اتوار16 فروری،2020 |

اتوار16 فروری،2020



مضمون۔جان

SubjectSoul

سنہری متن: مرقس 12باب30 آیت

’’پہلا حکم ایہہ اے پئی تْوں خداوند اپنے رب نوں اپنے سارے دل تے اپنے ساری جان تے اپنی ساری سیّان تے اپنی ساری طاقت نال محبت کر۔۔‘‘



Golden Text: Mark 12 : 30

Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind, and with all thy strength: this is the first commandment.





>سبق دی آڈیو لئی ایتھے کلک کرو

یوٹیوب تے سنن لئی ایتھے کلک کرو

████████████████████████████████████████████████████████████████████████



2۔میری جان خداوند دیاں بارگاہواں دی مشتاق بلکہ گداز ہو چلی۔میرا دل تے میرا بدن زندہ رب لئی خوشی نال للکاردے نیں۔

5۔دھن اے اوہ بندہ جیدی قوت تیتھوں اے۔جیدے دل وچ صیہون دیاں راہواں نیں۔

7۔اوہ طاقت اْتے طاقت پاوندے نیں۔اوہناں وچوں ہر اک صیہون وچ خداوند دے حضور حاضر ہندا اے۔

9۔اے رب!اے ساڈی سِپر!ویکھ تے اپنے ممسوح دے مْکھڑے اْتے نظر کر۔

11۔کیوں جے خداوند رب آفتاب تے سِپر اے۔خداوند فضل تے جلال بخشے گا۔اوہ راست رو توں کوئی نعمت باز نہ رکھے گا۔

12۔اے لشکراں دے خداوند! دھن اے اوہ بندہ جیدا بَھروسہ تیرے اْتے اے۔

Responsive Reading: Psalm 84 : 2, 5, 7, 9, 11, 12

2.     My soul longeth, yea, even fainteth for the courts of the Lord: my heart and my flesh crieth out for the living God.

5.     Blessed is the man whose strength is in thee; in whose heart are the ways of them.

7.     They go from strength to strength, every one of them in Zion appeareth before God.

9.     Behold, O God our shield, and look upon the face of thine anointed.

11.     For the Lord God is a sun and shield: the Lord will give grace and glory: no good thing will he withhold from them that walk uprightly.

12.     O Lord of hosts, blessed is the man that trusteth in thee.



درسی وعظ



بائب


1۔ یسعیاہ 55باب3، 6، 7 آیتاں

3۔کَن لاوو تے میرے کول آوو سنو تے تہاڈی جان زندہ رہوے گی تے میں تہانوں ابدی عہد یعنی داؤد دیاں سچیاں نعمتاں بخشاں گا۔

6۔جد تیکر خداوند مل سکدا اے اوہدے طالب ہوو و۔جد تیکر اوہ نیہڑے اے اوہنوں پکارو۔

7۔شریر اپنی راہ نوں چھڈ دیوے تے بد کار اپنے خیالاں نوں تے اوہ خداوندوَل پھرے تے اوہ اوہدے اْتے رحم کرے گا تے ساڈے خداوند وَل کیوں جے اوہ کثرت نال معاف کرے گا۔

1. Isaiah 55 : 3, 6, 7

3     Incline your ear, and come unto me: hear, and your soul shall live; and I will make an everlasting covenant with you, even the sure mercies of David.

6     Seek ye the Lord while he may be found, call ye upon him while he is near:

7     Let the wicked forsake his way, and the unrighteous man his thoughts: and let him return unto the Lord, and he will have mercy upon him; and to our God, for he will abundantly pardon.

2۔ امثال 29باب25، 26 آیتاں

25۔انسان دا ڈر پھندا اے پر جو کوئی خداوند اْتے بَھروسہ کردا اے محفوظ رہوے گا۔

26۔حاکم دی مہربانی دے طالب بوہت نیں پر انسان دا فیصلہ خداوند وَلوں اے۔

2. Proverbs 29 : 25, 26

25     The fear of man bringeth a snare: but whoso putteth his trust in the Lord shall be safe.

26     Many seek the ruler’s favour; but every man’s judgment cometh from the Lord.

3۔ پیدائش 27باب41 آیت

41۔تے عیسو نے یعقوب نال اوس برکت دے پاروں جیہڑی اوہدے پیو نے اوہنوں بخشی بریائی رکھی تے عیسو نے اپنے دل وچ آکھیا پئی میرے پیو دے وَین دے دن نیہڑے نیں۔فیر میں اپنے بَھرا یعقوب نوں مار دیواں گا۔

3. Genesis 27 : 41

41     And Esau hated Jacob because of the blessing wherewith his father blessed him: and Esau said in his heart, The days of mourning for my father are at hand; then will I slay my brother Jacob.

