اتوار 7 دسمبر ، 2025
سن اے اسرائیل! خداوند ساڈا رب ایک ہی خداوند اے۔۔
“Hear, O Israel: The Lord our God is one Lord.”
1۔میری جان نوں رب دی آس ای اے۔ میری مکتی اوہدے نال ای اے۔
2۔اوہ کلاہ ای میری چٹان تے میری مکتی اے۔ اوہ ای میرا اْچا برج اے۔ مینوں بوہتی جنبش نہ ہووے گی۔
5۔اے میری جان رب دی ای آس رکھ کیوں جے اوہدے توں ای مینوں امیداے۔
6۔اوہ ای کلّا میری چٹان تے مکتی اے۔ اوہ ای میرا اْچا برج اے تے مینوں جنبش نہ ہووے گی۔
7۔میری مکتی تے میری شوکت رب ولوں اے۔ رب ای میری طاقت دی چٹان تے میری پناہ اے۔
8۔اے لوکو! ہر ویلے اوہدے اْتے ایمان رکھو۔ اپنے دل دا حال اوہدے سامنے کھول دیو۔ رب ساڈی پناہ گاہ اے۔
11۔رب نے اک واری آکھیا میں دو واری سنیا پئی قدرت رب دی ای اے۔
1. Truly my soul waiteth upon God: from him cometh my salvation.
2. He only is my rock and my salvation; he is my defence; I shall not be greatly moved.
5. My soul, wait thou only upon God; for my expectation is from him.
6. He only is my rock and my salvation: he is my defence; I shall not be moved.
7. In God is my salvation and my glory: the rock of my strength, and my refuge, is in God.
8. Trust in him at all times; ye people, pour out your heart before him: God is a refuge for us.
11. God hath spoken once; twice have I heard this; that power belongeth unto God.
درسی وعظ
44۔تسی جیہڑی اک دوجے توں عزت چاہندے او تے اوہ عزت جیہڑی خدائے واحد ولوں ہندی اے اوہ نئیں چاہندے، ایمان کیویں لیا سکدے او؟
44 How can ye believe, which receive honour one of another, and seek not the honour that cometh from God only?
6۔۔۔۔ ایس لئی پئی رب دے کول آؤن والے نوں ایمان لیانا چاہیدا اے پئی اوہ ہے اے تے اپنے طالباں نوں بدلہ دیندا اے۔
6 …he that cometh to God must believe that he is, and that he is a rewarder of them that diligently seek him.
1۔ تے شاہ اسرائیل ہوشیع بن ایلہ دے تیجے ورھے اینج ہوئیا پئی شاہ یہوداہ آخز دا پتر حزقیاہ سلطنت کرن لگیا۔
3۔تے جو جواوہدے پیو داؤد نے کیتا سی اوہنے بالکل اوہدے مطابق اوہ کم کیتا جیہڑا خداوند دی نظر وچ بھلا سی۔
5۔تے اوہ خداوند اسرائیل دے رب اْتے بھروسہ کردا سی اینج دا پئی اوہدے بعدوں یہوداہ دے سارے بادشاہواں وچوں اوہدے ورگا اک وی نہ ہوئیا تے نہ اوہدے توں پہلاں کوئی ہوئیا سی۔
6۔ کیوں جے اوہ خداوند نال چمڑیا رہیا تے اوہدی پیروی کرن توں باز نہ آیا بلکہ اوہدے حکماں نوں منیا جیہڑے خداوند نے موسیٰ نوں دتے سی۔
7۔تے خداوند اوہد ے نال رہیا تے جتھے کِتے اوہ گیا کامیاب ہوئیا تے اوہ شاہِ اسور توں منحرف ہوگیا تے اوہدی اطاعت نہ کیتی۔
9۔ تے حزقیاہ بادشاہ دے چوتھے ورھے وچ جیہڑا شاہِ اسرائیل ہوسیع بن ایلہ دا ستواں ورھا سی اینج ہوئیا پئی شاہ اسور سلمنسر نے سامریہ اْتے چڑھائی کیتی تے اوہنوں گھیرا پالیا۔
10۔ تے تن سالاں دے اخیر وچ اوہناں نے اوہنوں لے لیا یعنی حزقیاہ دے چھیویں ورھے وچ جیہڑا شاہ اسرائیل ہوسیع دا نوواں ورھا سی سامریہ لے لیا گیا۔
11۔تے شاہ اسور اسرائیل نوں اسیر کر کے اسور نوں لے گیا تے اوہناں نوں خلح وچ جوزان دی ندی خابود اْتے تے مادیاں دے شہر اں وچ رکھیا۔
13۔تے حزقیاہ بادشاہ دے چودھویں ورھے وچ شاہ اسور سیخرب نے یہوداہ دے فصیلدار شہراں اْتے چڑھائی کیتی تے اوہناں نوں لے لیا۔
17۔فیر وی شاہ اسور نے ترتان تے ربسارس تے بشاقی نوں لیکس توں وڈھے لشکر دے نال حزقیاہ بادشاہ دے کول یروشلیم نوں گھلیا۔
