اتوار 23 نومبر ، 2025
ایس لئی اے بھراوو۔میں رب دیاں رحمتاں یاد کرا کے تہاتھوں درخواست کردا واں پئی اپنے بدن اجیہی قربانی ہوون لئی نذر کرو جیہڑی زندہ تے پاک تے رب نوں پسندیدہ ہووے۔ایہہ ای تہاڈی معقول عبادت اے۔۔
“I beseech you therefore, brethren, by the mercies of God, that ye present your bodies a living sacrifice, holy, acceptable unto God, which is your reasonable service.”
10۔اے قومو! رب دا کلام سنو تے دور دے جزیریاں وچ منادی کرو تے آکھو پئی جنہے اسرائیل نوں تتر بتر کیتا اوہ ای اوہنوں اکٹھا کرے تے اوہدی اجیہی نگہبانی کرے جیویں گڈریا اپنے گلے دی۔
11۔کیوں جے خداوند نے یعقوب دا فدیہ دتا اے تے اوہنوں اوہدے ہتھوں جیہڑا اوہدے توں زور آور سی رہائی دِتی۔
12۔ایس لئی اوہ آؤن گے تے صیہون دی چوٹی اْتے گاؤن گے تے خداوند دیاں نعمتاں یعنی اناج تے مے تے تیل تے مجھاں گانواں دے تے بھیڈ بکریاں دے بچیاں ول اکٹھے ٹْرن گے تے اوہناں دی جان سیراب باغ وانگر ہووے گی تے اوہ فیر کدی دْکھی نہ ہون گے۔
13۔ اوس ویلے کنواریاں تے وڈھے تے جوان خوشی نال نچن گے کیوں جے مَیں اوہناں دے دْکھ نوں خوشی وچ بدل دیواں گا تے اوہناں نوں تسلی دے کے دْکھ توں بعد خوش کراں گا۔
14۔تے مَیں کاہناں دی جان نوں چکنائی نال سیر کراں گا تے میرے لوکی میریاں نعمتاں نال رجھن گے خداوند آکھدا اے۔
10. Hear the word of the Lord, O ye nations, and declare it in the isles afar off, and say, He that scattered Israel will gather him, and keep him, as a shepherd doth his flock.
11. For the Lord hath redeemed Jacob, and ransomed him from the hand of him that was stronger than he.
12. Therefore they shall come and sing in the height of Zion, and shall flow together to the goodness of the Lord, for wheat, and for wine, and for oil, and for the young of the flock and of the herd: and their soul shall be as a watered garden; and they shall not sorrow any more at all.
13. For I will turn their mourning into joy, and will comfort them, and make them rejoice from their sorrow.
14. And I will satiate the soul of the priests with fatness, and my people shall be satisfied with my goodness, saith the Lord.
درسی وعظ
1۔خداوند دا شکر کرو کیوں جے اوہ چنگا اے تے اوہدی شفقت ہمیشہ دی اے۔
2۔خداوند دے چھڑائے ہوئے ایہہ آکھن۔ جنہاں نوں اوہنے فدیہ دے کے ویری دے ہتھوں چھڑا یا۔
3۔تے اوہناں نوں دیس دیس وچوں اکٹھا کیتا۔ پورب توں پچھم تیکر۔ اتر توں دکھن تیکر۔
4۔اوہ بیابان وچ صحرا دی راہ اْتے بھٹکدے پھرے۔ اوہناں نوں وسن لئی کوئی شہر نہ ملیا۔
5۔اوہ پْکھے تے تریائے سی تے اوہناں دا دل بیٹھدا جاندا سی۔
6۔تد اپنی مصیبت وچ اوہناں نے فریاد کیتی۔ تے اوہنے اوہناں نوں اوہناں دے دْکھاں توں رہائی دتی۔
7۔ اوہ اوہناں نوں سِدھی راہ توں لے گیا تاں جو وسن لئی کسے شہر وچ جا اپڑن۔
8۔کاش پئی لوکی خداوند دی شفقت دی خاطر تے بنی آدم لئی اوہدے عجیب کماں دی خاطر اوہدی وڈیائی کردے!