4۔ پیدائش 32باب1 2(توں:)، 3، 6، 7، (توں:)، 9، 10 (توں پہلا؛)، 11، 24توں 31 آیتاں

1۔تے یعقوب نے وی اپنی راہ لئی تے رب دے فرشتے اوہنوں ملے۔

2۔تے یعقوب نے اوہناں نوں ویکھ کے آکھیا پئی ایہہ رب دا لشکر اے تے اوس تھاں دا ناں مَنا یم رکھیا۔

3۔تے یعقوب نے اپنے اَگے اَگے قاصداں نوں ادوم دے ملک وچ جیہڑا شعیر دی دھرتی اْتے اے اپنے بَھرا عیسو دے کول گھلیا۔

6۔ایس لئی قاصد یعقوب دے کول مڑ کے آئے تے آکھن لگے پئی اسی تیرے بَھرا عیسو دے کول گئے سی۔اوہ چار سو بندیاں نوں نال لے کے تینوں ملن نوں آون دَیا اے۔

7۔فیر یعقوب بوہت ڈر گیا تے پریشان ہوئیا۔

9۔تے یعقوب نے آکھیا اے میرے پیو ابرہام دے رب تے میرے پیو اضحاق دے رب!اے خداوند جنہے مینوں ایہہ فرمایا پئی تْوں اپنے ملک نوں اپنے رشتے داراں دے کول مڑ جا تے میں تیرے نال بَھلیائی کراں گا۔

10۔میں تیریاں ساریاں رحمتاں تے وفاداری دے مقابلے وچ جیہڑیاں تْوں اپنے بندے دے نال برتیاں نیں بالکل ہیچ واں۔

11۔میں تیری منت کرداں واں پئی مینوں میرے بَھرا عیسو دے ہتھوں بچا لے کیوں جے میں اوہدے توں ڈردا واں پئی کیتے اوہ آ کے مینوں تے بچیاں نوں ماں سَنئے مار نہ دیوے۔

24۔تے یعقوب کّلا رہ گیا تے پو پھٹن دے ویلے تیکر اک بندہ اوتھے اوہدے نال کشتی لڑدا رہئیا۔

25۔اوہنے ویکھیا پئی اوہ اوہدے اْتے غالب نئیں ہندا تے اوہدی ران نوں اندر ولوں چھوئیا تے یعقوب دی ران دی نس اوہدے نال کشتی کرن نال چڑھ گئی۔

26۔تے اوہنے آکھیا مینوں جان دے کیوں جے پو پھٹ چلی۔یعقوب نے آکھیا پئی جد تیکر تْوں مینوں برکت نہ دیویں میں تینوں جان نئیں دواں گا۔

27۔فیر اوہنے اوہنوں پوچھیا پئی تیرا کیہ ناں اے؟اوہنے جواب دِتا یعقوب۔

28۔اوہنے آکھیا پئی تیرا ناں اَگے توں یعقوب نئیں بلکہ اسرائیل ہووے گا کیوں جے تْوں رب تے بندیاں دے نال زور آزمائی کیتی تے غالب ہوئیا۔

29۔فیر یعقوب نے اوہنوں آکھیا پئی میں تیری منت کرداں واں تْوں مینوں اپنا ناں دَس دے۔اوہنے آکھیا پئی تْوں میرا ناں کیوں پوچھداں ایں؟تے اوہنے اوہنوں اوتھے برکت دِتی۔

30۔تے یعقوب نے اوس تھاں دا ناں فنی ایل رکھیا تے آکھیا پئی میں رب نوں روبرو ویکھیا تے فیر وی میری جان بچی رئی۔

