اتوار 12  مئی ، 2019 |

اتوار 12  مئی ، 2019



مضمون۔ آدم تے پاپی انسان

SubjectAdam and Fallen Man

سنہری متن: زبور 34: 22آیت

’’رب اپنے بندیاں دی جان دا فدیہ دیندا اے تے جیہڑے اوہدے اْتے بھروسہ کردے نیں اوہناں وچوں کوئی مجرم نہ ٹھہرے گا ۔۔‘‘



Golden Text: Psalm 34 : 22

The Lord redeemeth the soul of his servants: and none of them that trust in him shall be desolate.





>سبق دی آڈیو لئی ایتھے کلک کرو

یوٹیوب تے سنن لئی ایتھے کلک کرو

████████████████████████████████████████████████████████████████████████



1۔میری جان رب نوں مبارک آکھ تے جو کجھ میرے اندر اے اوہدے قدوس ناں نوں مبارک آکھے۔

2۔اے میری جان رب نوں مبارک آکھتے اوہدی کسے نعمت نوں بھلا نہ۔

3۔اوہ تیری ساری بدکاری نوں بخش دیندا اے۔ اوہ تینوں سارے روگاں توں شفا دیندا اے۔

4۔اوہ تیری جان نوں موت توں بچاؤندا اے۔ اوہ تیرے سر اْتے شفقت تے رحمت دا تاج دھر دا اے۔

5۔اوہ تیرے ساری عمر چنگیاں چنگیاں شیواں نال تینوں رجھاؤندا اے۔ توں عقاب وانگر نواں جوان ہْناں ایں۔

14۔میرے منہ دا کلام تے میرے دل دا خیال تیرے سامنے مقبول ٹھہرے۔ اے ربا اے میری چٹان تے میرا فدیہ دین والے۔

Responsive Reading: Psalm 103 : 1-5 ; Psalm 19 : 14

1.     Bless the Lord, O my soul: and all that is within me, bless his holy name.

2.     Bless the Lord, O my soul, and forget not all his benefits:

3.     Who forgiveth all thine iniquities; who healeth all thy diseases;

4.     Who redeemeth thy life from destruction; who crowneth thee with lovingkindness and tender mercies;

5.     Who satisfieth thy mouth with good things; so that thy youth is renewed like the eagle’s.

14.     Let the words of my mouth, and the meditation of my heart, be acceptable in thy sight, O Lord, my strength, and my redeemer.



درسی وعظ



بائب


1۔ یسعیاہ 52 باب 9، 10 آیتاں

9۔اے یروشلیم دے ویرانیو خوشی نال للکارو مل کے گیت گاؤ کیوں جے رب نے اپنی قوم نوں تسلی دتی اوہنے یروشلیم دا فدیہ دتا۔

10۔رب نے پاک بازو ساریاں قوماں دیاں اکھیاں دے سامنے ننگا کیتا تے دھرتی پوری طراں ساڈے رب دی مکتی ویکھے گی۔

1. Isaiah 52 : 9, 10

9     Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem.

10     The Lord hath made bare his holy arm in the eyes of all the nations; and all the ends of the earth shall see the salvation of our God.

2۔ پیدائش 1باب 27 (رب)، 28 (توں:)آیتاں

27۔تے رب نے انسان نوں اپنی صورت اْتے پیدا کیتا۔ رب دی صورت اْتے اوہنوں پیدا کیتا۔ نر تے ناری اوہنوں پیدا کیتا۔

28۔رب نے اوہناں نو ں برکت دتی تے آکھیا پھلو تے ودھو تے دھرتی نوں معمور تے محکوم کرو۔

2. Genesis 1 : 27 (God), 28 (to :)

27     God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them.

28     And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it:

3۔ پیدائش 2باب6توں 8 (توں؛)، 16، 17، 21، 22 آیتاں

6۔ بلکہ دھرتی وچوں کہر اٹھدی سی تے ساری دھرتی نوں سیراب کردی سی۔

7۔تے خداوند رب نے دھرتی دی مٹی نال انسان نوں بنایا تے اوہدے نتھنیاں وچ حیاتی دا ساہ پھْوکیا تے انسان جیوندی جند ہوئیا۔