9۔کیوں جے اوہ ترسن والی جند نوں رجھاؤندا اے۔ تے پْکھی جند نوں نعمتاں نال مالا مال کر دا اے۔
1 O give thanks unto the Lord, for he is good: for his mercy endureth for ever.
2 Let the redeemed of the Lord say so, whom he hath redeemed from the hand of the enemy;
3 And gathered them out of the lands, from the east, and from the west, from the north, and from the south.
4 They wandered in the wilderness in a solitary way; they found no city to dwell in.
5 Hungry and thirsty, their soul fainted in them.
6 Then they cried unto the Lord in their trouble, and he delivered them out of their distresses.
7 And he led them forth by the right way, that they might go to a city of habitation.
8 Oh that men would praise the Lord for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
9 For he satisfieth the longing soul, and filleth the hungry soul with goodness.
1۔اوس ویلے یسوع سبت دے دن کھیتاں وچوں ہو کے گیا
22۔اوس ویلے لوکی اوہدے کول اک انھے گْنگے نوں لیائے جیدے وچ بدروح سی۔ اوہنے اوہنوں چنگا کر دِتا، ایس طرح گْنگا بولن تے ویکھن لگ گیا۔
23۔تے سارا جتھا حیران ہو کے آکھن لگ گیا پئی ایہہ داؤد دا پْتر اے؟
24۔فریسیاں نے سْن کے آکھیا پئی ایہہ بدروحاں دے سردار بعلزبول دی مدد توں بغیر بدروحاں نوں نئیں کڈھ دا۔
25۔اوہنے اوہناں دے خیالاں نوں جان کے اوہناں نوں آکھیا جیس بادشائی وچ پھْٹ پیندی اے اوہ ویران ہو جاندی اے تے جیس شہر یا گھر وچ پھْٹ پوے گی اوہ قائم نہ رہوے گا۔
26۔تے جے شیطان نے ای شیطان نوں کڈھیا تے اوہ آپ اپنا مخالف ہوگیا۔ فیر اوہدی بادشاہی کیوں قائم رہوے گی؟
27۔تے جے میں بعلزبول دی مدد نال بدروحاں نوں کڈھدا واں تے تہاڈے پتر کیدی مدد نال کڈھدے نیں؟ ایس لئی اوہ ای تہاڈے منصف ہوون گے۔
28۔پر جے میں رب دے روح دی مدد نال روحاں نوں کڈھدا واں تے رب دی بادشاہی تہاڈے کول اپڑ گئی اے۔
29۔یا کیویں کوئی بندہ کسے زور والے بندے دے گھر وچ وڑھ کے اوہدا سارا سامان لْٹ سکدا اے جد تیکر پئی پہلاں اوس زور والے بندے نوں بنھ نہ لووے؟ فیر اوہ اوہدا گھر لْٹے گا۔
1 At that time Jesus went on the sabbath day through the corn;
22 Then was brought unto him one possessed with a devil, blind, and dumb: and he healed him, insomuch that the blind and dumb both spake and saw.
23 And all the people were amazed, and said, Is not this the son of David?
24 But when the Pharisees heard it, they said, This fellow doth not cast out devils, but by Beelzebub the prince of the devils.
25 And Jesus knew their thoughts, and said unto them, Every kingdom divided against itself is brought to desolation; and every city or house divided against itself shall not stand:
26 And if Satan cast out Satan, he is divided against himself; how shall then his kingdom stand?
27 And if I by Beelzebub cast out devils, by whom do your children cast them out? therefore they shall be your judges.
28 But if I cast out devils by the Spirit of God, then the kingdom of God is come unto you.
29 Or else how can one enter into a strong man’s house, and spoil his goods, except he first bind the strong man? and then he will spoil his house.