31۔تے جدوں وہ فنی ایل وچوں لنگن دئیا سی تے سورج نکل پیا تے اوہ اپنی ران توں لنگڑاوندا سی۔

4. Genesis 32 : 1, 2 (to :), 3, 6, 7 (to :), 9, 10 (to 1st ;), 11, 24-31

1     And Jacob went on his way, and the angels of God met him.

2     And when Jacob saw them, he said, This is God’s host:

3     And Jacob sent messengers before him to Esau his brother unto the land of Seir, the country of Edom.

6     And the messengers returned to Jacob, saying, We came to thy brother Esau, and also he cometh to meet thee, and four hundred men with him.

7     Then Jacob was greatly afraid and distressed:

9     And Jacob said, O God of my father Abraham, and God of my father Isaac, the Lord which saidst unto me, Return unto thy country, and to thy kindred, and I will deal well with thee:

10     I am not worthy of the least of all the mercies, and of all the truth, which thou hast shewed unto thy servant;

11     Deliver me, I pray thee, from the hand of my brother, from the hand of Esau: for I fear him, lest he will come and smite me, and the mother with the children.

24     And Jacob was left alone; and there wrestled a man with him until the breaking of the day.

25     And when he saw that he prevailed not against him, he touched the hollow of his thigh; and the hollow of Jacob’s thigh was out of joint, as he wrestled with him.

26     And he said, Let me go, for the day breaketh. And he said, I will not let thee go, except thou bless me.

27     And he said unto him, What is thy name? And he said, Jacob.

28     And he said, Thy name shall be called no more Jacob, but Israel: for as a prince hast thou power with God and with men, and hast prevailed.

29     And Jacob asked him, and said, Tell me, I pray thee, thy name. And he said, Wherefore is it that thou dost ask after my name? And he blessed him there.

30     And Jacob called the name of the place Peniel: for I have seen God face to face, and my life is preserved.

31     And as he passed over Penuel the sun rose upon him, and he halted upon his thigh.

5۔ پیدائش 33باب1 (توں پہلا)، 4 آیتاں

1۔تے یعقوب نے اپنیاں اکھیاں چْک کے نظر کیتی تے کیہ ویکھدا اے پئی عیسو چار سو بندیاں نوں نال لے کے ٹْریا آوندا اے۔

4۔تے عیسو اوہنوں ملن لئی بَجھیا تے اوہنوں گلے ملیا تیاوہنوں گلے لا کے چْومیاتے اوہ دونویں روئے۔

5. Genesis 33 : 1 (to 1st .), 4

1     And Jacob lifted up his eyes, and looked, and, behold, Esau came, and with him four hundred men.

4     And Esau ran to meet him, and embraced him, and fell on his neck, and kissed him: and they wept.

6۔ 2 تواریخ 7باب14 آیت

14۔فیر جے میرے لوک جیہڑے میرے ناں توں اکھواندے نیں خاکسار بن کے دعا کرن تے مینوں ویکھن دے طالب ہوون تے اپنیاں بْریاں راہواں توں پھرن تے میں اَسمان اْتوں سن کے اوہناں دا پاپ معاف کراں گا تے اوہناں دے ملک نوں بحال کراں گا۔

6. II Chronicles 7 : 14

14     If my people, which are called by my name, shall humble themselves, and pray, and seek my face, and turn from their wicked ways; then will I hear from heaven, and will forgive their sin, and will heal their land.

7۔ گلتیوں 5 باب 2 (توں دوجا)، 5، 7توں 10، 13، 14 آیتاں

2۔ویکھ میں پولس تہانوں آکھدا واں

5۔کیوں جے اسی روح دے پاروں ایمان نال راستبازی دی آس پوری ہوون دی اْڈیک کردے آں۔

7۔تسی تے چنگی طراں بَجھن دَئے سی۔کِنہے تہانوں حق نوں منن توں روک دِتا؟

8۔ایہہ ترغیب تہاڈے سَدن والے وَلوں نئیں اے۔

9۔تھوڑا جیا خمیر سارے گْونے ہوئے آٹے نوں خمیر کر دیندا اے۔

10۔مینووں خداوند وچ تہاڈے تے بھروسہ اے پئی تسی ہور طراں دا خیال نئیں کرو گے پر جیہڑا تہانوں گھبرا دیندا اے اوہ بھانویں کوئی ہووے سزا پاوے گا۔