8۔ تے رب نے مشرق ول عدن وچ اک باغ لایا۔

16۔تے خداوند رب نے آدم نوں حکم دے کے آکھیا پئی تْو باغ دے ہر رْکھ دا پھل بغیر روک ٹوک توں کھا سکدا ایں۔

17۔پر نیکی تے بدی دی پچھان دے رْکھ دا پھل کدی نہ کھائیں کیوں جے جیس دن تْو اوہدے وچوں کھادا تْو مریں گا۔

21۔تے خداوند رب نے آدم اْتے گہری نینند گھلی تے وہ سوں گیا تے اوہنے اوہدیاں پسلیاں وچوں اک نوں کڈھ لیا تے اوہدی تھاں تے گوشت بھر دتا۔

22۔تے خداوند رب اوس پسلی نال جیہڑی اوہنے آدم وچوں کڈھی سے اک عورت بنا کے آدم دے کول لیایا۔

3. Genesis 2 : 6-8 (to ;), 16, 17, 21, 22

6     But there went up a mist from the earth, and watered the whole face of the ground.

7     And the Lord God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.

8     And the Lord God planted a garden eastward in Eden;

16     And the Lord God commanded the man, saying, Of every tree of the garden thou mayest freely eat:

17     But of the tree of the knowledge of good and evil, thou shalt not eat of it: for in the day that thou eatest thereof thou shalt surely die.

21     And the Lord God caused a deep sleep to fall upon Adam, and he slept: and he took one of his ribs, and closed up the flesh instead thereof;

22     And the rib, which the Lord God had taken from man, made he a woman, and brought her unto the man.

4۔ پیدائش 3باب1 توں 6، 9، 12، 13آیتاں

1۔سپ سارے وحشی جانوراں وچوں جنہاں نوں خداوند رب نے بنایا سی چالاک سی تے اوہنے عورت نوں آکھیا کیہ سچ مچ رب نے آکھیا اے پئی باغ دے کسے رْکھ دا پھل تسی نہ کھانا؟

2۔عورت نے سپ نوں آکھیا پئی باغ رْکھاں دا پھل تے اسی کھانے آں۔

3۔پر جیہڑا رْکھ باگ دے وچکائے لگا اے اوہدے پھل بارے رب نے آکھیا اے پئی اوہ تسی نہ کھانا تے نہ چھونا نئیں تے مر جاؤ گے۔

4۔تد سپ نے آکھیا پئی تسی بالکل نئیں مرو گے۔

5۔بلکہ رب جان دا اے پئی جیس دن تسی اوہ کھاؤ گے تہاڈیاں اکھیاں کھل جان گئیاں تے تسی رب وانگر نیکی تے بدی نوں جانن والے بن جاؤ گے۔

6۔عورت نے ویکھیا پئی اوہ رْکھ کھان نوں چنگا تے اکھیاں لئی خوش نما لگدا اے تے سیان دین لئی واہ واہ اے تے اوہدے پھل وچوں لیا تے کھادا تے اپنے بندے نوں وی دتا تے اوہنے وی کھادا۔

9۔تد خداوند رب نے آدم نوں آواز دِتی تے اوہنوں آکھیا پئی تْوں کِتھے آں؟

12۔آدم نے آکھیا پئی جیس عورت نوں تْو میرے نال کیتا سی اوہنے مینوں اوس رْکھ دا پھل دِتا تے میں کھادا۔

13۔تد خداوند رب نے عورت نوں آکھیا پئی تْو ایہہ کیہ کیتا؟ عورت نے آکھیا پئی سپ نے مینوں ورغلایا تے میں کھادا۔

4. Genesis 3 : 1-6, 9, 12, 13

1     Now the serpent was more subtil than any beast of the field which the Lord God had made. And he said unto the woman, Yea, hath God said, Ye shall not eat of every tree of the garden?

2     And the woman said unto the serpent, We may eat of the fruit of the trees of the garden:

3     But of the fruit of the tree which is in the midst of the garden, God hath said, Ye shall not eat of it, neither shall ye touch it, lest ye die.