19۔تے ربشاقی نے اوہناں نوں آکھیا پئی تسی حزقیاہ نوں آکھو پئی ملکِ معظم شاہ اسور اینج آکھدا اے پئی کیہ تْو بھروسہ کر کے بیٹھا ایں؟
20۔توں آکھدا تے ہیں ایں پر ایہہ بس گلاں ای گلاں نیں پئی جنگ مصلحت وی اے تے حوصلہ وی۔آخر کیس بھروسے توں میرے نال سرکشی کیتی اے۔
28۔فیر ربشاقی کھلو گیا تے یہودیاں نوں اْچی آواز نال ایہہ آکھن لگیا پئی ملکِ معظم شاہِ اسور دا کم سنو۔
29۔ بادشاہ اینج آکھدا اے پئی حزقیاہ تہانوں دھوکہ نہ دیووے گا کیوں جے اوہ تہانوں اوہدے ہتھوں چھڑا نہ سکے گا۔
30۔تے حزقیاہ ایہہ آکھ کے تواتھوں خداوند اْتے بھروسہ کروائے پئی خداوند ضرور ساہنوں چھڑاووے گا تے ایہہ شہر شاہِ اسور دے حوالے نہ ہووے گا۔
36۔پر لوکی چْپ رہئے تے اوہدے جواب وچ اک وی گل نہ آکھی۔ کیوں جے بادشاہ دا ایہہ حکم سی پئی اوہنوں جواب نہ دیوو۔
37۔تد الیاقیم بن خلقیاہ جیہڑا گھر دا دیوان سی تے شبیناہ منشی تے یوآخ بن آسف محرر اپنے کپڑے پھاڑ کے حزقیاہ دے کول آئے تے ربشاقی دیاں گلاں اوہنوں سنائیاں۔
1 Now it came to pass in the third year of Hoshea son of Elah king of Israel, that Hezekiah the son of Ahaz king of Judah began to reign.
3 And he did that which was right in the sight of the Lord, according to all that David his father did.
5 He trusted in the Lord God of Israel; so that after him was none like him among all the kings of Judah, nor any that were before him.
6 For he clave to the Lord, and departed not from following him, but kept his commandments, which the Lord commanded Moses.
7 And the Lord was with him; and he prospered whithersoever he went forth:
9 And it came to pass in the fourth year of king Hezekiah, which was the seventh year of Hoshea son of Elah king of Israel, that Shalmaneser king of Assyria came up against Samaria, and besieged it.
10 And at the end of three years they took it:
11 And the king of Assyria did carry away Israel unto Assyria,
13 Now in the fourteenth year of king Hezekiah did Sennacherib king of Assyria come up against all the fenced cities of Judah, and took them.
17 And the king of Assyria sent Tartan and Rabsaris and Rab-shakeh from Lachish to king Hezekiah with a great host against Jerusalem.
19 And Rab-shakeh said unto them, Speak ye now to Hezekiah, Thus saith the great king, the king of Assyria, What confidence is this wherein thou trustest?
20 Thou sayest, (but they are but vain words,) I have counsel and strength for the war. Now on whom dost thou trust, that thou rebellest against me?
28 Hear the word of the great king, the king of Assyria:
29 Let not Hezekiah deceive you: for he shall not be able to deliver you out of his hand:
30 Neither let Hezekiah make you trust in the Lord, saying, The Lord will surely deliver us, and this city shall not be delivered into the hand of the king of Assyria.
36 But the people held their peace, and answered him not a word: for the king’s commandment was, saying, Answer him not.
37 Then came Eliakim the son of Hilkiah, which was over the household, and Shebna the scribe, and Joah the son of Asaph the recorder, to Hezekiah with their clothes rent, and told him the words of Rab-shakeh.