13۔اے بَھراوو! تسی آزادی لئی سَدے تے گئے او پر اینج نہ ہووے پئی اوہ آزادی بدنی گلاں دا موقع بنے بلکہ محبت دی راہ نال ا ک دوجے دی خدمت کرو۔

14۔کیوں جے ساری شریعت اْتے اک ای گل نال عمل ہو جاندا ا ے یعنی ایہدے نال پئی تْوں اپنے گوانڈی نوں اپنے وانگر محبت کر۔

7. Galatians 5 : 2 (to 2nd ,), 5, 7-10, 13, 14

2     Behold, I Paul say unto you,

5     For we through the Spirit wait for the hope of righteousness by faith.

7     Ye did run well; who did hinder you that ye should not obey the truth?

8     This persuasion cometh not of him that calleth you.

9     A little leaven leaveneth the whole lump.

10     I have confidence in you through the Lord, that ye will be none otherwise minded: but he that troubleth you shall bear his judgment, whosoever he be.

13     For, brethren, ye have been called unto liberty; only use not liberty for an occasion to the flesh, but by love serve one another.

14     For all the law is fulfilled in one word, even in this; Thou shalt love thy neighbour as thyself.

8۔ 1کرنتھیوں 1باب1 (توں دوجا)، 3توں 5، 10، 26، 29 توں 31 آیتاں

1۔پولس جیہڑا رب دی مرضی نال یسوع مسیح دا رسول ہوون لئی سَدیا گیا۔

3۔ساڈے پیو رب تے خداوند یسوع مسیح وَلوں تہانو ں فضل تے سکون حاصل ہندا رہوے۔

4۔میں تہاڈے بارے رب دے اوس فضل دے پاروں جیہڑا مسیح یسوع وچ تہاڈے اْتے ہوئیا ہمیشہ اپنے رب دا شکر کردا واں۔

5۔پئی تسی اوہدے وچ ہو کے ساریاں گلاں وچ کلام تے علم دی ہر طراں دولت توں دولتمند ہو گئے او۔

10۔ہن اے بھراوو!یسوع مسیح جیہڑا ساڈا خداوند اے اوہدے ناں دے پاروں میں تہانوں درخواست کردا واں پئی سارے اک ای گل آکھو تے تہاڈے وچ لڑائی جَھگڑے نہ ہوون بلکہ آپس وچ اک دل تے پیار محبت نال ریندیاں ہوئیاں کامل بنے رہوو۔

26۔اے بھراوو!اپنے سَدے جاون اْتے تے نظر کرو پئی بدن دے لحاظ نال بوہت سارے حکیم۔بوہت اختیار والے۔بوہت سارے اشراف نئیں سَدے گئے۔

29۔تاں جو کوئی انسان رب دے سامنے فخر نہ کرے۔

30۔پر تسی اوہدے وَلوں مسیح یسوع وچ او جیہڑا ساڈے لئی رب وَلوں حکمت ٹھہرئیا یعنی راستبازی تے پاکیزگی تے مخلصی۔

31۔تاں جو جیویں لکھیا اے اونج ای ہووے پئی جیہڑا فخر کرے او ہ رب اْتے فخر کرے۔

8. I Corinthians 1 : 1 (to 2nd ,), 3-5, 10, 26, 29-31

1     Paul, called to be an apostle of Jesus Christ through the will of God,

3     Grace be unto you, and peace, from God our Father, and from the Lord Jesus Christ.

4     I thank my God always on your behalf, for the grace of God which is given you by Jesus Christ;

5     That in every thing ye are enriched by him, in all utterance, and in all knowledge;

10     Now I beseech you, brethren, by the name of our Lord Jesus Christ, that ye all speak the same thing, and that there be no divisions among you; but that ye be perfectly joined together in the same mind and in the same judgment.