4     And the serpent said unto the woman, Ye shall not surely die:

5     For God doth know that in the day ye eat thereof, then your eyes shall be opened, and ye shall be as gods, knowing good and evil.

6     And when the woman saw that the tree was good for food, and that it was pleasant to the eyes, and a tree to be desired to make one wise, she took of the fruit thereof, and did eat, and gave also unto her husband with her; and he did eat.

9     And the Lord God called unto Adam, and said unto him, Where art thou?

12     And the man said, The woman whom thou gavest to be with me, she gave me of the tree, and I did eat.

13     And the Lord God said unto the woman, What is this that thou hast done? And the woman said, The serpent beguiled me, and I did eat.

5۔ لوقا 4باب1 (توں پہلا)، آیت

1۔فیر یسوع پاک روح نال بھریا ہوئیا یردن ول نوں پرتیا۔

5. Luke 4 : 1 (to 1st ,)

1     And Jesus being full of the Holy Ghost returned from Jordan,

6۔ لوقا 7باب36توں 50 آیتاں

36۔فیر کسے فریسی نے مَنت کیتی پئی میرے نال کھانا کھا۔ ایس لئی اوہ اوس فریسی دے گھر کھانا کھان نوں بیٹھیا۔

37۔تے ویکھو پئی اک بد چلن بْڈھی جیہڑی اوسے شہر دی سی، ایہہ جان کے پئی اوہ اوس فریسے دے گھر وچ کھانا کھان نوں بیٹھیا اے سنگ مرمر دے عطر دان وچ عطر پا کے لیائی۔

38۔تے اہودے پیراں کول روندی ہوئی پچھاں کھلوتی ہوئی اوہدے پیر اتھرونواں نال پیّن لگ پئی تے اپنے سر دے والاں نال اوہناں نوں پونجھیا تے اوہدے پیر چْمے تے اوہناں اْتے عطر پایا۔

39۔اوہدی دعوت کرن والا فریسی ایہہ ویکھ کے اپنے دل وچ آکھن لگیا پئی جے ایہہ بندہ نبی ہْندا تے ایہنوں پتا چل جانا سی پئی جیہڑی اوہنوں ہتھ لاؤندی پئی اے اوہ کون تے کِداں دی عورت اے کیوں جے اوہ بدچلن سی۔

40۔یسوع نے جواب وچ اوہنوں آکھیا اے شمعون میں تینوں کجھ آکھنا ایں۔ اوہنے آکھیا اے استاد آکھ۔

41۔کسے ساہوکار دے دو قرضدار سی۔ اک پنج سو دیناراں دا تے دوجا پجاہ دیناراں دا۔

42۔جدوں اوہناں دے کول دین نوں کجھ نئیں سی تے اوہنے دونواں نوں بخش دِتا۔ ایس لئی اوہناں وچوں کون اوہدے نال بوہتا پیار کرے گا؟

43۔شمعون نے جواب دے کے اوہنوں آکھیا پئی میری سمجھ دے مطابق جنہوں اوہنے بوہتا قرضہ بخشیا۔ اوہنے اوہنوں آکھیا پئی توْ صحیح فیصلہ کیتا۔

44۔تے اوس بْڈھی ول پھر کے اوہنے شمعون نوں آکھیا کیہ تْو ایس بْڈھی نوں ویکھدا ں ایں؟ میں تیرے گھر آیا توں مینوں پیر توّن نوں پانی نہ دِتا پر ایہنے اپنے اتھرونواں نال میرے پیر پیّں دِتے تے اپنے والاں نال پونجھے۔

45۔تْومینوں بوسہ نہ دِتا پر ایہنے جدوں دا میں آیا ں میرے پیر چْمناں نئیں چھڈے۔

46۔تْو میرے سِر اْتے تیل نئیں پایا پر ایہنے میرے پیراں اْتے عطر پایا اے۔

47۔ایس لئی میں تینوں آکھدا آں پئی اوہدے پاپ جیہڑے بوہتے سی معاف ہو گئے نیں کیوں جے ایہنے بوہتی محبت کیتی پر جیدے تھوڑے پاپ معاف ہوئے اوہ تھوڑی محبت کردا اے۔

48۔تے اوس عورت نوں آکھیا پئی تیرے پاپ معاف ہوئے۔

49۔ایس گل اْتے اوہ سارے جیہڑے کھانا کھان نوں بیٹھے سی اپنے دل وچ آکھنے لگے پئی ایہہ کون اے جیہڑا پاپ معاف کردا اے؟

50۔پر اوہنے عورت نوں آکھیا تیرے ایمان نے تینوں چنگا کیتا اے۔ سلامت چلی جا۔

6. Luke 7 : 36-50

36     And one of the Pharisees desired him that he would eat with him. And he went into the Pharisee’s house, and sat down to meat.

