدا اے، جے اوہ شیواں دے اصلی فہم نوں حاصل کر سکن۔ سیان دے نہ لبھے جان والے دائرے دے علاوہ اسی آرام کتھے ویکھدسکدے آں؟ ساہنوں غور کرنا چاہیدا اے پئی اسی کتھے ٹردے آں، تے ساہنوں اوہدے توں ساریاں طاقتاں لیندیاں ہوئے کم کرنا چاہیدا اے جیدے وچ ساڈی ہستی اے۔
Mortals must look beyond fading, finite forms, if they would gain the true sense of things. Where shall the gaze rest but in the unsearchable realm of Mind? We must look where we would walk, and we must act as possessing all power from Him in whom we have our being.
شروع توں اخیر تیکر، سارا کلام پاک مادے اْتے روح، سیان دی فتح دے واقعاں نال بھریا ہوئیا اے۔ موسیٰ نے سیان دی طاقت نوں ایہدے راہیں ثابت کیتا جنہوں انسان معجزے آکھدا اے؛ ایسے طراں یشوع، ایلیا تے الیشع نے وی کیتا۔ مسیحی دور نوں علامتاں تے عجیب کماں دی مدد نال ودھایا گیا۔
From beginning to end, the Scriptures are full of accounts of the triumph of Spirit, Mind, over matter. Moses proved the power of Mind by what men called miracles; so did Joshua, Elijah, and Elisha. The Christian era was ushered in with signs and wonders.
مسیحت دی تاریخ اوس اسمانی پیو، قاد مطلق سیان، دے دِتے ہوئے اثراں تے حفاظت کرن والی طاقت دے شاندار ثبوتاں نوں سامنے لیاؤندی اے جیہڑا انسان نوں ایمان تے سمجھ دیندا اے جیدے نال اوہ اپنے آپ نوں بچا سکدا اے نہ صرف آزمائش توں بلکہ جسمانی دْکھاں تو وی۔
The history of Christianity furnishes sublime proofs of the supporting influence and protecting power bestowed on man by his heavenly Father, omnipotent Mind, who gives man faith and understanding whereby to defend himself, not only from temptation, but from bodily suffering.
معجزہ۔ اوہ جیہڑا الٰہی طور تے فطری ہووے، پر اوہنوں انسانی طور تے سمجھیا گیا ہووے؛ اک سائنسی رجحان۔
Miracle. That which is divinely natural, but must be learned humanly; a phenomenon of Science.
اک معجزہ رب دے قانون نوں پورا کرد ااے، پر اوس قانون نوں توڑدا نئیں۔ایہہ سچیائی آپ معجزے توں بوہتی پْر اسرار لگدی اے۔ زبور لکھن والے نے ایہہ گایا سی: ”اے سمندر تینوں کیہ ہوئیا پئی تْو نس دا ایں؟ اے یردن! تینوں کیہ ہوئیا پئی تو پچھاں ہٹدا ایں؟ اے پہاڑو تہانوں کیہ ہوئیا پئی تسی مینڈھیاں وانگر پْڑکدے او؟ اے پہاڑیو تہانوں کیہ ہوئیا پئی تْسی بھیڈ دے بچیاں وانگر پْڑکدیاں او؟ اے دھرتی تْو رب دے سامنے۔ یعقوب دے رب دے سامنے کمب۔“ ایہہ معجزہ کسے اختلاف دا تعارف نئیں کراؤندا، بلکہ رب دے ناقابل تبدیل قانون دی سائنس نوں قائم کردیاں ہوئے بنیادی ترتیب نوں واضح کرد ا اے۔
A miracle fulfils God's law, but does not violate that law. This fact at present seems more mysterious than the miracle itself. The Psalmist sang: "What ailed thee, O thou sea, that thou fleddest? Thou Jordan, that thou wast driven back? Ye mountains, that ye skipped like rams, and ye little hills, like lambs? Tremble, thou earth, at the presence of the Lord, at the presence of the God of Jacob." The miracle introduces no disorder, but unfolds the primal order, establishing the Science of God's unchangeable law.