26     For ye see your calling, brethren, how that not many wise men after the flesh, not many mighty, not many noble, are called:

29     That no flesh should glory in his presence.

30     But of him are ye in Christ Jesus, who of God is made unto us wisdom, and righteousness, and sanctification, and redemption:

31     That, according as it is written, He that glorieth, let him glory in the Lord.



سائنس تے صحت


1۔ 58 :12 صرف

جان وچ اخلاقی آزادی اے۔

1. 58 : 12 only

There is moral freedom in Soul.

2۔ 477 :22۔26

جِند مادا، حیاتی، انسان دی ذہانت اے، جیدی انفرادیت ہْندی اے پر مادے وچ نئیں۔جِند روح توں گھٹ کسے شے دا پرچھانواں نئیں بن سکدی۔

انسان روح دا اظہار اے۔

2. 477 : 22-26

Soul is the substance, Life, and intelligence of man, which is individualized, but not in matter. Soul can never reflect anything inferior to Spirit.

Man is the expression of Soul.

3۔ 70 :13۔9

سوالات ایہہ نیں:رب دی پچھان کیہ اے؟جان کیہ اے؟کیہ حیاتی یا جان بنائی گئی شے وچ موجود ہندی اے؟

کجھ وی اصلی تے ابدی نئیں اے، کجھ وی روح نئیں اے، سوائے رب تے اوہدے خیال دے۔ بدی وچ کوئی اصلیت نئیں اے۔ ایہہ نہ تے کوئی بندہ، تھاں تے نہ ای کوئی شے اے، بلکہ صرف اک عقیدہ، مادی حِس دا اک وہم اے۔

ساری حقیقت دی پچھان یا خیال ہمیشہ جاری ریندا اے؛پر روح یا ساریاں دا الٰہی اصول،روح دیاں بناوٹاں نئیں نیں۔جان روح، رب، خالق،حکمران محدود شکل توں باہر لا محدود اصول دے اْلٹ اے،جیہڑا صرف عکس دی تشکیل کردا اے۔

3. 70 : 13-9

The questions are: What are God's identities? What is Soul? Does life or soul exist in the thing formed?

Nothing is real and eternal, — nothing is Spirit, — but God and His idea. Evil has no reality. It is neither person, place, nor thing, but is simply a belief, an illusion of material sense.

The identity, or idea, of all reality continues forever; but Spirit, or the divine Principle of all, is not in Spirit's formations. Soul is synonymous with Spirit, God, the creative, governing, infinite Principle outside of finite form, which forms only reflect.

4۔ 300 :23 صرف، 31۔4

روح رب تے جان اے ایسے لئی جان مادے وچ نئیں ہندی۔۔۔رب صرف اوہدے وچ ظاہر ہندا اے جیہڑا حیاتی،سچیائی تے محبت دی عکاسی کردا اے،ہاں،جیہڑا رب دیاں خوبیاں تے قدرت نوں ظاہر کردا اے،جیویں پئی انسانی صورت شیشے وچ وکھالی دیندی اے،شیشے دے سامنے کھلوتے بندے دے رنگ،شکل تے حرکتاں نوں دوہراندی اے۔

4. 300 : 23 only, 31-4

Spirit is God, Soul; therefore Soul is not in matter. … God is revealed only in that which reflects Life, Truth, Love, — yea, which manifests God's attributes and power, even as the human likeness thrown upon the mirror, repeats the color, form, and action of the person in front of the mirror.

5۔ 308 :14۔28

روح توں بھرے بزرگاں نے سچیائی دی آواز سنی، تے اوہناں نے رب دے نال اوسے طراں ای گل کیتی جیویں انسان انساناں دے نال گل کرد ااے۔