37     And, behold, a woman in the city, which was a sinner, when she knew that Jesus sat at meat in the Pharisee’s house, brought an alabaster box of ointment,

38     And stood at his feet behind him weeping, and began to wash his feet with tears, and did wipe them with the hairs of her head, and kissed his feet, and anointed them with the ointment.

39     Now when the Pharisee which had bidden him saw it, he spake within himself, saying, This man, if he were a prophet, would have known who and what manner of woman this is that toucheth him: for she is a sinner.

40     And Jesus answering said unto him, Simon, I have somewhat to say unto thee. And he saith, Master, say on.

41     There was a certain creditor which had two debtors: the one owed five hundred pence, and the other fifty.

42     And when they had nothing to pay, he frankly forgave them both. Tell me therefore, which of them will love him most?

43     Simon answered and said, I suppose that he, to whom he forgave most. And he said unto him, Thou hast rightly judged.

44     And he turned to the woman, and said unto Simon, Seest thou this woman? I entered into thine house, thou gavest me no water for my feet: but she hath washed my feet with tears, and wiped them with the hairs of her head.

45     Thou gavest me no kiss: but this woman since the time I came in hath not ceased to kiss my feet.

46     M     y head with oil thou didst not anoint: but this woman hath anointed my feet with ointment.

47     Wherefore I say unto thee, Her sins, which are many, are forgiven; for she loved much: but to whom little is forgiven, the same loveth little.

48     And he said unto her, Thy sins are forgiven.

49     And they that sat at meat with him began to say within themselves, Who is this that forgiveth sins also?

50     And he said to the woman, Thy faith hath saved thee; go in peace.

7۔ 1پطرس 1باب18(تسی جان دے او) توں 21 آیتاں

18۔۔۔۔تسی جان دے او پئی تہاڈا نکما چال چلن پیو دادے توں چلیا آرہیا سی اوہدے نال تہاڈی خلاصی فانی شیواں یعنی سونے چاندی دے راہیں نئیں ہوئی۔

19۔بلکہ اک بے عیب تے بے داغ لیلے، بلکہ مسیح دے بیش قیمت لہو نال۔

20۔اوہدا علم تے سارے جگ دے بنن توں پہلاں دا سی مگر ایہدا ظہور اخیری زمانے وچ تہاڈے لئی ہوئیا۔

21۔پئی اوہدے راہیں ایمان لیاؤندے او جنہے اوہنوں مردیاں وچوں جلایا تے جلال بخشیا تاں جو تہاڈا ایمان تے امید رب اْتے ہووے۔

7. I Peter 1 : 18 (ye know)-21

18     …ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers;

19     But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot:

20     Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you,

21     Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God.

8۔ 1کرنتھیوں 15باب22آیت

22۔تے جیویں سارے آدم وچ مَر دے نیں اونج ای سارے مسیح وچ زندہ کیتے جان گے۔

8. I Corinthians 15 : 22

22     For as in Adam all die, even so in Christ shall all be made alive.



سائنس تے صحت


1۔ 591: 5۔7

انسان، لاحدود روح دا مرکب خیال، رب دی روحانی صورت تے شبیہ؛ سیان دا پورا نمائندہ کار ااے۔

1. 591 : 5-7

Man.The compound idea of infinite Spirit; the spiritual image and likeness of God; the full representation of Mind.