1۔ جد حزقیاہ بادشاہ نے ایہہ سنیا تے اپنے کپڑے پھاڑے تے ٹاٹ اپنے اْتے پا کے خداوند دے گھر نوں گیا۔
2۔تے اوہنے گھر دے دیوان الیاقیم تے شبیناہ منشی تے کاہناں دے وڈیریاں نوں ٹاٹ پوا کے آموص دے پتر یسعیاہ نبی دے کول گھلیا۔
6۔یسعیاہ نے اوہناں نوں آکھیا پئی تسی اپنے آقا نوں اینج آکھیو پئی خداوند اینج آکھدا اے پئی توں اوہناں گلاں توں جیہڑیاں توں سنیاں نیں جنہاں نال شاہ اسور دے ملازماں نے میری تکفیر کیتی اے نہ ڈریں۔
7۔ویکھ! میں اوہدے وچوں اک روح دیواں گا تے اوہ اک افواہ سن کے اپنے دیس نوں پرت جاوے گا تے مَیں اوہنوں اوہدے دیس وچ ای تلوار نال مروا دیواں گا۔
14۔حزقیاہ نے ایلچیاں دے ہتھوں نامی لیا تے اوہنوں پڑھیا تے حزقیاہ نے خداوند دے گھر وچ جا کے اوہنوں خداوند دے سامنے پھیلا دِتا۔
15۔ تے حزقیاہ نے خداوند دے سامنے اینج دعا کیتی پئی اے میرے خداوند اسرائیل دے رب کروبیاں دے اْتے بیٹھن والے توں ای کلاہ دھرتی دیاں ساریاں سلطنتاں دا رب ایں۔ توں ای اسمان تے دھرتی نوں پیدا کیتا۔
19۔ایس لئی ہن اے خداوند مَیں تیری منت کرداواں پئی توں ساہنوں اوہناں دے ہتھوں بچا لے تاں جو دھرتی دیاں سلطنتاں جان لین پئی توں ای کلاہ خداوند رب ایں۔
20۔ تد یسعیاہ بن عاموس نے حزقیاہ نوں اکھوا گھلیا پئی خداوند اسرائیل دا رب اینج آکھدا اے پئی کیوں جے توں شاہ اسور سخیرب دے خلاف میتھوں دعا کیتی اے مَیں تیری سن لئی اے۔
32۔تے خداوند شاہ اسور دے حق وچ اینج آکھدا اے پئی اوہ ایس شہروچ نہ آسکے گا یا ایتھے تیر نہ چلاسکے گا اوہ نہ تے سپر لے کے اوہدے سامنے آسکے گا نہ اوہدے مقابلے وچ دمدما بنھ سکے گا۔
33۔ بلکہ خداوند آکھدا اے پئی جیس راہ وچوں اوہ آیا اوسے راہ تے پرت جاوے گا تے ایس شہر وچ نہ آسکے گا۔
34۔ کیوں جے مَیں اپنی خاطر تے اپنے بندے داؤد دی خاطر ایس شہر دی حمایت کراں گا تاں جو اوہنوں بچا لواں۔
1 And it came to pass, when king Hezekiah heard it, that he rent his clothes, and covered himself with sackcloth, and went into the house of the Lord.
2 And he sent Eliakim, which was over the household, and Shebna the scribe, and the elders of the priests, covered with sackcloth, to Isaiah the prophet the son of Amoz.
6 And Isaiah said unto them, Thus shall ye say to your master, Thus saith the Lord, Be not afraid of the words which thou hast heard, with which the servants of the king of Assyria have blasphemed me.
7 Behold, I will send a blast upon him, and he shall hear a rumour, and shall return to his own land;
14 And Hezekiah received the letter of the hand of the messengers, and read it: and Hezekiah went up into the house of the Lord, and spread it before the Lord.
15 And Hezekiah prayed before the Lord, and said, O Lord God of Israel, which dwellest between the cherubims, thou art the God, even thou alone, of all the kingdoms of the earth; thou hast made heaven and earth.
19 Now therefore, O Lord our God, I beseech thee, save thou us out of his hand, that all the kingdoms of the earth may know that thou art the Lord God, even thou only.
20 Then Isaiah the son of Amoz sent to Hezekiah, saying, Thus saith the Lord God of Israel, That which thou hast prayed to me against Sennacherib king of Assyria I have heard.