یعقوب کّلا غلطی نال لڑن دَیا سی،حیاتی،مواد تے ذہانت دی فانی حس دی نال کوشش کرن دَیا سی،جیویں پئی ایہہ سارے مادے دے نال ایہدی چھْوٹھی تسکین تے تکلیف دے نال موجود ہندے نیں،جدوں اک فرشتہ،سچیائی تے محبت وَلوں اک سنیہا،اوہدے اْتے ظاہر ہوئیا تے اوہنے اوہنوں،یا اوہدی طاقت نوں یا اپنی غلطی نوں ماریا،جد تیکر پئی اوہنے ایہدی غیر حقیقت نوں نہ ویکھیا،تے اوتھے ادراک وچ آوندیاں ہوئیاں،سچیائی نے الٰہی سائنس دے ایس فنی ایل وچ اوہنوں روحانی طاقت بخشی۔فیر روحانی مبشر نی آکھیا:”مینوں جاون دے پئی صبح ہو چلی“یعنی تیتھے سچیائی تے محبت دی لو پوے۔پر پیو دادا نے،اوہدی غلطی نوں سمجھدیاں ہوئیاں تے اوہدی مدد دی لوڑ نوں جاندیاں ہوئیاں ایس جلالی چانن اْتے اوہدی گرفت نوں ڈِھیلا نئیں کیتا جد تیکر پئی اوہدی فطرت بدل نہ گئی۔

5. 308 : 14-28

The Soul-inspired patriarchs heard the voice of Truth, and talked with God as consciously as man talks with man.

Jacob was alone, wrestling with error, — struggling with a mortal sense of life, substance, and intelligence as existent in matter with its false pleasures and pains, — when an angel, a message from Truth and Love, appeared to him and smote the sinew, or strength, of his error, till he saw its unreality; and Truth, being thereby understood, gave him spiritual strength in this Peniel of divine Science. Then said the spiritual evangel: "Let me go, for the day breaketh;" that is, the light of Truth and Love dawns upon thee. But the patriarch, perceiving his error and his need of help, did not loosen his hold upon this glorious light until his nature was transformed.

6۔ 309 :7۔12

ایس لئی یعقوب دی کوشش دا نتیجہ نکلیا۔اوہنے روح تے روحانی قوت دے فہم دے نال مادی غلطی نوں جِتیا۔اوہنے اوس بندے نوں بدل کے رکھ دِتا۔اوہنوں فیر یعقوب نہ آکھیا گیا،بلکہ اسرائیل،رب دا شہزادہ،یا رب دا سپاہی آکھیا گیا جنہے چنگی لڑائی لڑی سی۔

6. 309 : 7-12

The result of Jacob's struggle thus appeared. He had conquered material error with the under-standing of Spirit and of spiritual power. This changed the man. He was no longer called Jacob, but Israel, — a prince of God, or a soldier of God, who had fought a good fight.

7۔ 481 :28۔32

جان انسان دا الٰہی اصول اے تے ایہہ کدی پاپ نئیں کردی،ایس لئی جان لافانی اے۔سائنس وچ اسی سکھدے آں پئی ایہہ مادی فہم اے نہ پئی جان اے جیہڑی پاپ کردی اے تے ایہہ ویکھیا جاوے گا پئی ایہہ پاپ دا فہم ای ہندا اے جیہڑ اگواچ جاندا اے نہ پئی پاپ آلود جان۔

7. 481 : 28-32

Soul is the divine Principle of man and never sins, — hence the immortality of Soul. In Science we learn that it is material sense, not Soul, which sins; and it will be found that it is the sense of sin which is lost, and not a sinful soul.

8۔ 482 :6۔12

جتھے معبود دے معنی مطلوب ہوون اوتھے لفظ جان دا مناسب استعمال صرف لفظ رب دے نال تبادلہ کرن نال ای کیتا جا سکدا اے۔دوجے معاملات وچ،فہم دا لفظ ورتئیے تے تہانوں ایہدا سائنسی مفہوم ملے گا۔جیویں پئی کرسچن سائنس وچ ورتیا گیا اے،جان روح یا رب لئی مناسب اْلٹ الفاظ نیں؛پر سائنس دے علاوہ،جان فہم دے نال مادی احساس دے نال تعلق رکھدی اے۔

8. 482 : 6-12

The proper use of the word soul can always be gained by substituting the word God, where the deific meaning is required. In other cases, use the word sense, and you will have the scientific signification. As used in Christian Science, Soul is properly the synonym of Spirit, or God; but out of Science, soul is identical with sense, with material sensation.