12۔ تد اوہناں دی سمجھ وچ آیا پئی اوہنے روٹی دے خمیر توں نئیں بلکہ فریسیاں تے صدوقیاں دی تعلیم توں خبردار رہن نوں آکھیا اے۔
13۔ جدوں یسوع قیصریہ فلپی دے علاقے وچ آیا تے اوہنے اپنے چیلیاں نوں ایہہ پْچھیا پئی لوک ابنِ آدم نوں کیہ آکھدے نیں؟
14۔اوہناں نے آکھیا کئی یوحنابپتسمہ دین والا آکھدے نیں کئی ایلیاہ کئی یرمیاہ کئی نبیاں وچوں کوئی۔
15۔اوہنے اوہناں نوں آکھیا پر تسی مینوں کیہ آکھدے اوہ؟
16۔شمعون پطرس نے جواب وچ آکھیا تْوں جیوندے رب دا پْتر مسیح ایں۔
17۔یسوع نے جواب وچ اوہنوں آکھیا دھن ایں تْوں شمعون بریوناہ کیوں جے ایہہ گل گوشت تے لہونے نئیں بلکہ میرے پیونے جیہڑا آسما ن اْتے اے تیرے اْتے ظاہر کیِتی اے۔
18۔تے مَیں تینوں آکھدا واں پئی توں پتھر ایں تے مَیں ایس پتھر اْتے اپنی کلیسیا بنانواں گا تے عالمِ ارواح دے بوہے اوہدے اْتے غالب نہ آؤن گے۔
19۔میں اَسمان دی بادشاہی دیاں کنجیاں تینوں دیواں گا جوکجھ توں دھرتی اْتے بنھیں گااوہ اَسمان اْ تے بنھیاں رہوے گاتے جوکجھ دھرتی اْتے کھولیں گا اوہ اَسمان اْتے کھْلیارہوے گا۔
24۔اوس ویلے یسوع نے اپنے چیلیاں نوں آکھیا پئی جے کوئی میرے مگر آؤنا چاہووے تے اپنی خودی دا انکار کرے تے اپنی سولی آپ چْکے تے میرے مگر ٹر پووے۔
25۔کیوں جے جیہڑا وی اپنی جان بچاؤنا چاہووے اوہنوں گواوے گا تے جیہڑا کوئی میری خاطر اپنی جان گواوے گا اوہنوں پاووے گا۔
26۔تے جے بندہ سارا جگ حاصل کرے تے اپنی جند دا نقصان پاووے تے اوہنوں کیہ فائدہ ہووے گا؟ یا بندہ اپنی جند دے بدلے کیہ دیووے گا؟
27۔کیوں جے آدم دا پْتر اپنے پیو دے جلال وچ اپنے فرشتیاں دے نال آووے گا۔ اوس ویلے ہر کسے نوں اوہدے کماں دے مطابق بدلہ دیووے گا۔
12 Then understood they how that he bade them not beware of the leaven of bread, but of the doctrine of the Pharisees and of the Sadducees.
13 When Jesus came into the coasts of Cæsarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am?
14 And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets.
15 He saith unto them, But whom say ye that I am?
16 And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God.
17 And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven.
18 And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it.
19 And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.
24 Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.
25 For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it.
26 For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul?
27 For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works.
19۔ اپنے لئی دھرتی اْتے مال اکٹھا نہ کرو جتھے کیڑا تے جنگال خراب کردا اے تے جتھے چور نقب لا کے چوری کردے نیں۔
20۔بلکہ اپنے لئی اسمان اْتے مال اکٹھا کرو جتھے نہ کیڑا خراب کردا نہ جنگال تے نہ اوتھے چور نقب لا کے چوری کردے نیں۔
21۔کیوں جے جتھے تیرا مال اے اوتھے تیرا دل وی لگیا رہووے گا۔
24۔کوئی بندہ دو مالکاں دی سیوا نئیں کر سکدا کیوں جے یا تے اک نال ویر رکھے گا تے دوجے نال پیار، یا اک نال ملیا رہووے گا تے دوجے نوں ناچیز سمجھے گا۔تسی رب تے دولت دونواں دی سیوا نئیں کرسکدے۔
25۔ایس لئی مَیں تہانوں آکھدا واں پئی اپنی جند دی فکر نہ کریو پئی اسی کیہ کھانواں گے یا کیہ پیواں گے؟ تے نہ اپنے بدن دی پئی کیہ پانواں گے؟ کیہ جند خوراک توں تے بدن پوشاک توں ودھ کے نئیں؟
33۔بلکہ تسی پہلاں اوہدی بادشاہی تے اوہدی راستبازی نوں لبھو تے ایہہ ساریاں شیواں وی تہانوں مل جان گیاں۔
19 Lay not up for yourselves treasures upon earth, where moth and rust doth corrupt, and where thieves break through and steal:
20 But lay up for yourselves treasures in heaven, where neither moth nor rust doth corrupt, and where thieves do not break through nor steal:
21 For where your treasure is, there will your heart be also.
24 No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon.
25 Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat, or what ye shall drink; nor yet for your body, what ye shall put on. Is not the life more than meat, and the body than raiment?
33 But seek ye first the kingdom of God, and his righteousness; and all these things shall be added unto you.
1۔کیوں جے اسی جان دے آں پئی جدوں ساڈا خیمے دا گھر جیہڑا دھرتی اْتے اے سْٹ دِتا جاوے گا تے ساہنوں رب ولوں اَسمان اْتے اک اجیہی عمارت ملے گی جیہڑی ہتھ دا بنیا ہوئیا گھر نئیں بلکہ ابدی اے۔
2۔ایس لئی اسی ایہدے وچ کراہنے آں تے وڈھی امید رکھدے آں پئی اپنے اَسمانی گھر نال ملبس ہو جائیے۔
3۔تاں جو ملبس ہوون دے پاروں ننگے نہ پائے جائیے۔
4۔کیوں جے اسی ایس خیمے وچ رہ کے بوجھ دے مارے کراہنے آں۔ایس لئی نئیں پئی ایہہ کپڑے لاونا چاؤنے آں بلکہ ایہدے اْتے ہور پاونا چاؤنے آں تاں جو اوہ جیہڑا فانی اے حیاتی وچ غرق ہو جاوے۔
5۔تے جنہے ساہنوں ایس گل لئی تیار کیتا اوہ رب اے تے اوہنے ای روح بیعانے وچ دِتی۔
6۔ایس لئی ہمیشہ ساڈی خاطر جمع رہندی اے تے ایہہ جان دے آں پئی جدوں تیکر اسی بدن دے وطن وچ آں خداوند دے وطن توں جلا وطن آں۔
7۔کیوں جے اسی ایمان اْتے ٹْردے آں نہ پئی اکھیاں دے ویکھے اْتے۔
8۔ایس لئی ساڈی خاطر جمع اے تے ساہنوں بدن دے وطن توں وکھ ہو کے خداوند دے وطن وچ رہنا بوہتا منظور اے۔
9۔ ایسے پاروں اسی ایہہ حوصلہ رکھدے آں پئی وطن وچ ہوئیے بھانویں جلاوطن اوہنوں خوش کرئیے۔
1 For we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens.
2 For in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven:
3 If so be that being clothed we shall not be found naked.
4 For we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life.
5 Now he that hath wrought us for the selfsame thing is God, who also hath given unto us the earnest of the Spirit.
6 Therefore we are always confident, knowing that, whilst we are at home in the body, we are absent from the Lord:
7 (For we walk by faith, not by sight:)
8 We are confident, I say, and willing rather to be absent from the body, and to be present with the Lord.
9 Wherefore we labour, that, whether present or absent, we may be accepted of him.
2۔تے ایس جہان دے ہم شکل نہ بنو بلکہ سیان نویں ہو جان نال اپنی صورت بدلدے جاؤ تاں جو رب دی نیک تے پسندیدہ تے کامل مرضی تجربے نال پتاکردے جاؤ۔
2 And be not conformed to this world: but be ye transformed by the renewing of your mind, that ye may prove what is that good, and acceptable, and perfect, will of God.