32 He shall not come into this city, nor shoot an arrow there, nor come before it with shield, nor cast a bank against it.
33 By the way that he came, by the same shall he return, and shall not come into this city, saith the Lord.
34 For I will defend this city, to save it, for mine own sake, and for my servant David’s sake.
1۔یسوع نے ایہہ گلاں آکھیاں تے اپنیاں اکھیاں اسمان ول چْک کے آکھیا۔
3۔تے ہمیشہ دی حیاتی ایہہ اے پئی اوہ تینوں خدائے واحد تے برحق نوں تے یسوع مسیح نوں جنہوں توں گھلیا اے جانن۔
اے قدوس باپ! اپنے اوس ناں دے پاروں جیہڑا تْو مینوں دِتا اے اوہناں دی حفاظت کر تاں جو اوہ ساڈے وانگر اک ہوون۔
13۔پر ہن میں تیرے کول آنا واں تے ایہہ گلاں جگ وچ آکھنا واں تاں جومیری خوشی اوہناں نوں پوری پوری ملے۔
17۔اوہناں نوں سچیائی دے راہیں پاک کر۔ تیرا کلام سچیائی اے۔
20۔مَیں بس اوہناں لئی ای درخواست نئیں کردا بلکہ اوہناں لئی وی جیہڑے ایہناں دے کلام دے راہیں میرے اْتے ایمان لیان گے۔
21۔تاں جو سب اک ہوون یعنی جیویں اے باپ! توں میرے وچ ایں تے مَیں تیرے وچ آں اوہ وی ساڈے وچ ہوون تے جگ ایمان لیائے پئی توں ای مینوں گھلیا اے۔
26۔تے مَیں اوہناں نوں تیرے ناں توں واقف کرایا تے کردا رہواں گا تاں جو جیہڑی محبت تینوں میرے نال سی اوہ اوہناں وچ ہووے تے مَیں اوہناں وچ ہونواں۔
1 These words spake Jesus, and lifted up his eyes to heaven, and said,
3 …this is life eternal, that they might know thee the only true God, and Jesus Christ, whom thou hast sent.
11 Holy Father, keep through thine own name those whom thou hast given me, that they may be one, as we are.
13 And now come I to thee; and these things I speak in the world, that they might have my joy fulfilled in themselves.
17 Sanctify them through thy truth: thy word is truth.
20 Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word;
21 That they all may be one; as thou, Father, art in me, and I in thee, that they also may be one in us: that the world may believe that thou hast sent me.
26 …that the love wherewith thou hast loved me may be in them, and I in them.
25۔تے اوس کلے رب دا جیہڑا ساڈا منجی اے جلال تے عظمت تے سلطنت تے اختیار ساڈے خداوند یسوع مسیح دے راہیں جیویں ازل توں اے ہن وی تے ہمیشہ تیکر رہووے۔ آمین۔
25 To the only wise God our Saviour, be glory and majesty, dominion and power, both now and ever. Amen.
تخلیقی اصول،حیاتی،سچیائی تے محبت رب اے۔
The creative Principle — Life, Truth, and Love — is God. The universe reflects God. There is but one creator and one creation.
”توں اپنے سارے دل، اپنی ساری جندتے اپنی ساری طاقت نال خداوند اپنے رب نال پیار کر۔“ ایس حکم وچ بوہت کجھ شامل اے، ایتھے تیکر پئی بس مادی احساس، افسوس تے عبادت۔ ایہہ مسیحت دا ایلڈوراڈو اے۔ ایہدے وچ حیاتی دی سائنس شامل اے تے ایہہ روح اْتے الٰہی قابو دی پچھان کردی اے، جیدے وچ ساڈی روح ساڈی مالک بن جاندی اے تے مادی حس تے انسانی مرضی دی کوئی تھاں نئیں رہندی۔
Dost thou "love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind"? This command includes much, even the surrender of all merely material sensation, affection, and worship. This is the El Dorado of Christianity. It involves the Science of Life, and recognizes only the divine control of Spirit, in which Soul is our master, and material sense and human will have no place.
اک رب نوں منن تے اپنے آپ نوں روح دی قوت لئی دستیاب کرن لئی تہانوں رب دے نال بے حد پیار کرنا پئے گا۔
To have one God and avail yourself of the power of Spirit, you must love God supremely.