9۔ 89 :20۔24

روح یعنی رب نوں تد سنیا جاندا اے جدوں حساں چْپ ہوون۔ جو کجھ اسی کردے آں اسی سارے اوہدے توں ودھ کرن دے قابل واں۔ روح دا کم یا اثر آزادی دیندا اے، جیہڑی تخفیف دا مظہر تے غیر تربیت یافتہ بْلیاں دی گرم جوشی نوں واضح کردی اے۔

9. 89 : 20-24

Spirit, God, is heard when the senses are silent. We are all capable of more than we do. The influence or action of Soul confers a freedom, which explains the phenomena of improvisation and the fervor of untutored lips.

10۔ 273 :10۔20

الٰہی سائنس مادی حِساں دی جھوٹی گواہی نوں بدل دیندی اے تے اینج غلطی دیاں نِییاں نوں توڑ دیندی اے۔ ایس لئی سائنس تے حِساں وچ ویر تے حِساں دی غلطیاں پاروں کامل سمجھ نوں حاصل کرن دے ناممکنات نوں مکا دیندے نیں۔

مادے دے بس ناں دے قانون تے طبی سائنس نے کدی انسان نوں مکمل، ہم آہنگ تے لافانی نئیں بنایا۔ انسان اوہدوں ہم آہنگ ہْندا اے جدوں روح دی نگرانی وچ ہْندا اے۔ایسے طراں ہستی دی سچیائی نوں سمجھن دی اہمیت اے،جیہڑی روحانی وجودیت دے اصولاں نوں ظاہر کردی اے۔

10. 273 : 10-20

Divine Science reverses the false testimony of the material senses, and thus tears away the foundations of error. Hence the enmity between Science and the senses, and the impossibility of attaining perfect understanding till the errors of sense are eliminated.

The so-called laws of matter and of medical science have never made mortals whole, harmonious, and immortal. Man is harmonious when governed by Soul. Hence the importance of understanding the truth of being, which reveals the laws of spiritual existence.

11۔ 323 :19۔24

جدوں کوئی بیمار یا پاپی اپنی اوس لوڑ لئی بیدار ہندے نیں جیدے لئی اوہ کدی نئیں ہوئے تے اوہ الٰہی سائنس دے منن والے ہوون گے،جیہڑی جان وَل تے مادی فہم توں کھچ پیدا کردی اے،بدن توں خیالاں نوں مٹاوندی اے تے ایتھوں تیکر پئی مادی سیّان نوں وی بیماری یا پاپ توں کسے چنگی شے دے تصور لئی اْچا کردی اے۔

11. 323 : 19-24

When the sick or the sinning awake to realize their need of what they have not, they will be receptive of divine Science, which gravitates towards Soul and away from material sense, removes thought from the body, and elevates even mortal mind to the contemplation of something better than disease or sin.

12۔ 390 :4۔11

اسی ایہدے توں انکار نئیں کر سکدے پئی حیاتی خود پرور اے، تے ساہنوں روح دے ہمیشہ والی ہم آہنگی توں انکار نئیں کرنا چاہیدا، کیوں جے، ظاہری احساساں وچ اختلاف ہْندا اے۔ ایہہ رب، الٰہی اصول، توں ساڈی ناواقفیت اے جیہڑی ظاہری اختلاف نوں جنم دیندی اے، تے ایہدے بارے چنگی سوچ ہم آہنگی نوں بحال کردی اے۔سچیائی تفصیل وچ ساہنوں مجبور کرے گی پئی اسی سارے خوشیاں تے دکھاں دے فہم دا حیاتی دیاں خوشیاں دے نال تبادلہ کرئیے۔

12. 390 : 4-11

We cannot deny that Life is self-sustained, and we should never deny the everlasting harmony of Soul, simply because, to the mortal senses, there is seeming discord. It is our ignorance of God, the divine Principle, which produces apparent discord, and the right understanding of Him restores harmony. Truth will at length compel us all to exchange the pleasures and pains of sense for the joys of Soul.