جند یا روح رب دے علاوہ کِسے ول اشارہ نئیں کردی۔نہ کوئی محدود جند اے نہ روح اے۔
Soul or Spirit signifies Deity and nothing else. There is no finite soul nor spirit.
سائنس روح نوں رب دے طور تے،پاپ تے موت توں مبرا،حیاتی تے ذہانت دے طور تے ظاہر کردی اے جیدے آلے دوالے ہم آہنگی دے نال سیّان دے نظام وچ ساریاں شیواں گردش کردیاں نیں۔
روح بدلدی نئیں۔ عام طور تے ساہنوں ایہہ سکھایا جاندا اے پئی اک انسانی جند ہندی اے جیہڑی پاپ کردی اے تے روحانی طورتے گواچ جاندی اے، اوہ جند گواچ سکدی اے تے فیر وی لافانی ہو سکدی اے۔
Science reveals Soul as God, untouched by sin and death, — as the central Life and intelligence around which circle harmoniously all things in the systems of Mind.
Soul changeth not. We are commonly taught that there is a human soul which sins and is spiritually lost, — that soul may be lost, and yet be immortal.
جند لئی انسان مادی رہائش نئیں اے؛ اوہ آپ روحانی اے۔ جند یعنی روح ہونا نامکمل یا مادی وچوں کسے وچ وکھالی نئیں دیندا۔
سوال: بدن تے جِند کیہ نیں؟
جواب: شناخت روح دا پرچھانواں اے، اوہ پرچھانواں جیہڑا الٰہی اصول، یعنی پیار دیاں کئی شکلاں وچ پایا جاندا اے۔ جِند مادا، حیاتی، انسان دی ذہانت اے، جیدی انفرادیت ہْندی اے پر مادے وچ نئیں۔جِند روح توں گھٹ کسے شے دا پرچھانواں نئیں بن سکدی۔
انسان روح دا اظہار اے۔بھارتیاں نے بنیادی اصلیت دیاں کجھ جھلکیاں پھڑیاں نیں، جدوں اوہناں نے اک سوہنی جھیل نوں ”وڈھی روح دی مسکراہٹ“ دا ناں دِتا۔انسان توں وکھ، جیہڑا جند نوں ظاہر کردا اے، روح غیر دیوتائی ہووے گی؛ انسان جیہڑا روح نال دریافت شدہ اے، اپنی الوہیت گوا دیووے گا۔پر ایتھے اجیہی کوئی ونڈ نئیں اے تے نہ ہو سکدی اے، کیوں جے انسان رب دے نال اکٹھا وجود رکھدا اے۔
Man is not a material habitation for Soul; he is himself spiritual. Soul, being Spirit, is seen in nothing imperfect nor material.
Question. — What are body and Soul?
Answer. — Identity is the reflection of Spirit, the reflection in multifarious forms of the living Principle, Love. Soul is the substance, Life, and intelligence of man, which is individualized, but not in matter. Soul can never reflect anything inferior to Spirit.
Man is the expression of Soul. The Indians caught some glimpses of the underlying reality, when they called a certain beautiful lake "the smile of the Great Spirit." Separated from man, who expresses Soul, Spirit would be a nonentity; man, divorced from Spirit, would lose his entity. But there is, there can be, no such division, for man is coexistent with God.