2۔ 258: 9۔ 24

انسان اپنے اندر اک دماغ رکھدیاں ہوئے مادی صورت توں کِتے ودھ کے اے، جنہوں لافانی رہن لئی اپنے ماحول توں بچ کے رہنا چاہیدا اے۔ انسان ابدیت دا پرچھانواں اے، تے ایہہ پرچھانواں رب دا اصلی خیال اے۔

ایہدی وسعت تے حدوں باہر بنیاداں توں اْچی پرواز نوں ودھاؤندیاں ہوئے رب انسان وچ لامحدود خیال نوں ظاہر کردا اے۔ سیان اوس سب نوں ظاہر کردی اے جو کجھ سچیائی دی ابدیت وچ پایا جاندا اے۔ اسی اصلی الٰہی صورت تے شبیہ دے بارے ایہناں نئیں جان دے جنہاں اسی رب دے بارے جان دے آں۔

لامحدود اصول دا پرچھانواں لامحدود خیال تے روحانی انفرادیت دے راہیں بنایا جاندا اے، پر اوہ مادہ جیہڑا نام نہاد حواس وچ اے اوہناں نوں اصل یا ایہدے خیال دا بالکل پتا نئیں ہے۔ انسان دیاں قابلیتیاں ایس تناسب نال ودھائیاں یا کامل کیتیاں جاندیاں نیں جیدے نال انسان رب تے بارے اصلی نظریہ حاصل کردا اے۔

2. 258 : 9-24

Man is more than a material form with a mind inside, which must escape from its environments in order to be immortal. Man reflects infinity, and this reflection is the true idea of God.

God expresses in man the infinite idea forever developing itself, broadening and rising higher and higher from a boundless basis. Mind manifests all that exists in the infinitude of Truth. We know no more of man as the true divine image and likeness, than we know of God.

The infinite Principle is reflected by the infinite idea and spiritual individuality, but the material so-called senses have no cognizance of either Principle or its idea. The human capacities are enlarged and perfected in proportion as humanity gains the true conception of man and God.

3۔ 502: 9۔ 14 (توں۔)

روحانی طور تے سمجھدیاں ہوئے، پیدائش دی کتاب دی غلط صورت دی اک تاریخ اے جنہوں پاپی بشر دا ناں دِتا گیا اے۔ ٹھیک موازنہ کیتا جاوے تے ہستی دی ایہہ گمراہی رب دے مناسب پرچھانویں دی روحانی اصلیت نوں بیان کردی اے، جیویں پئی پیدائش دے پہلے باب وچ پیش کیتا گیا اے۔

3. 502 : 9-14 (to .)

Spiritually followed, the book of Genesis is the history of the untrue image of God, named a sinful mortal. This deflection of being, rightly viewed, serves to suggest the proper reflection of God and the spiritual actuality of man, as given in the first chapter of Genesis.

4۔ 92: 11۔ 20

کلام دے بارے پرانیاں تصویراں وچ اسی سپ نوں پچھان دے رْکھ دے آل دوالے لویٹیا ہوئیا تے آدم تے حوا نال گلاں کردا ویکھدے آں۔ ایہہ سپ نوں ساڈے ماں پیو نال نیکی تے بدی دے بارے دس دیاں ہوئے پیش کردی اے، جیہڑا روح دی بجائے مادے یا بدی نال حاصل ہوون والا علم سی۔ ترسیمی اعتبار نال ایہہ تصویر ہلے وی ٹھیک اے، کیوں جے فانی انسان، رب دی نقل لان والے آدم دا عامل نظریہ انسانی علم یا نفس دا اک نتیجہ اے، جیہڑا کہ مادی حس دی بس اک شاخ اے۔

4. 92 : 11-20

In old Scriptural pictures we see a serpent coiled around the tree of knowledge and speaking to Adam and Eve. This represents the serpent in the act of commending to our first parents the knowledge of good and evil, a knowledge gained from matter, or evil, instead of from Spirit. The portrayal is still graphically accurate, for the common conception of mortal man — a burlesque of God’s man — is an outgrowth of human knowledge or sensuality, a mere offshoot of material sense.