رب فطرتی چنگیائی اے، تے اوہدی نمائندگی بس نیکی دے خیال نال ہندی اے؛ جد کہ بدی نوں غیر فطری سمجھیا جانا چاہیدا اے، کیوں جے ایہہ روح، رب دی فطرت دے خلاف اے۔
God is natural good, and is represented only by the idea of goodness; while evil should be regarded as unnatural, because it is opposed to the nature of Spirit, God.
کرسچن سائنس غیر متنازعہ طور تے ایہہ ظاہر کردی اے پئی سیان ای سب کجھ اے، پئی کلّیاں اصلیتاں سیان تے خیال نیں۔ ایس لئی، ایس وڈھی اصلیت نوں عقلی دلیلاں نال ثابت نئیں کیتا جا سکدا جد تیکر پئی ایہدے الٰہی اصول نوں بیماراں دی شفا نال ظاہر نہ کیتا جاووے تے اینج ایہہ مطلق تے الٰہی ثابت ہووے۔ایس ثبوت نوں جد اک واری ویکھ لیا جاندا اے تے کسے ہور نتیجے اْتے نئیں اپڑیا جا سکدا۔
Christian Science reveals incontrovertibly that Mind is All-in-all, that the only realities are the divine Mind and idea. This great fact is not, however, seen to be supported by sensible evidence, until its divine Principle is demonstrated by healing the sick and thus proved absolute and divine. This proof once seen, no other conclusion can be reached.
کجھ لوکاں نے غور کیِتا اے پئی لفظ فکر کرن توں کرسچن سائنس دی کیہ مراد اے۔اپنے آپ دے بارے،مادی تے فانی انسان اپنے آپ نوں مواد وکھالی دیندا اے،پر مواد دے ایس فہم وچ غلطی اے تے ایس لئی ایہہ مادی،عارضی اے۔
دوجے پاسے،لافانی،روحانی انسان اصلی ذات اے،تے ایہہ ابدی مواد یا روح دے بارے غور کردا اے،جیدی بشر آس رکھدے نیں۔ اوہ اوس الہٰی اْتے غور کردا اے،جیہڑا واحد اصلی تے ابدی الوہیت جاری رکھدا اے۔ایہہ فکر فانی فہم لئی غیر واضع وکھالی دیندی اے، کیوں جے روحانی انسان دی اصلیت انسانی بصیرت نوں واضح کردی اے تے ایہہ بس الہٰی سائنس دے راہیں ظاہر کیِتی جاندی اے۔
جیویں پئی رب اصل اے تے انسان الٰہی شکل و صورت اے،تے انسان نوں صرف چنگیائی دے اصل،روح دے اصل نہ پئی مادے دی خواہش رکھنی چاہیدی اے تے حقیقت وچ اینج ای ہوئیا اے۔ایہہ عقیدہ روحانی نئیں اے پئی انسان دے کول دوجا مواد یا سیّان اے، تے ایہہ پہلے حکم نوں توڑدا اے پئی تْوں اک رب،اک سیّان نوں منیں۔
Few persons comprehend what Christian Science means by the word reflection. To himself, mortal and material man seems to be substance, but his sense of substance involves error and therefore is material, temporal.
On the other hand, the immortal, spiritual man is really substantial, and reflects the eternal substance, or Spirit, which mortals hope for. He reflects the divine, which constitutes the only real and eternal entity. This reflection seems to mortal sense transcendental, because the spiritual man's substantiality transcends mortal vision and is revealed only through divine Science.
As God is substance and man is the divine image and likeness, man should wish for, and in reality has, only the substance of good, the substance of Spirit, not matter. The belief that man has any other substance, or mind, is not spiritual and breaks the First Commandment, Thou shalt have one God, one Mind.
آؤ اسی ایس عقیدے توں جان چھڑائیے پئی انسان رب توں وکھرا اے تے بس الٰہی اصول، حیاتی تے پیار دی فرمانبرداری کرئیے۔ ایتھے پوری اصلی روحانی ترقی لئی روانگی دا وڈھا نقطہ آؤندا اے۔
Let us rid ourselves of the belief that man is separated from God, and obey only the divine Principle, Life and Love. Here is the great point of departure for all true spiritual growth.
رب نے انسان نوں غیر مْنفک حق دے رکھے نیں،جنہاں وچ خود مختاری، وجہ تے ضمیر شامل نیں۔ انسان صرف اوس ویلے خود مختار ہندا اے جدوں اوہ چنگے طریقے نال تے اپنے خالق،الٰہی سچیائی تے محبت توں ہدایت پاؤندا اے۔
God has endowed man with inalienable rights, among which are self-government, reason, and conscience. Man is properly self-governed only when he is guided rightly and governed by his Maker, divine Truth and Love.