13۔ 322 :3۔13

جدوں مادی توں روحانی بنیاداں اْتے حیاتی تے ذہانت دا فہم اپنا نقطہ نظر بدل جاندا اے، تے ساہنوں حیاتی دی اصلیت ملے گی، یعنی فہم اْتے روحانی قابو، تے اسی مسیحت یا سچیائی نوں ایہدے الٰہی اصول وچ پانواں گے۔کسے ہم آہنگ تے فانی انسان دے حاصل ہوون تے اوہدیاں قابلیتاں دے اظہار توں پہلے ایہہ اک نقطہ نظر ہونا چائیدا اے۔الٰہی سائنس دی پچھان ہوون توں پہلے ایس وڈے کم دی تکمیل نوں ویکھدیاں ہوئیاں،الٰہی اصول نال اپنے خیالاں نوں ہٹانا بوہت اہم اے،تاں جو محدود عقیدے نوں اوہدی غلطی توں دستبردار ہوون لئی تیار کیتا جا سکے۔

13. 322 : 3-13

When understanding changes the standpoints of life and intelligence from a material to a spiritual basis, we shall gain the reality of Life, the control of Soul over sense, and we shall perceive Christianity, or Truth, in its divine Principle. This must be the climax before harmonious and immortal man is obtained and his capabilities revealed. It is highly important — in view of the immense work to be accomplished before this recognition of divine Science can come — to turn our thoughts towards divine Principle, that finite belief may be prepared to relinquish its error.

14۔ 125 :2۔20

انسانی بدن وچ نامیاتی تے باضابطہ صحت لئی جنہوں ہن چنگی حالت سمجھیا جاوندا اے شاید اوہ صحت لئی ہور ضروری نہ رہوے۔اخلاقی حالتاں ہمیشہ صحت افزاء تے ہم آہنگ پائیاں جاوندیاں نیں۔نہ نامیاتی غیر فعالی نہ فعالی رب دے اختیار توں باہر اے؛تے بدلے ہوئے فانی خیال لئی انسان فطری تے قدرتی پایا جاوے گا،تے ایسے لئی اوہ اپنی حالت توں بوہت اپنے اظہار وچ ہم آہنگ ہووے گا اوہ حالت جو انسانی عقیدے نے بنائی تے اوہدی منظوری دِتی۔

تاں جو انسانی سوچ شعوری پِیڑ تے بے آرامی،خوشی تے غمی،ڈر توں آس تے ایمان توں فہم دے اک مرحلے توں دوجے وچ بدلدی ریندی اے،ایس لئی ظاہری اظہار آخر کار انسان اْتے جان دی حکمرانی ہووے گا نہ پئی مادی فہم دی حکمرانی ہووے گا۔رب دی حکمرانی دی عکاسی کردیاں ہوئیاں،انسان اپنے آپ تے حکمران اے۔صحت دے بارے ساڈے مادی نظریاتاں نوں بے قیمت ثابت کردیاں ہوئیاں جدوں انسان الٰہی روح دے ہو جاوندا اے تے موت یا پاپ دے اختیار وچ نئیں ہو سکدا۔

14. 125 : 2-20

What is now considered the best condition for organic and functional health in the human body may no longer be found indispensable to health. Moral conditions will be found always harmonious and health-giving. Neither organic inaction nor overaction is beyond God's control; and man will be found normal and natural to changed mortal thought, and therefore more harmo-nious in his manifestations than he was in the prior states which human belief created and sanctioned.

As human thought changes from one stage to another of conscious pain and painlessness, sorrow and joy, — from fear to hope and from faith to understanding, — the visible manifestation will at last be man governed by Soul, not by material sense. Reflecting God's government, man is self-governed. When subordinate to the divine Spirit, man cannot be controlled by sin or death, thus proving our material theories about laws of health to be valueless.

15۔ 590 :1۔3

اَسمان دی بادشاہی۔الٰہی سائنس وچ ہم آہنگی دی سلطنت۔غلطی نہ کرن والے دی ریاست،ابدی تے قادر مطلق سیّان،روح دا ماحول،جیتھے جان اعلیٰ اے۔

15. 590 : 1-3

Kingdom of Heaven. The rein of harmony in divine Science; the realm of unerring, eternal, and omnipotent Mind; the atmosphere of Spirit, where Soul is supreme.


روزانہ دے فر

میری بیکر ایڈی ولو

روز انہ دی دع

ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س

مقصداں تے کماں دا اک اصول

نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔

فرض لئی چْستی

ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔


████████████████████████████████████████████████████████████████████████