5۔ 481: 12۔ 23

علم دا منع کیتا ہوئیا پھل، جیدے خلاف حکمت انسان نوں خبردار کردی اے، غلطی دی گواہی اے، جیہڑی موت دے سہارے اپنا وجود ظاہر کردی اے، تے نیکی تے بدی نوں گھْل مل جان دے قابل بناؤندی اے۔ ایس”نیکی تے بدی دی پچھان والے رْکھ“بارے کلام دی ایہہ اہمیت اے، جیدے بارے ایہہ آکھیا گیا اے، ”جیس دن تْو ایہدے وچوں کھادا تْو مریں گا۔“انسانی مفروضے پہلاں بیماری، پاپ تے موت نوں سمجھدے نیں فیر ایہناں بدیاں دی لوڑ نوں ایہناں دی مَنی ہوئی اصلیت دے پاروں سمجھدے نیں۔ ایہہ انسان دے کیتے ہوئے فیصلے سارے اختلافاں نوں بہم پہنچاندے نیں۔

5. 481 : 12-23

The forbidden fruit of knowledge, against which wisdom warns man, is the testimony of error, declaring existence to be at the mercy of death, and good and evil to be capable of commingling. This is the significance of the Scripture concerning this “tree of the knowledge of good and evil,” — this growth of material belief, of which it is said: “In the day that thou eatest thereof thou shalt surely die.” Human hypotheses first assume the reality of sickness, sin, and death, and then assume the necessity of these evils because of their admitted actuality. These human verdicts are the procurers of all discord.

6۔ 306: 30۔6

رب دا انسان، جنہوں روحانی طور تے بنایا گیا اے، مادی یا فانی نئیں اے۔

سارے انسانی اختلافاں دی ولدیت آدم دا سْفناں سی، گہری نیندر، جیدے وچ حیاتی تے اوہدی ذہانت دا مان پیدا ہوئیا جیہڑا مادے توں نکلیا تے لنگیا۔ ایہہ مشرکانہ غلطی، یا جنہوں سپ آکھیا جاندا اے ہلے وی سچیائی دے خلاف اصرار کردا تے آکھدا اے، ”تسی رب وانگر ہو جاؤ گے؛“ یعنی میں غلطی نوں سچیائی وانگر اصلی تے ابدی بنا دیواں گا۔

6. 306 : 30-6

God’s man, spiritually created, is not material and mortal.

The parent of all human discord was the Adam-dream, the deep sleep, in which originated the delusion that life and intelligence proceeded from and passed into matter. This pantheistic error, or so-called serpent, insists still upon the opposite of Truth, saying, “Ye shall be as gods;” that is, I will make error as real and eternal as Truth.

7۔ 533: 26۔ 7

اوہدی غلطی دے بارے جِراح کردیاں ہوئے سچیائی نے ساریاں توں پہلا عورت نوں اپنی غلطی تسلیم کردیا ں ہوئے پایا۔ وہ آکھدی اے،”سب نے مینوں ورغلایا تے میں کھادا؛“ جتھے تیکر حلیم شرمندگی دا تعلق اے، ”نہ انسان تے نہ ای رب میری غلطی دا ذمہ دار اے۔“ اوہ پہلاں ای سمجھ گئی سی پئی جسمانی حس سپ سی۔ ایس لئی انسان دی مادی اصلیت اْتے یقین نوں ساریاں توں پہلاں اوہ ای ترک کرن والی تے روحانی تخلیق نوں سمجھن والی سی۔ اوہنے بعد وچ عورت نوں یسوع دی ماں بنن، قبروں جی اٹھن والے مکتی داتا نوں ویکھن دے قابل بنایا، جیہڑا بوہت جلدی رب دی تخلیق دا نا مرن والا انسان بن کے ظاہر ہوون والا سی۔ اوہنے ای عورت نوں ایس کلام دی سچیائی نال تشریح کرن دے قابل بنایا، جیہڑی انسان دی روحانی اصلیت نوں ظاہر کردی اے۔

7. 533 : 26-7

Truth, cross-questioning man as to his knowledge of error, finds woman the first to confess her fault. She says, “The serpent beguiled me, and I did eat;” as much as to say in meek penitence, “Neither man nor God shall father my fault.” She has already learned that corporeal sense is the serpent. Hence she is first to abandon the belief in the material origin of man and to discern spiritual creation. This hereafter enabled woman to be the mother of Jesus and to behold at the sepulchre the risen Saviour, who was soon to manifest the deathless man of God’s creating. This enabled woman to be first to interpret the Scriptures in their true sense, which reveals the spiritual origin of man.