سائنس جان، روح نوں بدن وچ غیر موجود ظاہر کردی اے، تے رب نوں انسان وچ نئیں بلکہ انسان دے راہیں منعکس ظاہر کردی اے۔ وڈھا کمتر نئیں ہو سکدا۔ ایہہ عقیدہ پئی وڈھا کمتر وچ ہو سکدا اے اک غلطی اے جیہڑی ناکام ہو جاندی اے۔ جان دی سائنس وچ ایہہ اک صاف نقطہ اے پئی اصول اپنے خیال وچ نئیں ہْندا۔روح، جان انسان وچ محدود نئیں اے، تے مادے وچ کدی نئیں ہْندی۔ جد اسی ایہہ نتیجہ کڈھ لینے آں پئی مادہ روح دا اثر اے، تے اسی اثر توں لے کے وجہ تیکر دا نامکمل تجزیہ کردے آں؛ پر اک پہلا تجزیہ مادی وجودیت نوں خفیہ طور تے ظاہر کردا اے۔ روح اصلی دماغی خیال دیندی اے۔ اسی مادے دے راہیں روح، سیان دی تشریح نئیں کرسکدے۔ مادہ نہ ویکھدا اے، نہ سْن دا اے تے نہ محسوس کردا اے۔
Science reveals Spirit, Soul, as not in the body, and God as not in man but as reflected by man. The greater cannot be in the lesser. The belief that the greater can be in the lesser is an error that works ill. This is a leading point in the Science of Soul, that Principle is not in its idea. Spirit, Soul, is not confined in man, and is never in matter. We reason imperfectly from effect to cause, when we conclude that matter is the effect of Spirit; but a priori reasoning shows material existence to be enigmatical. Spirit gives the true mental idea. We cannot interpret Spirit, Mind, through matter. Matter neither sees, hears, nor feels.
ایہہ عقیدہ پئی رب مادے وچ رہندا اے شِرک اے۔ اوہ غلطی جیہڑی آکھدی اے پئی روح بدن وچ اے، سیان مادے وچ اے، تے چنگیائی بدی وچ اے اوہنوں اپنے ایہہ لفظ واپس لینے چاہیدے نیں تے اجیہیاں گلاں توں پرہیز کرنا چاہیدا اے؛ نئیں تے رب انسان توں لْکیا رہنا ای جاری رکھے گا تے انسان ایہہ جانن توں بغیر ای پئی اوہ پاپ کر رہئے نیں پاپ کردے رہن گے، روح دی بجائے مادے وچ دھیان کرن گے، لنگڑے پن نال ڈگمگاؤن گے، نشے وچ ڈِگ پین گے، بیماری نال فنا ہوون گے تے ایہہ سب کجھ اوہناں دے انھے پن، رب تے انسان دے بارے اوہناں دی جھوٹی سمجھ دے پاروں ہووے گا۔
The belief that God lives in matter is pantheistic. The error, which says that Soul is in body, Mind is in matter, and good is in evil, must unsay it and cease from such utterances; else God will continue to be hidden from humanity, and mortals will sin without knowing that they are sinning, will lean on matter instead of Spirit, stumble with lameness, drop with drunkenness, consume with disease, — all because of their blindness, their false sense concerning God and man.
بدن پہلاں تے روح اخیر وچ نئیں اے؛ نہ ای بدی چنگیائی توں بوہتی طاقت والی اے۔ ہستی دی سائنس آپ سامنے آؤن والے ناممکنات توں انکار کردی اے؛ جیویں پئی وجہ تے اثر وچ غلطی تے سچیائی دی آمیزش۔
Body is not first and Soul last, nor is evil mightier than good. The Science of being repudiates self-evident impossibilities, such as the amalgamation of Truth and error in cause or effect.
جیویں جیویں سچیائی تے پیار دی دولت ترقی پاندے نیں انسان اوسے تناسب نال روحانی وجودیت نوں سمجھدا اے۔انسان نوں رب ول متوجہ ہونا چاہیدااے تے اوہناں دے مقصد تے احساس روحانی ہوون گے،اوہناں نوں ہستی دیاں تشریحاں نوں ترقی دے نیڑے لیانا چاہیدااے،تے لامتناہی دا مناسب ادراک پاؤنا چاہیدا اے،تاں جو پاپ تے فانیت نوں ختم کیتا جا وے۔
ہستی دا ایہہ سائنسی فہم،روح دے مادے نوں ترک کردیاں ہوئے،کسے وسیلے دے بغیر الوہیت وچ انسان دے رْکھے پن تے اوہدی شناخت دی گمشدگی دی صلاح دیندا اے،پر انسان اْتے اک وسیع تر انفرادیت نچھاور کردا اے،یعنی اعملاں تے خیا لاں دا اک وڈھا دائرہ، وسیع پیار تے اک اْچا تے ہور مستقل امن عطا کر دا اے۔
Man understands spiritual existence in proportion as his treasures of Truth and Love are enlarged. Mortals must gravitate Godward, their affections and aims grow spiritual, — they must near the broader interpretations of being, and gain some proper sense of the infinite, — in order that sin and mortality may be put off.