یسوع نے کسے بدنی رشتے نوں نئیں منیا۔
اوہ روح، رب نوں کلے خالق دے روپ وچ جان دا سی تے ایس لئی اوہنوں ساریاں دے پیو دے طور تے وی جان دا سی۔
مسیحی فرضاں دی فہرست وچ سب توں پہلافرض اوہنے اپنے مگر ٹرن والیاں نوں سکھایا اوہ سچیائی تے پیار دی شفا دین والی طاقت اے۔
Jesus acknowledged no ties of the flesh.
He recognized Spirit, God, as the only creator, and therefore as the Father of all.
First in the list of Christian duties, he taught his followers the healing power of Truth and Love.
غلطی کرن والی انسانی سیان اپنے آپ وچ غیر ہم آہنگ اے۔ ایہدے توں ای غیر ہم آہنگ بدن پیدا ہندا اے۔بیماری وچ رب نوں نکا مستعمل سمجھنا اک غلطی اے۔بدنی مصیبتاں دے دوران اوہنوں اک پاسے کرن،تے اوہنوں مَنن دے ویلے دی اْڈیک کرن دی بجائے ساہنوں سکھنا چاہیدا اے پئی اوہ بیماری وچ سب کجھ کر سکدا اے جیویں صحت وچ کر سکدا اے۔
حیاتی دے علم حفظان صحت دے فروغ دے راہیں صحت مندی نوں بحال کرن وچ ناکام ہونا، مایوس باطل اکثر اوہناں نوں ترک کر دیندا اے، تے اپنی انتہا وچ تے بس اخیری مقام دے طور تے، اوہ رب ول پرت کے ٹر جاندا اے۔ دوائیاں، ہوا تے تجربے اْتے یقین دی نسبت باطل دا الٰہی سیان اْتے یقین گھٹ ہندا اے، نئیں تے اوہ پہلاں سیان نال بحال ہو جاندا۔ بوہتی واری طبی نظاماں ول قوت دا توازن مادے دے راہیں منیا جاندا اے، پر جدوں سیان گھٹ و گھٹ اپنی مہارت دا پاپ، بیماری تے موت اْتے دعویٰ کردی اے، تد ای انسان ہم آہنگ تے لافانی پایا جاندا اے۔
کیہ ساہنوں اک بدنی رب توں اوہدی اپنی مرضی نال بیماراں نوں شفا دین دی منت کرنی چاہیدی اے، یا ساہنوں اوس لامحدود الٰہی اصول نوں سمجھنا چاہیدا اے جیہڑا شفا دیندا اے؟ جے اسی انھے بھروسے توں اْتے نئیں اْٹھدے تے شفا دی سائنس حاصل نئیں ہندی، تے فہم دی وجودیت دی تھانویں جند دی وجودیت سمجھ وچ نئیں آؤندی۔اسی الٰہی سائنس وچ صرف تد حیاتی پانے آں جد اسی بدنی فہم توں اْچی حیاتی گزار دے آں تے اوہنوں ٹھیک کردے آں۔نیکی یا بدی دے دعویاں لئی ساڈا متناسب اعتراف ساڈی وجودیت دی ہم آہنگی، ساڈی صحت، ساڈی لمی عمر تے ساڈی مسیحت دا تعین کردا اے۔
اسی دو مالکاں دی غلامی نئیں کر سکدے تے نہ مادی حساں دے نال الٰہی سائنس نوں سمجھ سکدے آں۔دوائیاں تے حفظانِ صحت ساری تندرستی تے کاملیت دے منبع دی طاقت تے تھاں اْتے قبضہ نئیں کر سکدے۔جے رب نے انسان نوں چنگا تے برا دونویں بنایا اے تے اوہنوں اینج ای رہنا چاہیدا اے۔ رب دے کلام دی اصلاح کیہ کر سکدا اے؟ دوبارہ، نیوں وچ اک غلطی نتیجیاں وچ ظاہر ضرور ہونی چاہیدی اے۔
The erring human mind is inharmonious in itself. From it arises the inharmonious body. To ignore God as of little use in sickness is a mistake. Instead of thrusting Him aside in times of bodily trouble, and waiting for the hour of strength in which to acknowledge Him, we should learn that He can do all things for us in sickness as in health.