8۔ 282: 28۔ 3

جو کجھ وی انسان دے پاپ یا رب دے مخالف یا رب دی غیر موجودگی ول اشارہ کردا اے، اوہ آدم دا سْفناں اے، جیہڑا نہ ای سیان اے تے نہ انسان اے، کیوں جے ایہہ پیو دا اکلوتا نئیں اے۔تقلیب دا اصول غلطی وچوں ایہدے مخالف یعنی سچیائی دا نتیجہ کڈھ دا اے، پر سچیائی اوہ لو ّ اے جیہڑی غلطی دا خاتمہ کر دی اے۔ جدوں انسان روح نوں سمجھناں شروع کردے نیں، تے اوہ ایس یقین نوں چھڈ دیندے نیں پئی رب توں وکھری کوئی سچی وجودیت پائی جاندی اے۔

8. 282 : 28-3

Whatever indicates the fall of man or the opposite of God or God’s absence, is the Adam-dream, which is neither Mind nor man, for it is not begotten of the Father. The rule of inversion infers from error its opposite, Truth; but Truth is the light which dispels error. As mortals begin to understand Spirit, they give up the belief that there is any true existence apart from God.

9۔ 151: 23۔ 30

الٰہی سیان جنہے انسان نوں بنایا اپنی صورت تے شبیہ نوں قائم رکھدی اے۔ انسانی سیان رب دی مخالف اے تے ایہنوں مک جانا چاہیدا اے جیویں مقدس پولوس واضھ کردا اے۔ اوہ سب کجھ جو اصل وچ ہے اے اوہ الٰہی سیان تے اوہدا خیال اے، تے ایس سیان وچ ساری ہستی ہم آہنگ تے ابدی پائی جاندی اے۔ سدھا تے تنگ راستہ ایس حقیقت نوں ویکھنا تے منناں، تے ایس طاقت نوں مننا تے سچیائی مگر ٹرنا ایں۔

9. 151 : 23-30

The divine Mind that made man maintains His own image and likeness. The human mind is opposed to God and must be put off, as St. Paul declares. All that really exists is the divine Mind and its idea, and in this Mind the entire being is found harmonious and eternal. The straight and narrow way is to see and acknowledge this fact, yield to this power, and follow the leadings of truth.

10۔ 259: 6 (وچ)۔ 21

الٰہی سائنس وچ انسان رب دی اصلی شبیہ اے۔ الٰہی فطرت نوں مسیح یسوع وچ بوہت چنگے طریقے نال بیان کیتا گیا اے، جنہے انساناں اْتے رب دی بوہت مناسب عکاسی ظاہر کیتی تے ماڑی سوچ دے نمونے توں وڈھی معیارِ زندگی فراہم کیتی، یعنی اجیہی سوچ جیہڑی انسان دے ڈِگن، بیماری، پاپ کرن تے مرن نوں ظاہر کردی اے۔ سائنسی ہستی تے الٰہی شفا دی مسیح ورگی سمجھ وچ کامل اصول تے خیال، کامل رب تے کامل انسان، سوچ تے اظہار دی نیو ں دے طور تے شامل ہوندے نیں۔

جے انسان کدی کامل سی پر ہْن اپنی کاملیت گوابیٹھا اے تے فیر انسان رب دی شبیہ دا عکس اپنے اندر کدی نئیں رکھدے۔ گواچی ہوئی شبیہ کوئی شبیہ نئیں اے۔ الٰہی عکس وچ اصلی مشابہت کدی نئیں گواچ سکدی۔ ایہنوں سمجھدیاں ہوئے، یسوع نے آکھیا، ”ایس لئی چاہیدا اے پئی تْسی کامل بنو جیویں تہاڈا اسمانی پیو کامل اے۔“

10. 259 : 6 (In)-21

In divine Science, man is the true image of God. The divine nature was best expressed in Christ Jesus, who threw upon mortals the truer reflection of God and lifted their lives higher than their poor thought-models would allow, — thoughts which presented man as fallen, sick, sinning, and dying. The Christlike understanding of scientific being and divine healing includes a perfect Principle and idea, — perfect God and perfect man, — as the basis of thought and demonstration.