This scientific sense of being, forsaking matter for Spirit, by no means suggests man's absorption into Deity and the loss of his identity, but confers upon man enlarged individuality, a wider sphere of thought and action, a more expansive love, a higher and more permanent peace.
انسان دے خیالاں اْتے دھیان دین تے ہستی دی سائنس نوں رد کرن دا صرف اک ای بہانہ روح بارے ساڈی بے خبری اے، اوہ بے خبری جیہڑی صرف الٰہی سائنس دی سمجھ نوں من دی اے، اجیہی سمجھ جیدے پاروں اسی دھرتی اْتے سچیائی دی بادشاہت وچ وڑھ دے آں تے ایہہ سکھدے آں پئی روح لامحدود تے بوہت اْچی اے۔
The only excuse for entertaining human opinions and rejecting the Science of being is our mortal ignorance of Spirit, — ignorance which yields only to the understanding of divine Science, the understanding by which we enter into the kingdom of Truth on earth and learn that Spirit is infinite and supreme.
الٰہی سائنس وچ،انسان رب یعنی ہستی دے الٰہی اصول دے پاروں قائم ریہندا اے۔دھرتی،رب دے حکم اْتے،انسان دے ورتن لئی خوراک پیدا کردی اے۔ایہہ جان دیاں ہوئے، یسوع نے اک واری آکھیا،”اپنی جند دی فکر نہ کریو پئی اسی کیہ کھاواں گے تے کیہ پانواں گے،“اپنے خالق دا استحقاق فرض کردیاں ہوئے نئیں بلکہ رب جیہڑا ساریاں دا پیو تے ماں اے،اوہنوں سمجھدیاں ہوئے پئی اوہ اینج ای انسان نوں خورک تے کپڑے فراہم کرن دے قابل اے جیویں اوہ سوسن دے پھْلاں نال کردا اے۔
In divine Science, man is sustained by God, the divine Principle of being. The earth, at God's command, brings forth food for man's use. Knowing this, Jesus once said, "Take no thought for your life, what ye shall eat, or what ye shall drink," — presuming not on the prerogative of his creator, but recognizing God, the Father and Mother of all, as able to feed and clothe man as He doth the lilies.
بھانویں تسی وثوق نال گل کردے او پئی مادی حساں انسان دے وجود یا ہستی لئی لازمی نیں، تے تہانوں حیاتی دے بارے انسانی سوچ نوں بدلنا چاہیدا اے تے اپنے آپ نوں روحانی تے سائنسی طور تے جاننا چاہیدا اے۔ روح تے جند دی وجودیت داثبوت بس روحانی سیان اْتے واضح ہندا اے، تے اوہناں مادی حساں اْتے ظاہر نئیں ہندا جیہڑیاں بس اوس شے دی سمجھ ای رکھدیاں نیں جیہڑی روح دے خلاف ہندی اے۔
Even though you aver that the material senses are indispensable to man's existence or entity, you must change the human concept of life, and must at length know yourself spiritually and scientifically. The evidence of the existence of Spirit, Soul, is palpable only to spiritual sense, and is not apparent to the material senses, which cognize only that which is the opposite of Spirit.