روح دیاں حساں پیار وچ وسدیاں نیں تے اوہ سچیائی تے حیاتی نوں ظاہر کردیاں نیں۔ ایس لئی مسیحت تے سائنس جیہڑے ایہنوں بیان کردے نیں اوہ روحانی فہم اْتے نیوں رکھدے نیں تے اوہ مادے دے نام نہاد قانوناں اْتے فوقیت رکھدے نیں۔
The senses of Spirit abide in Love, and they demonstrate Truth and Life. Hence Christianity and the Science which expounds it are based on spiritual understanding, and they supersede the so-called laws of matter.
اسرائیل دے مقدس نوں محدود کردیاں ہوئے تے ایہہ پْچھدیاں ہوئے یہودیاں دے جرم نوں دوہرانا اج بوہت خطرناک اے پئی: ”کیہ رب بیابان وچ دستر خوان وچھا سکدا اے؟“ رب کیہ نئیں کر سکدا؟
There is to-day danger of repeating the offence of the Jews by limiting the Holy One of Israel and asking: "Can God furnish a table in the wilderness?" What cannot God do?
کرسچن سائنس دے الٰہی اصول اْتے عمل کرو تے ثابت قدمی دے نال سیان، پیار تے سچیائی اْتے قائم رہندیاں ہوئے رب دے حکماں مگر ٹرو۔
Adhere to the divine Principle of Christian Science and follow the behests of God, abiding steadfastly in wisdom, Truth, and Love.
سیان بدنی حِساں دی مالک اے، تے بیماری، پاپ تے موت نوں فتح کر سکدی اے۔۔۔ اپنے بدن دی ملکیت رکھو، تے ایہدے احساس تے عمل اْتے حکمرانی کرو۔ روح دی قوت وچ جاگو تے اوہ سب کجھ جیہڑا چنگیائی ورگا نئیں اوہنوں رد کر دیوو۔ رب نے انسان نوں ایس قابل بنایا اے، تے کوئی وی شے ایس قابل تے طاقت نوں وگاڑ نئیں سکدی جیہڑی الٰہی طور تے انسان نوں دِتی گئی اے۔
Mind is the master of the corporeal senses, and can conquer sickness, sin, and death. Exercise this God-given authority. … Rise in the strength of Spirit to resist all that is unlike good. God has made man capable of this, and nothing can vitiate the ability and power divinely bestowed on man.
سائنس وچ رب تے انسان، الٰہی اصول تے خیال دے تعلقات لازوال نیں؛ تے سائنس بھْل چْک جان دی اے نہ ہم آہنگی ول پرت کے آؤنا، پر ایہہ الٰہی ترتیب یا روحانی قانون رکھدی اے جیدے وچ رب تے جو کجھ اوہ بناؤندا اے کامل تے ابدی نیں، جیہڑے اوہدی پوری تاریخ وچ نہ بدلن والے رہئے نیں۔
The relations of God and man, divine Principle and idea, are indestructible in Science; and Science knows no lapse from nor return to harmony, but holds the divine order or spiritual law, in which God and all that He creates are perfect and eternal, to have remained unchanged in its eternal history.
روحانی حیاتی تے برکت ای کّلے ثبوت نیں جنہاں دے پاروں اسی اصلی وجودیت نوں پچھان سکدے تے بیان نہ کیتے جان والے سکون نوں محسوس کر دے آں جیہڑا سارا جذب کرن والے روحانی پیار توں نکلدا اے۔
جدوں اسی مسیحی سائنس وچ راہ جان دے آں تے انسان دی روحانی ہستی نوں پچھاندے آں،اسی رب دی تخلیق نوں سمجھاں تے ویکھاں گے،سارا جلال دھرتی تے اَسمان تے انسان لئی۔
Spiritual living and blessedness are the only evidences, by which we can recognize true existence and feel the unspeakable peace which comes from an all-absorbing spiritual love.
When we learn the way in Christian Science and recognize man's spiritual being, we shall behold and understand God's creation, — all the glories of earth and heaven and man.
روزانہ دے فر
میری بیکر ایڈی ولو
روز انہ دی دع
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س
مقصداں تے کماں دا اک اصول
نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔
فرض لئی چْستی
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