Failing to recover health through adherence to physiology and hygiene, the despairing invalid often drops them, and in his extremity and only as a last resort, turns to God. The invalid's faith in the divine Mind is less than in drugs, air, and exercise, or he would have resorted to Mind first. The balance of power is conceded to be with matter by most of the medical systems; but when Mind at last asserts its mastery over sin, disease, and death, then is man found to be harmonious and immortal.
Should we implore a corporeal God to heal the sick out of His personal volition, or should we understand the infinite divine Principle which heals? If we rise no higher than blind faith, the Science of healing is not attained, and Soul-existence, in the place of sense-existence, is not comprehended. We apprehend Life in divine Science only as we live above corporeal sense and correct it. Our proportionate admission of the claims of good or of evil determines the harmony of our existence, — our health, our longevity, and our Christianity.
We cannot serve two masters nor perceive divine Science with the material senses. Drugs and hygiene cannot successfully usurp the place and power of the divine source of all health and perfection. If God made man both good and evil, man must remain thus. What can improve God's work? Again, an error in the premise must appear in the conclusion.
جدوں انسان رب تے انساناں دے بارے چنگے خیال رکھدے نیں،تخلیق دے مقصداں دی کثرت،جیہڑی ایس توں پہلاں ویکھی نئیں جاندی سی،ہن ویکھی جاوے گی۔جدوں ساہنوں ایہہ احساس ہو جاندا اے پئی حیاتی روح اے،نہ کدی مادے دا تے نہ کدی مادے وچ، ایہہ ادراک رب وچ سب کجھ چنگا پاندیاں ہوئے تے کسے دوجے شعور دی لوڑ محسوس نہ کردیاں ہوئے،آپ کاملیت ولوں وسیع ہووے گا۔
روح تے اوہدیاں اصلاحاں ہستی دیاں کلیاں حقیقتاں نیں۔مادا روح دی خوردبین ہیٹھاں غائب ہو جاندا اے۔
As mortals gain more correct views of God and man, multitudinous objects of creation, which before were invisible, will become visible. When we realize that Life is Spirit, never in nor of matter, this understanding will expand into self-completeness, finding all in God, good, and needing no other consciousness.
Spirit and its formations are the only realities of being. Matter disappears under the microscope of Spirit.
اسی جان دے آں پئی پاکیزگی پاؤن لئی پاکیزگی دی تاہنگ کرنا ضروری شرط اے؛ پر اسی ساریاں شیواں نالوں بوہتی پاکیزگی دی تاہنگ رکھدے آں، تے اسی اوہدے لئی ہر شے قربان کر دیواں گے۔ ساہنوں ایہہ کرن لئی تیار رہنا چاہیدا اے پئی اسی پاکیزگی دی عملی راہ اْتے حفاظت نال ٹر سکدے آں۔ دعا نہ بدلن والی سچیائی نوں نئیں بدل سکدی، نہ ای کلی ساہنوں سچیائی دی سمجھ دے سکدی اے؛ پر دعا، رب دی مرضی نوں جانن تے اوہنوں پورا کرن دی اک جوش والی پکی تاہنگ دے نال جڑ کے، ساہنوں ساریاں نوں سچیائی دے کول لیاووے گی۔اجیہی تاہنگ نوں سماعت دے قابل اظہار دی بوہت گھٹ لوڑ ہندی اے۔ ایہنوں سوچ تے حیاتی وچ چنگے طریقے نال ظاہر کیتا جاندا اے۔
We know that a desire for holiness is requisite in order to gain holiness; but if we desire holiness above all else, we shall sacrifice everything for it. We must be willing to do this, that we may walk securely in the only practical road to holiness. Prayer cannot change the unalterable Truth, nor can prayer alone give us an understanding of Truth; but prayer, coupled with a fervent habitual desire to know and do the will of God, will bring us into all Truth. Such a desire has little need of audible expression. It is best expressed in thought and in life.
کرسچن سائنس وچ ہدایت پان والے ایس جلالی خیال تیکر اپڑے پئی رب ای انسان دا کلا ہ لکھاری اے۔
Those instructed in Christian Science have reached the glorious perception that God is the only author of man.
روزانہ دے فر
میری بیکر ایڈی ولو
روز انہ دی دع
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س
مقصداں تے کماں دا اک اصول
نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔
فرض لئی چْستی
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