ساڈے مالک نے آکھیا: ”کسے زور والے بندے دے گھر وچ وڑھ کے کوئی بندہ کیویں لْٹ سکدا اے جد تیکر پئی پہلاں اوہدے ہتھ نہ بنھ لووے؟“دوجے لفظاں وچ، میں بدن نوں کیویں شفا دے سکدا واں، بغیر نام نہاد سیان توں شروع کیتیاں، جیہڑی براہ راست بدن نوں کنٹرول کردی اے؟جدوں اک واری بیماری ایس نام نہاد سیان وچ نیست کر دتی جاندی اے، تے بیماری دا ڈر دور ہو جاندا اے، تے ایسے لئی بیماری دا علاج وی مکمل طور تے ہوجاند ااے۔ فانی انسان ”زور والا بندہ“ اے، جنہوں تابع رہنا چاہیدا اے ایس توں پہلاں پئی ایہدا اثر صحت تے اخلاق اْتے مکا دِتا جاووے۔ایس غلطی نوں فتح کرن نال ”اسی زور والے بندے“ دیاں شیواں، یعنی پاپ تے بیماری نوں لْٹ سکدے آں۔
Our Master asked: "How can one enter into a strong man's house and spoil his goods, except he first bind the strong man?" In other words: How can I heal the body, without beginning with so-called mortal mind, which directly controls the body? When disease is once destroyed in this so-called mind, the fear of disease is gone, and therefore the disease is thoroughly cured. Mortal mind is "the strong man," which must be held in subjection before its influence upon health and morals can be removed. This error conquered, we can despoil "the strong man" of his goods, — namely, of sin and disease.
جے اسی روح نوں پورا اختیار سنبھالن دی اجازت دین لئی مادی فہم دیاں غلطیاں اْ تے مناسب طور تے فتح پا لئی اے تے اسی پاپ توں نفرت کراں گے تے اوہنوں ہر صورت وچ رد کراں گے۔بس ایسے طراں اسی اپنے ویریاں لئی برکت چاہ سکدے آں،حالانکہ ہو سکدا اے وہ ساڈے لفظاں نوں نہ سمجھن۔
If we have triumphed sufficiently over the errors of material sense to allow Soul to hold the control, we shall loathe sin and rebuke it under every mask. Only in this way can we bless our enemies, though they may not so construe our words.
ہستی دی سائنس انسان نوں کامل ظاہر کردی اے،ایتھوں تیکر پئی جیویں پیو کامل اے کیوں جے روحانی انسان دی جند یا سیّان رب اے، جیہڑا ساریاں مخلوقاں دا الٰہی اصول اے،تے ایہہ ایس لئی پئی ایس حقیقی انسان اْتے فہم دی بجائے روح دی حکمرانی ہندی اے،یعنی شریعت دی روح دی،نہ کہ ناں دے ای مادے دے قانوناں دی۔
The Science of being reveals man as perfect, even as the Father is perfect, because the Soul, or Mind, of the spiritual man is God, the divine Principle of all being, and because this real man is governed by Soul instead of sense, by the law of Spirit, not by the so-called laws of matter.
اَسمان دی بادشاہی۔الٰہی سائنس وچ ہم آہنگی دی سلطنت۔غلطی نہ کرن والے دی ریاست،ابدی تے قادر مطلق سیّان،روح دا ماحول، جِتھے جند اعلیٰ اے۔
Kingdom of Heaven. The reign of harmony in divine Science; the realm of unerring, eternal, and omnipotent Mind; the atmosphere of Spirit, where Soul is supreme.
”توں اپنے سارے دل، اپنی ساری جندتے اپنی ساری طاقت نال خداوند اپنے رب نال پیار کر۔“ ایس حکم وچ بوہت کجھ شامل اے، ایتھے تیکر پئی بس مادی احساس، افسوس تے عبادت۔ ایہہ مسیحت دا ایلڈوراڈو اے۔ ایہدے وچ حیاتی دی سائنس شامل اے تے ایہہ روح اْتے الٰہی قابو دی پچھان کردی اے، جیدے وچ ساڈی روح ساڈی مالک بن جاندی اے تے مادی حس تے انسانی مرضی دی کوئی تھاں نئیں رہندی۔
Dost thou "love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind"? This command includes much, even the surrender of all merely material sensation, affection, and worship. This is the El Dorado of Christianity. It involves the Science of Life, and recognizes only the divine control of Spirit, in which Soul is our master, and material sense and human will have no place.
روزانہ دے فر
میری بیکر ایڈی ولو
روز انہ دی دع
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س
مقصداں تے کماں دا اک اصول
نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔
فرض لئی چْستی
ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔
چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