If man was once perfect but has now lost his perfection, then mortals have never beheld in man the reflex image of God. The lost image is no image. The true likeness cannot be lost in divine reflection. Understanding this, Jesus said: “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

11۔ 269: 3۔8

پہلے توں اخیری تیکر سیال تے مادے دی فرضی بقائے باہمی تے چنگیائی تے بدی دی آمیزش سپ دے فلسفے دا نتیجہ نیں۔ یسوع دے مظاہر کنک دے دانیاں وچوں توڑی نوں چھنڈن دے برابر نیں تے ایہہ چنگیائی دی حقیقت تے اتحاد نوں، غیر اصلیت نوں، بدی دے عدم نوں سامنے لیاؤندے نیں۔

11. 269 : 3-8

From first to last the supposed coexistence of Mind and matter and the mingling of good and evil have resulted from the philosophy of the serpent. Jesus’ demonstrations sift the chaff from the wheat, and unfold the unity and the reality of good, the unreality, the nothingness, of evil.

12۔ 171: 4۔ 8 (توں چوتھا،)

مادیت دے روحانی مخالف دی سیان دے راہیں، ایتھے تیکر پئی مسیح، سچیائی دے راہیں انسان جنت دے بوہیاں نوں الٰہی سائنس دیاں کنجیاں نال دوبارہ کھولے گا جنہاں دے بارے انسان سمجھدا اے پئی اوہ بند ہو گئے نیں، تے اپنے آپ نوں بے گناہ، نیک، پاک، تے آزاد ویکھے گا۔

12. 171 : 4-8 (to 4th ,)

Through discernment of the spiritual opposite of materiality, even the way through Christ, Truth, man will reopen with the key of divine Science the gates of Paradise which human beliefs have closed, and will find himself unfallen, upright, pure, and free.


روزانہ دے فر

میری بیکر ایڈی ولو

روز انہ دی دع

ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی ہر روز اوہ ایہہ دعا کرے: ’’تیری بادشاہی آوے؛‘‘ الٰہی سچیائی، حیاتی تے پیار دی سلطنت میرے اندر قائم ہووے، تے سارے پاپ میتھوں نکل جان؛ تے تیرا کلام سارے انساناں دے پیار نوں ودھاوے، تے اوہناں اْتے حکومت کرے۔

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، س

مقصداں تے کماں دا اک اصول

نہ کوئی مخالفت تے نہ کوئی ذاتی تعلق مادری چرچ دے کسے رکن دے مقصداں یا کماں اْتے اثر نئیں کرنے چاہیدے۔ سائنس وچ، بس الٰہی پیار ای حکومت کردا اے، تے اک مسیحی سائنسدان پاپ نوں رد کردیاں ہوئے، سْچی پراہ بندی، خیرات پسندی تے معافی نال پیار دیاں مِٹھیاں سچیائیاں دا پرچھانواں بن دا اے۔ ایس چرچ دے سارے رکناں نوں سارے پاپاں توں، غلط طراں دیاں پیشن گوئیاں ، منصفیاں، مذمتاں، صلاحواں، غلط اثراں نوں لین تے غلط اثر دین توں آزاد رہن لئی ہر روز خیال رکھنا چاہیدا اے تے دعا کرنی چاہیدی اے

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 1۔

فرض لئی چْستی

ایس چرچ دے ہر رکن دا ایہہ فرض اے پئی اوہ ہر روز جارحانہ ذہنی صلاحواں دے خلاف اپنے آپ نوں تیار رکھے، تے رب، اپنے قائد تے انساناں لئی اپنے فرضاں نوں نہ کدی بھْلے تے نہ کدی نظر انداز کرے۔ اوہدے کماں دے راہیں اوہدا انصاف ہووے گا، اوہ بے قصور یا قصور وار ہووے گا۔

چرچ مینوئیل، آرٹیکل VIII، سیکشن 6۔


████████████████████████████████████████████████████████████████████████